ମହାତ୍ମା ଗାଲବଙ୍କର ଉଚ୍ଚାରିତ କଥା ଶୁଣି, ସେ ନାରୀ ଗଭୀର ଭକ୍ତି ସହିତ ପଚାରିଲେ—“ଏହି ଶାପ କେମିତି ଶେଷ ହେବ?” ତାହାପରେ ଗାଲବ ମହାର୍ଷି ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ହୋଇ, ଅତି ଧ୍ୟାନପୂର୍ବକ ଜାଣି, କହିଲେ—“ମହାକାଳ ଅରଣ୍ୟରେ ‘ପକ୍ଷୀ ଯୋନି ମୁକ୍ତିଦାୟକ’ ନାମକ ଏକ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି, ସେଠାରେ କେବଳ ଦର୍ଶନ କଲେ ଏହି ଶାପର ଅନ୍ତ ହେବ।” ସେ ନାରୀ, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ସେ ମହାମୁନିଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଦ୍ରୁତ ହେବାକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ। ତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଖୁସିରେ ଖିଲିଉଠିଥିଲା, ଏବଂ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟଜନ ଅସ୍ଥିର ଦୃଷ୍ଟିରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସେଠି, ସମୟରେ, ରାଜା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ—“ମୃଗନୟନେ!” ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ—“ମହାରାଜ, ଆଜି ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ସହିତ ଯିବି।” ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ଅତି ଆନନ୍ଦରେ ଦ୍ରୁତ ହେଲେ। ତାପରେ, ସେମାନେ ‘ପକ୍ଷୀ ଯୋନି ମୁକ୍ତିଦାୟକ’ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କଲେ। ସେ ରାତିରେ, ପୂର୍ବବତ୍ ଯେପରି ମୁର୍ଗା ଦେଖାଯାଉନଥିଲା। ରୂପ ଓ ଅପୂର୍ବ କାମନାର ତେଜରେ ମୁଗ୍ଧ ହୋଇ, ରାଜା ଚିନ୍ତା କଲେ—“ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଶକ୍ତି କ’ଣ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଏତେ କଠିନ ଶାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଲି?” ରାଜା ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ, ଯାହାଙ୍କ ମୁହଁ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଅଭିବ୍ୟକ୍ତିଶୀଳ, ଗଭୀର ଭାବେ ପଚାରିଲେ। ତାପରେ ସେ ନାରୀ ଆନନ୍ଦରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ଖୋଲାସା କରି କହିଲେ—“ମହାରାଜ, ଏହି ଲିଙ୍ଗର ଶକ୍ତିରେ ଆପଣ ଶାପମୁକ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି।” ପରେ, ସେ ନାରୀ ସହିତ ରାଜା ଦେବମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇଲେ। “ହେ ଦେବୀ, ଏହି ଲିଙ୍ଗ ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ଫଳ ଦାନ କରିବାରେ ବିଶ୍ୱବିଖ୍ୟାତ। ଏଠାରେ ଦର୍ଶନ କରିଥିବା କୌଣସି ଜନ ଜନ୍ମେ ପଶୁ ଯୋନିରେ ପଡ଼ିବେ ନାହିଁ, ବିୟୋଗ ମଧ୍ୟ ହେବ ନାହିଁ। ନ ନରକ ଲାଭ, ନ ଦୁଃଖ, ନ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା, ନ ଭୟ ହେବ। ସେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ ରୂପ ଓ ଶ୍ରୀରେ ଉତ୍ତମ ହେବେ; ତାଙ୍କ ପୂର୍ବଜମାନେ ଯଦି ନରକରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ବି ମୁକ୍ତି ପାଇବେ। ପଶୁ ଯୋନିରେ ପଡ଼ିଥିବା ଏବଂ ମୃଗ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ପୂର୍ବଜମାନେ ମଧ୍ୟ, କେବଳ ଏହି ଲିଙ୍ଗର ଦର୍ଶନ କଲେ ପଶୁ ଜନ୍ମର ଦୁଃଖ ଅନୁଭବ କରିବେ ନାହିଁ।” ଏକ ସମୟରେ, ବଡ଼ କଳ୍ପରେ, ଧର୍ମର ମୂର୍ତ୍ତି ହେବା ଏକ ରାଜା ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ତେଜରେ ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଅପ୍ରଭାଶାଳୀ ହୋଇଯାଉଥିଲେ। ସେ ରାଜା ଚାହିଲେ ଯେକୌଣସି ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରିଥିଲେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଜୟ ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ପ୍ରଧାନ ରାଣୀ ତାଙ୍କ ପ୍ରାଣଠାରୁ ବି ଅଧିକ ପ୍ରିୟ ଥିଲେ। ସେ ରାଜା ହଜାର ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଥିଲେ, ତଥାପି ମହାମୁନି ବଶିଷ୍ଠଙ୍କୁ ଦେଖି ତାଙ୍କ ମନ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଯାଉଥିଲା। ତେଣୁ ରାଜା ପଚାରିଲେ—“ହେ ପ୍ରଭୁ, କେଉଁ ଧର୍ମରେ ମୁଁ ଏତେ ଅପୂର୍ବ ଶ୍ରୀ ଲାଭ କଲି?” ବଶିଷ୍ଠ କହିଲେ—“ପୂର୍ବେ ତୁମେ ଶୂଦ୍ର କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଏକ ରାଜା ଥିଲ। ଦୀର୍ଘବର୍ଷ ଦୁଷ୍ଟ ହୃଦୟ ନେଇ ବଞ୍ଚିଲ। ସବୁବେଳେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ଚୋରାଇଥିଲ, ବେଦକୁ ନିରନ୍ତର ନିନ୍ଦା କରୁଥିଲ। ପରେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ତୁମେ ନରକକୁ ପହଞ୍ଚିଲ। ରୌରବ, କୁମ୍ଭୀପାକ, ମହାରୌରବ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭୟଙ୍କର ନରକରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କଲ। ତୁମକୁ ତଳା ଏବଂ କଠୋର ତଳୱାର ପତ୍ରରେ ଫାଟିବା ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦିଆଗଲା। ଯମ ତୁମକୁ କେକେଡ଼ି (କଞ୍ଚା) ରୂପ ଦେଲେ। ଯେଉଁ କର୍ମ, ଦାନ, ପାଠ, ବିଧିବତ୍ ପୂଜା କିମ୍ବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିଥିଲ, ସେଠିରୁ ଥୋଡ଼ା ମେରିଟ୍ ଥିଲା। ଏହି ପୂର୍ବ କର୍ମର ଫଳରେ ତୁମେ ଅନ୍ୟ ଜନ୍ମ ଲାଭ କଲ। ଏକଦିନ ତୁମେ ନଦୀତଟରେ ଖେଳିବାକୁ ଗଲ। ଏବେ ଆକାଶପଥରେ ଧକ୍କା ଖାଇ ତୁମେ ଭୟଭୀତ ହେଲ। ପକ୍ଷୀର ଠୁଣ୍ଡିରୁ ବାୟୁରେ ଛୁଟିଗଲ। ଶିବଙ୍କ କୃପାରେ, ପକ୍ଷୀର ଠୁଣ୍ଡ ଓ ତାହାର ଉତ୍କଟ ହିଲାରେ ପୀଡିତ ହୋଇ, ତୁମେ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ତଳକୁ ଫେଙ୍ଗାଯାଇଲ। ପରେ, ସେ କଞ୍ଚା ଯେପରିକି ଶରୀର ଛାଡ଼ିଦେଇଥିଲ, ସେପରି ତୁମେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କଲ।