ଏହି କଥାରେ ଏହିପରି ଘଟଣା ଘଟିଲା: ଏକ ଦିନ, ଲିଙ୍ଗର ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବିଦ୍ୟାଧରମାନଙ୍କର ନାୟକ ହେବାକୁ ସମର୍ଥ ହେଲେ। ତୁମେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉତ୍କ୍ରମ କରି ଗଲାପରେ, ଦେବମାନେ ବଡ୍ ସମ୍ମାନ ସହିତ ତୁମକୁ ସ୍ୱାଗତ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ରୁଦ୍ରମାନଙ୍କର ସମୂହ ପ୍ରାଚୀନ ଦେବମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତ କଥା ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ: “ହେ ଦେବମାନଙ୍କର ନାୟକମାନେ, ଏହି ଲିଙ୍ଗର ଶକ୍ତି ଏବେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଇଛି।” କର୍କଟ ରୂପରେ ଗର୍ଭରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ ତୁମେ ସ୍ୱର୍ଗର ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କଲେ। ସେହି ସମୟରୁ ଏହି ଦେବତା କର୍କଟେଶ୍ୱର ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ। ପୁନଃ ପୃଥିବୀକୁ ଫେରି ତୁମେ ନିର୍ବିଘ୍ନ ରାଜ୍ୟ ଅଧିଗ୍ରହଣ କଲେ। ଏହିପରି, ରାଜା, ତୁମେ ପୁନି ଶୀଘ୍ର ଲିଙ୍ଗର ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ଦ୍ୱାରା, ତୁମ ପୂର୍ବ କର୍ମ ସ୍ମରଣ ହେଲା। ଏହି ଲିଙ୍ଗରେ ନିଜ ଶରୀର ସହିତ ବିଲୀନ ହେଇ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପୃଥିବୀରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି ପାର୍ବତୀ, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଯେମାନେ ପ୍ରତିଦିନ କର୍କଟେଶ୍ୱର ଦେବଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଭା ଭଳି ଦେବୀୟ ରଥରେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରି, ଦେବୀୟ ଆନନ୍ଦ ଓ ହଜାର ହଜାର ରମଣୀଙ୍କ ସହିତ ମହା ଉପଭୋଗରେ ରହନ୍ତି। ସେହି ଉପଭୋଗ ପରେ, ସେମାନେ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିବାସରେ ବସନ୍ତି। ତାପରେ, ଆନନ୍ଦରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାନ୍ତି। ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରା କରି ଦଶ-ଘୋଡା ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଇଯାଏ। କର୍କଟେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବା ମାତ୍ରରେ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଲଭ୍ୟ ହୁଏ। ମହାଦେବୀ, ଏହି ରାଜାର ମୂଳରେ ଶ୍ରୀ, ସୁରକ୍ଷା ଓ ଭଲ ବର୍ଷା ଅଛି। ଏହି ରାଜା କୃତ, ତ୍ରେତା, ଦ୍ୱାପର ଓ କଳି ଯୁଗରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ପାର୍ବତୀ, ଏହି ପୃଥିବୀରେ ମଦାନ୍ଧ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ। କଳି ଓ ଦ୍ୱାପର ଯୁଗର ସଂଧିକାଳରେ, ତାଙ୍କର ଦୋଷରୁ, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ ଦେବତା ବର୍ଷା ଦେଲେ ନାହିଁ ଓ ଅନ୍ୟଥା ଆଚରଣ କଲେ। ଦେବୀ, ଏହି ସମୟରେ ନଦୀମାନେ ତଳିଗଲେ, କିଛି ନଦୀ ଶୁଷ୍କ ହେଲେ। କୃଷି ଓ ପଶୁପାଳନ ନଷ୍ଟ ହେଲା, ବଜାରଗୁଡିକ ବନ୍ଦ ହେଲା। ସହରଗୁଡିକ ବିଶିଷ୍ଟ ଖାଲି ହେଲା, ଗ୍ରାମଗୁଡିକ ଜଳିଗଲା। ମୁନିମାନେ ତାଙ୍କର ଆଶ୍ରମ ଛାଡି ଏଠୁ ଉଠୁ ଉଠୁ ଘୁଞ୍ଚିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ସମସ୍ତ ଚରାଚର ଜଗତ ଉପଡ଼ିଗଲା। ଏହି ସମୟରେ, ସମସ୍ତେ ଜନାର୍ଦନ, ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କର ଦେବତା, ସମସ୍ତଙ୍କର ଶରଣ, ତାଙ୍କଠାରେ ଶରଣ ନେଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲୋକରୁ ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କଠାରେ ଗଲେ, ତାଙ୍କର ଅତିଶୟ ଗୁଣ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଦ୍ୱାରା ଅପୂର୍ବ। ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛାରେ ତାଙ୍କର ନିଜର ପ୍ରାସାଦ, ଶୟନ ଓ ଆସନ ତିଆରି ହେଇଥିଲା। ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା, ମୃତ୍ୟୁ, ଭୟ ଓ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସମସ୍ତେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଣାମ କରି ଦେବତାଙ୍କୁ ଏହି ପ୍ରଶଂସା କହିଲେ: “ତୁମେ ବ୍ରହ୍ମା, ରୁଦ୍ର ଓ ବଡ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।” ସତ୍ୟ ଓ ତପସ୍ଵିତା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଏହିପରି ସମୟରେ, ସମସ୍ତଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା ସ୍ୱୀକାର କରି ଦେବମାନଙ୍କର ଦେବତା, ଶ୍ରୀମୁଖୀ, କୃଷ୍ଣ ଦେବମାନେ ଏହିପରି କହିଲେ: “ଆଜି ମୁଁ କଣ କରିବି, ଦେବମାନେ?” ଦେବମାନେ କହିଲେ: “ଏହା କହ, ଦେବ, କେମିତି ସନ୍ତୋଷ କିମ୍ବା ଅସନ୍ତୋଷ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବାର ଉପାୟ?” କୃଷ୍ଣ କହିଲେ: “ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ, ଶୁଭ୍ର କାଳବନ ମହାବନକୁ ଯାଅ। ସେଠି, ସମସ୍ତ ବର୍ଷା ଆଣିବା ମେଘମାନେ ଏହି ଲିଙ୍ଗରେ ଉପସ୍ଥିତ। ପ୍ରତୀହାରେଶ୍ୱର ଦେବଙ୍କଠାରେ ଈଶାନ ଉପସ୍ଥିତ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲିଙ୍ଗ ଅବସ୍ଥିତ ଥିବା କାଳବନକୁ ପହଞ୍ଚି, ମହେଶଙ୍କୁ, ଅନନ୍ତ ଓ ମାଳାଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କର।" ଏହିପରି ଦିବ୍ୟ ଘଟଣା ଘଟିଲା।