ଏକ ସମୟରେ, ଦେବତାମାନେ ଭୟରେ ବିଆପ୍ତ ହେଇଥିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱସ୍ତ କରି, ପ୍ରଭୁ କହିଲେ, "ଓ ଅମର ଦେବତାମାନେ, ତମେ ଭୟ ଛାଡ଼; ମୁଁ ତମକୁ ଭୟମୁକ୍ତି ଦେଉଛି।" ଏପରେ, ଭଗବାନ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ବିଦାୟ କରିଦେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଯଦି କେହି ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରେ କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୁଏ ନାହିଁ, ତେବେ ଜନାର୍ଦନ ରିସିଯାନ୍ତି। ଏହିପରେ ଆଜ୍ଞା ଦେଇଲେ, "ଦେବତାମାନେ ଓ ଅସୁରମାନେ ଏକଠି ହୋଇ ସାମୁଦ୍ରିକ ମନ୍ଥନ କରନ୍ତୁ। ଏଠାରେ ତମେ ଅମୃତ ଓ ବିଭିନ୍ନ ରତ୍ନ ପାଇବେ। ମନ୍ଦାର ପର୍ବତକୁ ମନ୍ଥନ ଦଣ୍ଡ ଭାବରେ ଏବଂ ବାସୁକି ସର୍ପକୁ ରସି ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରି ମନ୍ଥନ କରନ୍ତୁ।" "ଓ ଦେବୀ, ପୂର୍ବରୁ ସୋମା ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ, ଅସୁର ଓ ଦାନବମାନେ ଏକଠି ହୋଇଥିଲେ। ସେଥିପାଇଁ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ବାସୁକିର ପୁଛ ଧରିଥିଲେ। ସର୍ପର ମୁଣ୍ଡକୁ ଉଠାଇ, ପୁନିପୁନି ତଳକୁ ପକାଇଥିଲେ। ଏହି ମନ୍ଥନ ସମୟରେ ବଡ଼ ପର୍ବତ ଦ୍ୱାରା ବିଭିନ୍ନ ଜଳଜନ୍ତୁ ଚ୍ୟୁତ ହେଇଥିଲେ।" "ଓ ଦେବୀ, ଏହି ମନ୍ଥନ କାର୍ଯ୍ୟ କେଶବଙ୍କ ଅଧିକ ଉଦ୍ୟମରେ ହେଉଥିଲା। ଦେବତା, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ପିତୃମାନେ ଏହି ଦୃଶ୍ୟକୁ ଦେଖିଥିଲେ।" ଏହା ପ୍ରକଟ ହେବା ପରେ, ଭଗବାନ କେଶବ କଥା କହିଲେ। ବାସୁଦେବଙ୍କ କଥାରେ, ଚନ୍ଦ୍ର (ସୋମା) ଜନସମୂହକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ନିମିତ୍ତ ନିୟୁକ୍ତ ହେଲେ। ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନାରଦ ଶୀଘ୍ର ଭାବରେ ସମସ୍ତ କଥା ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ। ଡକ୍ଷଙ୍କ ଶାପରେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ସୋମା ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲେ। ଶାପ ଅନୁସାରେ ଗଲାପରେ, ସେ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ କହିଲେ, "ଏହି ମୋର ପ୍ରଥମ ପୁଅ, ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବହୁତ ଦୁଃଖିତ।" ଏପରେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଶକ୍ତି ଦିଆଯାଇଲା। ମଧୁ ନିଶ୍ଚୟକୁ ଦେଖି, ବ୍ରହ୍ମା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଏହି ଚନ୍ଦ୍ର ଅମାବାସ୍ୟାରେ ଦୁଃଖିତ; ସେ ପୁନିପୁନି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଏହି ଉପାଖ୍ୟାନ କହିଲେ।" ବ୍ରହ୍ମା, ପୂର୍ବ ଚନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ବାରମ୍ବାର ନମସ୍କାର କଲେ: "କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ବିଜୟୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର।" "ଗୋବିନ୍ଦ, ବିଷ୍ଣୁ, ପଦ୍ମନାଭ—ତୁମକୁ ବିଜୟ ହେଉ!" ଏହି ସମୟରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଦେବୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, "ସୋମା, ମହାକାଳ ବନକୁ ଯାଅ; ସେଠି ଉତ୍ସାହରେ ଉପାସନା କର; ସେ ତୁମକୁ ଶରୀର ଦେବେ।" ବାସୁଦେବ ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ଚନ୍ଦ୍ର ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖି, ଏହି ଷ୍ଟୁତି କଲେ: "ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦେବତା, ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା, ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ଭୂତ-ପିଶାଚ ସେବିତ, ମହାଦେବକୁ ନମସ୍କାର। ପୁଷଣଙ୍କ ଦନ୍ତ ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା, ଅନ୍ଧକ ବଧ କରିଥିବା, ଉନ୍ମତ୍ତ ଚୁଳି, ଭୟରବକୁ ନମସ୍କାର। ଦାରୁବନ ନାଶ କରିଥିବା, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ଭୟଙ୍କର ଦଣ୍ଡଧାରୀ, ଜ୍ୱାଳାମୁଖୀ ଅଗ୍ନିମୁଖ, ଡକ୍ଷ ଯଜ୍ଞ ନାଶ କରିଥିବା, ଜଗତରେ ଭୟ ଦେଇଥିବା, ଜଟାଧାରୀ, ଭୟଙ୍କର, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମହାଦେବକୁ ନମସ୍କାର।" ଏଭଳି ଦେବୀ, ଅଦୃଶ୍ୟ ଅବସ୍ଥାରେ ଚନ୍ଦ୍ର ମହାଦେବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ଏହି ଷ୍ଟୁତିରେ ଖୁସି ହୋଇ, ମହାଦେବ କହିଲେ, "ସୋମା, ତୁମେ କଣ ଚାହୁଁଛ?" ସୋମା କହିଲେ, "ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କ ଦୟାରେ ମୁଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ଅଭିଭା, ଆକୃତି ଓ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଚାହୁଁଛି। ଆପଣଙ୍କ ଦୟାରେ ମୁଁ ପୁନି ମୋ ପ୍ରକୃତ ଅବସ୍ଥାକୁ ଫେରିବାକୁ ଚାହୁଁଛି।" ଏହି ଲିଙ୍ଗର କୃପାରେ, ଦ୍ୱିଜ ରାଜା ଏହି ଉପଲବ୍ଧି ହାସଲ କରିଥିଲେ। ତେଣୁ ତିନି ଲୋକରେ ଏହି ଥାନ Someśvara ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।