ଏହି ଚମତ୍କାରିକ ଘଟଣାରେ, ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ମହାର୍ଷିମାନେ ପ୍ରଭୁ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି କହିଲେ: “ଯୋଗୀ ଚିତ୍ତର ମାଲିକ, ଵେଦର ସ୍ୱରୂପ, ତୁମ ପିଙ୍ଗଳ ଜଟାର ଧାରୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଶୁଭ୍ର ହସର ଧାରୀ, ଚୂଡାଧାରୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଶେଷ ଦାତା, ମଙ୍ଗଳମୟ, ତ୍ରିନେତ୍ର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଯୋଗର ସ୍ୱରୂପ, ସଦା ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ହେ ଦେବେଶ, ଭଲ ବର୍ଷା ଦେଇ, ଆମେ ଯେଉଁମାନେ ତୁମ ଶରଣକୁ ଆସିଛୁ, ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର।” ଏହି ଉଚ୍ଚାରଣ ଶେଷେ, ଲିଙ୍ଗର ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଧ୍ୱନି ଆକାଶକୁ ପ୍ରସାରିତ ହେଲା। ସମସ୍ତ ଜଗତ ଅନ୍ଧକାରରେ ଢଙ୍କା ହେଇଗଲା; କିଛି ଚିହ୍ନଟ ହେଉନଥିଲା। ଦେବତାଙ୍କ ଦେବତାଙ୍କର ଏହି ମହିମାରେ ସମସ୍ତେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ପରେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଅପସାରଣ କଲେ, ମେଘମଣ୍ଡଳ ବିଲୀନ ହେଲା। ଶୁଭ୍ର ଆଲୋକମାନେ ସୋମଙ୍କୁ ଡାହାଣ ଦିଗରେ ପରିକ୍ରମା କଲେ। ଦୁଃଖ ହୀନ ମହାର୍ଷିମାନେ ଏବଂ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସ୍ୱରମୟ ଗୀତ ଗାଇଲେ। ଦେବତାମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ତାଙ୍କ ସତ୍ୟ ଅର୍ଥ ଅନୁଯାୟୀ ଏକ ନାମ ଦେଲେ: “ମେଘନାଦେଶ୍ୱର”। ଏହି ଶକ୍ତିରେ, ପୃଥିବୀର ଲୋକମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତା ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ। କୋଟି କୋଟି ବର୍ଷ ଏବଂ ଶତ କୋଟି ବର୍ଷ ଧରି, ହେ ପାର୍ବତୀ, ମେଘନାଦର ମହିମା ଏଠି ଗାଯାଯିବ। ତାପରେ, ଏହି ମହାତ୍ମା କଥା ଚାଲିଥିଲା: ବ୍ରହ୍ମାଠାରୁ ଏକ ଘାସର ତିଆରି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସମସ୍ତ ଚରାଚର ସହିତ ତିନି ଲୋକ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ, ପୋଷିତ ଏବଂ ବ୍ୟାପ୍ତ ହୋଇଛି, ମୁଁ ଶୁଣିଛି। ସମସ୍ତ ମୁନିମାନେ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ, ନିର୍ବିକାର, ଅମର—ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ, ତିନି ଲୋକ—ପୃଥିବୀ, ଆକାଶ ଓ ସ୍ୱର୍ଗ—ତୁମେ ସୃଷ୍ଟି କରିଛ। ଦେବ, ଦାନବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଋଷି, ଚରାଚର, ନାଗ—ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତୁମେ କେଉଁଠି ରହି ସୃଷ୍ଟି କଲେ? ସେଇ ଭୟାନକ ଗ୍ରହର ରୂପରେ ଥିବା ମହା ଆଶ୍ରୟ କେଉଁଠି? ଏହିପରି ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା ପରେ, ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଶୁଣିଥିଲି, ସେପରି କହିଲି: ପୃଥିବୀ ଆଦି ତତ୍ତ୍ୱମାନେ ସମୟ ନାମକ ମହାବନରେ ବିଦ୍ୟମାନ। ବ୍ରହ୍ମାଲୋକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲୋକମାନେ, ଅପୂର୍ବ ଶୁଭ ଗୁଣସହିତ, ସେଠି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ ମୟ ଲିଙ୍ଗ ସଦା ବିଦ୍ୟମାନ। ସେଠି ବ୍ରହ୍ମା, ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଓ ନିଜେ ବିଷ୍ଣୁ ଥାନ ନେଇଛନ୍ତି; ସେଇ ଲିଙ୍ଗରୁ ମହାତ୍ମା, ମହାବୁଦ୍ଧି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ତତ୍ତ୍ୱ, ଅହଂକାର, ବିଷ୍ଣୁ, ଶମ୍ଭୁ ଓ ପାର୍ବତୀ—ଏମାନେ ସେଠି ଉତ୍ପନ୍ନ। ଯାହାର ହାତ ଓ ପାଉଁ ସର୍ବଦିଗରେ, ମୁଣ୍ଡ ଓ ମୁଁହ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ, ସେଠାରୁ ସମସ୍ତ ଜୀବର ଚିହ୍ନ ଏବଂ ପଞ୍ଚ ମହାଭୂତ ଉତ୍ପନ୍ନ। ପୃଥିବୀ, ଜଳ, ଆକାଶ ଓ ଚାରିପ୍ରକାର ଜନ୍ମ ଏହି ଲିଙ୍ଗରୁ ଦେଖାଯାଏ। ରଜ, ସତ୍ତ୍ୱ, ତମ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରକାର ଏହି ଲିଙ୍ଗରୁ ଉଦ୍ଭବ। ଯାହା ଅବ୍ୟକ୍ତ, ସୂକ୍ଷ୍ମ କାରଣ, ଅସ୍ତି ଓ ନାସ୍ତି ଦୁହିଁ ରୂପରେ ଅଛି—ସେଠି ଭି ଉଦ୍ଭବ। ଵିଶ୍ୱେଦେବ, ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ଅଶ୍ୱିନୀ କୁମାର, ଜଳ, ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ, ବାୟୁ, ମଧ୍ୟ ଆକାଶ, ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକ ଓ ଅନ୍ୟ ଯାହା କିଛି ଅଛି, ସମସ୍ତ ଏହି ଲିଙ୍ଗରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି। ତେଣୁ, ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ତିନି ଲୋକରେ 'ମହାସ୍ରୋତ' ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧି ମିଳିଛି। ଯେଉଁଠାରେ ଲୋକେ ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ରୁଦ୍ରର ମହାସ୍ରୋତ ଭାବରେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଉତ୍ତମ ଫଳ ମିଳେ।