ଯେପରିକି, ମୁଁ ତପସ୍ୟାରେ ମଗ୍ନ ଏବଂ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ଥିବା ତପସ୍ବୀମାନଙ୍କର ତେଜକୁ ଜାଣିପାରେ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ବାତାପି ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ୱଭାବର ହୋଇଯାଇଥିଲେ। ଭୃଗୁ ଏହାଠାରେ ଅନ୍ୟ କାରଣରୁ ଅଗ୍ନିକୁ ସମସ୍ତ କିଛି ଭସ୍ମ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରବୃତ୍ତ କରିଥିଲେ। ବ୍ରହ୍ମଣଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ କେଶବ ଦଶ ଅତି ଦୁର୍ଲଭ ଅବତାର ନେଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। ଦିବ୍ୟ ଚିକିତ୍ସକ ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର ଏବଂ ମହାତ୍ମା ଚ୍ୟବନଙ୍କ ସହିତ, ଏବଂ ହଜାର ହସ୍ତ ଥିବା କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ଅର୍ଜୁନ ଥିଲେ। ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ବଶିଷ୍ଠ ତିନୋଟି ଦିବ୍ୟ ଲୋକକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ। ସମସ୍ତ ଲୋକପାଳ ଏବଂ ଦୃଶ୍ୟ ଅଦୃଶ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଗରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଅଗ୍ରଗାମୀ ଥିଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଯଦି କ୍ରୋଧିତ ହେଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ସଂସାରକୁ ଭସ୍ମ କରିପାରନ୍ତି। କ୍ରୋଧ ବିଶାଳ ଏବଂ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଏହି କ୍ରୋଧରୁ ସମ୍ପଦକୁ ସର୍ବଦା ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଇର୍ଷ୍ୟାରୁ ଧନକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ। ହେ ଦିବ୍ୟ ଜନ, ମୁଁ ଅଜ୍ଞାନରେ ଏବଂ ରାଜସିକ ଅହଂକାରରେ ଦୋଷ କରିଥିଲି। ତାପରେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ମୋତେ କହିଲେ— "ହେ ରାଜା, କିଛି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମେ ମାଂସ ଭକ୍ଷଣ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେବ।" କିନ୍ତୁ, ଜଳରେ ଡୁବିଥିବା ଜଣେ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ— "ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।" ଏଭଳି ତୁମେ ମଧ୍ୟ କହିଥିଲ— "ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।" ହେ ପୁଣ୍ୟଶ୍ଳୋକ, ତୁମ ଦୟାରେ ଏବେ ମୁଁ ଦିବ୍ୟ ଦେହରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି। ମୋଠାରୁ ଏକ ଵର ଗ୍ରହଣ କର, ଏବଂ ତୁମ ହୃଦୟରେ ଯେଉଁ ସନ୍ଦେହ ଅଛି, ତାହା ଦୂର କର। ଏହି ଉପଦେଶ ଦେଇ, ମୁଁ ମୋର ଋଣ ମୁକ୍ତ କରିପାରିଛି। ଏପରି ଉଚ୍ଚାରଣ ଶୁଣି, ସେଇ ଦିବ୍ୟ ଦେହଧାରୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ— "ଆଜି ମୋର ଜ୍ଞାନ ଫଳଦାୟୀ ହେଲା, ଆଜି ମୋର ତପସ୍ୟା ସାର୍ଥକ ହେଲା।" ଦେବତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ନରମୂର୍ତ୍ତିମାନେ ସ୍ନାନ କରି ଦେଖିଲେ— ଏକ ଆଲୋକମୟ ଦେହ, ଯାହା ସତ୍ୟରେ ନିରନ୍ତର ବ୍ରହ୍ମସ୍ୱରୂପ। "ମୁଁ କାହିଁକି ଏହି ଦେହ ପାଇଲି, ଏହାର କାରଣ ମୁଁ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛି, କାରଣ ଏହି ସନ୍ଦେହ ବହୁଦିନ ଧରି ମୋର ହୃଦୟରେ ରହିଛି।" "ମୁଁ ତେର ଦିନ ବ୍ୟାପି ଯୋଗାଭ୍ୟାସରେ ଲିନ ଥିଲି, ତଥାପି ଏଠାରେ ମୋତେ ଏକ ସନ୍ଦେହ ଉଦ୍ଭବିଛି, ଦୟାକରି ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କାହାଣୀ କୁହ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେଠାରେ ଥିବା ଜଣେ କହିଲେ— "ହେ ଋଷି, ମହାଦେବଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ପୂଜିବା ବିନା ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତି ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ। ଆଗ୍ରହପୂର୍ବକ ଶୁଣ, ଏବଂ ଯଥାଯଥ ଚେଷ୍ଟା କର।" "ମୁଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଶାପ ପାଇଥିଲି, ତେବେ ମୁଁ ବହୁତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲି। ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯିଏ ମହାମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ ମୋକ୍ଷ ଆଶା କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ କରିଥାଏ।" ତାପରେ, ସେଇ ମୁକ୍ତି ଲିଙ୍ଗ ସମ୍ମୁଖରେ ତୁମେ କଥା ହେବା ଉଚିତ। ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର କର୍ମ ଦେହୀକୁ ଛାଡ଼ି ଯାଏନାହିଁ। ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନରେ ପ୍ରବୀଣ, କହିଲେ— "ହେ ରାଜା, ଭାଗ୍ୟବଶତ ତୁମେ ଆସିଛ, ଭାଗ୍ୟବଶତ ମୁଁ ତୁମ ସଙ୍ଗରେ ମିଶିଛି।" ଏଭଳି କହି, ରାଜା ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦୁହେଁ ମିଶି ମୁକ୍ତି ଲିଙ୍ଗ ସମ୍ମୁଖକୁ ଗଲେ। ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ଦୁହେଁ ତାଙ୍କର ଦେହ ଛାଡ଼ି ସେଇ ଲିଙ୍ଗରେ ଲୟ ହେଲେ। ଏହି ଲିଙ୍ଗର ସ୍ପର୍ଶରେ ମୋକ୍ଷ ମିଳେ, ଅନ୍ୟଥା ନୁହେଁ; ଯେଉଁଠି ଅପରାଧ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେଉଁଠି ପରମ ପଦ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ହେ ମୂଢ଼ମନ୍ଦ, ଏଠି ତପସ୍ୟା, ଦାନ, ବ୍ରତ— କଣ କାମର? ଦେବତାମାନେ ମୋତେ ଜାଣନ୍ତି ନାହାନ୍ତି, ନ ଆସୁରମାନେ, ନ ବଡ଼ ବଡ଼ ଋଷିମାନେ।