ଏହି ଏକମାତ୍ର ତୁମର ଅପରାଧ; ଏହା ଛଡ଼ା ଆଉ କିଛି ନାହିଁ—ଏହି କଥା ଶୁଣି ରାଜର୍ଷି ନିମି ସେଠାରେ ଯମଦୂତଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ତୁମ ପାଖରେ କିଛି ପ୍ରଶ୍ନ କରିବାକୁ ଚାହେଁ, ତୁମେ ସତ୍ୟ କଥା କହିବା ଉଚିତ। ପୁନପୁନ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଛି, ସେମାନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଏପରି ହେଉଛି, ସେମାନେ ପ୍ରତିଥର ନୂତନ ଜିହ୍ବା ପାଇଁ ନେଉଛନ୍ତି। ଏହି ପ୍ରମାଦଗ୍ରସ୍ତ ମନିଷ୍ୟମାନେ ଦିନରାତି ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗୁଛନ୍ତି କି? କେତେ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଯନ୍ତ୍ରଣା ଚାଲିବ? ଦୟାକରି ମୋତେ ସଠିକ୍ କହିଦିଅ।” ଯମଦୂତ କହିଲେ, “ମୁଁ ଏଠି ତୁମକୁ ସଂକ୍ଷେପରେ ଏହା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଦେଉଛି। ଲୋକ ନିଜର ଶୁଭ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଶୁଭ ଫଳ ପାଆନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ମନୁଷ୍ୟ ମାତ୍ର ଭୋଗ ଛଡ଼ା ଶୁଭ କିମ୍ବା ଅଶୁଭ କର୍ମର ଫଳ ଅନୁଭବ କରିପାରେ ନାହିଁ। ଏହିପରି ମହାପାପୀମାନେ ଦିନ ଓ ରାତି ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗୁଛନ୍ତି। ଦେବତା, ମନୁଷ୍ୟ କିମ୍ବା ପଶୁ ଯେଉଁ ଯୋନିରେ ଜନ୍ମ ହୁଏ, ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ ଫଳ ଅନୁଭବ କରିବାକୁ ପଡ଼େ। ରାଜନ୍, ମୁଁ ଏହି କଥା ସଂକ୍ଷେପରେ କହିଦେଲି। ଏବେ ଆମେ ଅନ୍ୟ ଦିଗକୁ ଯିବା ଉଚିତ, କାରଣ ତୁମେ ଏଠି ଯେପରି ଦେଖିଲେ, ତାହା ଦେଖିଛ।" ଏହି ସମୟରେ, ଯେତେବେଳେ ଏହି ଯନ୍ତ୍ରଣାଭୋଗୀ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଚିତ୍କାର କରୁଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ଦେହକୁ ଛୁଇଁଥିବା ପବନ ଆମ ପାଇଁ ଶାନ୍ତି ଆଣିଦେଲା। ସମସ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରଣା, ବେଦନା ଓ କ୍ଲେଶ ଆମ ଅଙ୍ଗରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲା। ଏହି କଥା ଶୁଣି ରାଜା ଯମଦୂତଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ମୁଁ ମାନବ ଜୀବନରେ କଉଣସି ମହାପୁଣ୍ୟ କାମ କରିଥିଲି? ଏହି ଫଳ କିପରି ମିଳିଲା?” ଯମଦୂତ କହିଲେ, “ଅଶ୍ୱିନ ମାସର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ଏହି ଫଳ ମିଳେ। ସେହି ପବନ ଯେଉଁଥିରେ ତୁମ ଦେହ ଛୁଇଁଥିଲା, ତାହା ଏହି ଯନ୍ତ୍ରଣାଭୋଗୀମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିଲା।” ନିମି କହିଲେ, “ଏହିପରି ଦୟା ଦେଖି, ମୁଁ ଏଠି ଥିବାକୁ ଚାହେଁ, ହେ ଶୁଭମୁଖୀ, ମୁଁ ଏଠି ସ୍ଥିର ଥିବି। ଆପଣମାନେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତୁ, ଅପରାଧର ଫଳର ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ ଯିବେ ନାହିଁ। ମୋ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହେଉଛି, ଏହି ଯନ୍ତ୍ରଣାଭୋଗୀ ଜନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିବା; ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏମାନେ ମୁକ୍ତି ନ ପାଆନ୍ତି, ମୁଁ ଏଠାରୁ ଯିବି ନାହିଁ। ଯଦି ମୋ ଦ୍ୱାରା ଅନେକ ଦୁଃଖିତ ଲୋକ ଆନନ୍ଦ ଲାଭ କରନ୍ତି, ମୁଁ ଏଠି ରହିବି।” ତେବେ ଯମଦୂତ କହିଲେ, “ଏଠାରୁ ବିଦାୟ ନେବା ଆବଶ୍ୟକ, ଏହିଠାରୁ ଯିବା ଉଚିତ, ହେ ରାଜନ୍।” ସେହି ସମୟରେ ଧର୍ମ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ଏକାଠି ନିମିଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଆସ, ଆସ, ମହାବଳୀ, ଏତେ ଦ୍ୱାରା ତୁମର କାମ ସଫଳ ହୋଇଛି। କୃପାକରି କ୍ରୋଧ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ, ମୋ କଥା ଶୁଣ, ମୁଁ ତୁମକୁ ସମ୍ପୂଜିତ ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଯିବି।” ନିମି କହିଲେ, “ହେ ଧର୍ମ, ଏଠି ହଜାର-ହଜାର ଲୋକ ନରକରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗୁଛନ୍ତି। ମୋର କୌଣସି ବିଶେଷ ପୁଣ୍ୟ ଅଛି କି? ମୋତେ ସେଇ ଶୁଭ କଥା କହିଦିଅ।” ଧର୍ମ କହିଲେ, “ହେ ମହାବାହୁ, ସେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାଳବନରେ ତୁମେ ଯେଉଁ ମହାପୁଣ୍ୟ କାମ କରିଥିଲ, ତାହାର ମାପ କିଏ ଜାଣିପାରିବ? ଏଠି ଥିବା ସମସ୍ତ ନରକବାସୀ ନିଜ କର୍ମର ଫଳ ଭୋଗି ଶେଷ କରନ୍ତୁ। ଯଦି ମୋର ସାମ୍ନାରେ ସେମାନଙ୍କର ଉତ୍କର୍ଷ ହେଉ ନାହିଁ, ତେବେ ଯେଉଁ ମହାପୁଣ୍ୟ କାମ ଅଛି, ତାହାର ଏକ ଅଂଶ ଏଠି ଥିବାମାନେ ପାଇଁ ଦିଅ। ଏହି ପୁଣ୍ୟର ପ୍ରଭାବରେ ପ୍ରଥମେ ଏଠି ଥିବାମାନେ ନରକରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ।” ତାପରେ ଧର୍ମରାଜ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ଏକାଠି ନିମିଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଦେଖ, ଏହି ନରକବାସୀମାନେ ନିଜ ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରିଛନ୍ତି।