ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କଥାରେ, ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି କଥାହେଉଛି—ଏହି ସମସ୍ତ ସତ୍ତ୍ୱଙ୍କର ଚିହ୍ନ, ପଞ୍ଚମହାଭୂତ ତଥା ପୃଥିବୀ, ଜଳ, ଆକାଶ, ଏବଂ ଚାରିପ୍ରକାର ଜନ୍ମ ଏହି ଲିଙ୍ଗରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ଏହି ଲିଙ୍ଗରେ ଚାରିପ୍ରକାର ଜନ୍ମର ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯାଏ। ଏହିଠାରୁ ରଜ, ସତ୍ତ୍ୱ, ତମ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରକାଶ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ଯାହା ଅବ୍ୟକ୍ତ, ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ କାରଣ, ଯାହା ସତ୍ ଓ ଅସତ୍ ଉଭୟ ସ୍ୱରୂପ, ସେହିଠାରୁ ଭି ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ। ଏଠାରେ ବିଶ୍ୱଦେବ, ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ଏବଂ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛନ୍ତି। ଜଳ, ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ, ବାୟୁ, ମଧ୍ୟଭାଗ ଏବଂ ଦିଗ୍ଗୁଡିକ ଏବଂ ଏହି ବିଶ୍ୱରେ ଯାହା କିଛି ଅଛି, ସେସବୁ ଏହାଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି ବୋଲି ଏହି ଜଗତ୍ ଜାଣେ। ଏହିକାରଣରୁ ଏହାକୁ ତିନି ଲୋକରେ ମହାକାରଣ ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧି ମିଳିଛି। ଯିଏ ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ମହାକାରଣ ଭାବେ ରୁଦ୍ରର ରୂପରେ ପୂଜା କରେ, ସେ ମହାକାରଣେଶ୍ୱରଙ୍କୁ, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ; ଏହି ପୂଣ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ପୂଜା କଲେ ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥାନ୍ତି। ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ କେବଳ ଦର୍ଶନ କରିଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ, ଓ ପାର୍ବତୀ। ପୂର୍ବକାଳରେ, ରଥଂତର ଯୁଗରେ, ଏକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ। ସେ ମହାକାଳ ସମୀପରେ ମୁକ୍ତିଦାୟକ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲିଙ୍ଗ ପାଖରେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରୁଥିଲେ। ତିନି ବର୍ଷ ଧରି ଉପବାସ ଓ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ। ଶିପ୍ରା ନଦୀ, ଯାହା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ କରନ୍ତି ଏବଂ ମହାପାପ ଦୂର କରେ, ସେଠାରେ ସେ ଥିଲେ। ଏକ ଦିନ ସେ ଦେଖିଲେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଶିକାରୀ, ବଡ଼ ଧନୁ ଧାରଣ କରିଥିଲା, ରକ୍ତମାନ୍ୟ ଚକ୍ଷୁ, ଭୟଜନକ ଦୃଶ୍ୟ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭୟଭୀତ ହେଲେ, କାରଣ ସେ ଭାବିଲେ ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା। ହରି ତାଙ୍କ ଭିତରେ ଲୁଚି ଥିଲେ, ଶିକାରୀ ଭୟଭୀତ ଭାବେ ସାମ୍ନାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ। ଶିକାରୀ କହିଲେ, "ମୋର ମନ ଏବେ ଅନ୍ତର୍ମୁଖୀ ହୋଇଛି, କାରଣ ତୁମେ ଏତେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ହଜାର-ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦଶ-ହଜାର ନାରୀ ଦେଖିଛି, ତଥାପି ମୋର ମନ କଦାଚିତ୍ ଅସ୍ଥିର ହୋଇନାହିଁ। ତୁମେ ମୋତେ ଉପଦେଶ ଦେଇ ଦୟା କର।" ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭାବିଲେ—"ଏହିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା, ଦୁଷ୍କର୍ମ କର୍ତ୍ତା।" ସେ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରି, ମୁକ୍ତି ଦାୟକ ଲିଙ୍ଗ ପାଖକୁ ଗଲେ। ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଦେହ ଏହି ଲିଙ୍ଗରେ ଲୟ ହେଲା; ସେ ଭାବିଲେ—"ମୋତେ ମୁକ୍ତି ମିଳିଗଲା, ହେ ସୁନ୍ଦର-ମୁଖୀ।" ଏଠାରେ ଶିକାରୀ, ଯିଏ ପାପରେ ବନ୍ଧିତ ଓ ଅସ୍ଥିର ମନ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପ ନ ପାଇଲେ, ମୁକ୍ତି ମିଳିଲାନାହିଁ; ସେ ଜଳରେ ପ୍ରବେଶ କରି ତପସ୍ୟା କଲେ। କିଛି ସମୟ ପରେ, ସେ ପୁଣି ସେହି ନଦୀକୁ ଆସିଲେ। ଏବେ ଏକ ବାଘ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଧରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲା, ଯିଏ ଜଳରେ ଚଳିଥିଲେ। ବାଘ ଆକ୍ରମଣ କରିବା ସମୟରେ, ମନ୍ତ୍ର ସ୍ମରଣ ହେଲା; ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ତାଙ୍କ ଜୀବନ ଛାଡ଼ିଗଲା, ଓ ସେ ଦିବ୍ୟ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ଧନ୍ୟ ପୁରୁଷ ହେଲେ। ସେ କହିଲେ, "ମୁଁ ସେଠାକୁ ଯାଉଛି, ଯେଉଁଠାରେ ନିତ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁ ବସିଛନ୍ତି।" ଏହା ଶୁଣି ବ୍ରାହ୍ମଣ ପଚାରିଲେ, "ତୁମେ କିଏ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ?" ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ମୋ ନାମ ଦୀର୍ଘବାହୁ, ମୁଁ ସମସ୍ତ ଧର୍ମରେ ପ୍ରବୀଣ। ମୁଁ ଶୁଭ ଅଶୁଭ ଜାଣେ, ଏହି ପୃଥିବୀରେ ସର୍ବଜ୍ଞ।" "ଏକ ଦିନ ଆସିଲା, ଯେଉଁଦିନ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୋଷେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିଥିଲି, ତେଣୁ ମୁଁ ମାଂସାହାରୀ ହୋଇଯାଇଥିଲି, ଭୟଦାୟକ ହୋଇଯାଇଥିଲି। ଏପରି ଭାବରେ, ସେ ବେଦବିଦ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମୋତେ ଏପରି ଉପନାମ ଦେଇଥିଲେ। ପରେ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୋତେ ପ୍ରଣାମ କରି, ଏପରି କହିଥିଲେ। ମୁଁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଶକ୍ତି ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କର ମହାଭାଗ୍ୟ ଜାଣେ।" ଏପରି ଭାବେ, ଏହି ମହାପୁନ୍ୟ ଲିଙ୍ଗ, ତାହାର ଦର୍ଶନ ଓ ପୂଜା ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ, ଏହି ଉପଖ୍ୟାନରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେଉଛି।