ଏକ ସମୟର କଥା, ଦେବତାମାନେ ଆକାଶରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଦେଖିଲେ ଯେ, ଜିଷ୍ଣୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଆକାଶରେ ଦୃଶ୍ୟମାନ ଅଛନ୍ତି। ସେଠାରେ ଷଷ୍ଟି କୋଟି ହଜାର ଓ ଷଷ୍ଟି କୋଟି ଶତାଧିକ ଦେବତାମାନେ ଥିଲେ। ଏଠାରେ ଏକ ମହାପାପ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ ଯଦି କେହି ନିର୍ମାଲ୍ୟକୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ। ଏହି ନିର୍ମାଲ୍ୟ ଦୋଷକୁ ଭୟ କରି, ସେଇ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ ନାହିଁ। ବିଭିନ୍ନ ଗଣମାନେ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଗୀତରେ କିନ୍ନରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସଙ୍ଗୀତିତ ହୋଇ, ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଚମତ୍କୃତ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖିଲେ—"ଏହି ଧନ୍ୟ ଏବଂ ମହାତପସ୍ବୀ କିଏ?" ସେମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ଏହି ଗଣ କିଏ, ଯେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସଦୃଶ?" ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଚମତ୍କାର ମନରେ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠିଲା, ତେଣୁ ସେମାନେ ସବୁ ଜାଣିବାକୁ ଚାହିଲେ। ତାହାପରେ, ଦେବୀ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସମସ୍ତ କଥା ସେଇ ସମୟରେ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କୁହାଯାଇଥିଲା। ଏହି ସମୟରେ ଆନନ୍ଦରେ, ସେ ମୋତେ ଏହି ଦୁର୍ଲଭ ଗଣପଦ ଦାନ କଲେ। ଦେବତାମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗଣ, ତୁମେ କିପରି ମହାକାଳବନରେ ଭ୍ରମଣ କରି ଏହି ନିର୍ମାଲ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କଲେ?" ସେଇ ସମୟରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସମସ୍ତ ବିଧି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଥିଲା। ସେ ଇଶାନଙ୍କ ଅଂଶରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଅବସ୍ଥିତ। ଏହି ନିର୍ମାଲ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରି ଯେ ମହାପାପ ହୁଏ, ତାହା ପରେ ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ ପୁଣି ମହାକାଳବନରେ ଗଲେ। ସେଠାରେ ସେମାନେ ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଦୋଷକୁ ନଶ୍ୱ କରେ। ଦେବତାଙ୍କର ଦୋଷ ନଶ୍ୱ ହେଲା, ଏହିକାରଣରୁ ଏହି ନାମ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ଆମକୁ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ନାଗଚଣ୍ଡ ଦେଖାଇଥିଲେ। ସେଉଁଠି ତାଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ପରମ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଚାଲିଗଲେ; ନିର୍ମାଲ୍ୟ ଉପରେ ପଦ ଦେଇ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ପାପ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନଶ୍ୱ ହେଲା। ଯେଉଁମାନେ ନାଗଙ୍କ ଚଣ୍ଡେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରତିଦିନ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ଆନନ୍ଦ, ସନ୍ତୋଷ, କୁଶଳ, ଆରୋଗ୍ୟ ଓ ସୁନ୍ଦର ଶରୀର ଲାଭ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ ଇଚ୍ଛିତ ଭୋଗ ଲାଭ କରନ୍ତି। ହେ ଦେବୀ, ଏହିପରି ପାପ ନଶ୍ୱ କରୁଥିବା ଶକ୍ତି ତୁମକୁ କହିଦେଲି। କେବଳ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଲୋକରେ ଧନୀ ହେବାଯାଏ। ହେ ଦେବୀ, ପୂର୍ବକାଳରେ ଦକ୍ଷଙ୍କ ରୋଷରୁ ତୁମେ ତୁମ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲ। ସେଇ ସମୟରେ, ମୁଁ କାମବିଧୁର ଭାବେ ତୁମ ସହିତ ସଂଯୋଗ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲି। ଏହି ଭୟଙ୍କର କାମପ୍ରଭାବ ଦେଖି, ଦେବତାମାନଙ୍କର ମନ ଅଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଇଥିଲା। ରୁଦ୍ର ଓ ଗୌରୀ ଦେବୀ ଦିବ୍ୟ ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସଂଯୁକ୍ତ ରହିଥିଲେ। ଏହି ଦୁଇଁଜଣଙ୍କର ମିଳନରୁ ଯେ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନେବେ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ବହନ କରିବାକୁ ଆମେ ସମର୍ଥ ନୁହେଁ। ଏହିପରି ଅବସ୍ଥାରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରଧାନ ଗୁରୁ ଏକ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଦେଖିଲେ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଶିବଙ୍କ ସମ୍ନିପାତରେ ଯିବାକୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି କଲେ। ଏହିପରି ଭାବେ ନିଷ୍ପତ୍ତି ହେବା ପରେ, ଦେବତାମାନେ ଶୀଘ୍ର ଗଲେ। ନନ୍ଦୀ, ଗଣମାନଙ୍କ ନାୟକ, ଦ୍ୱାରରେ ସଚେତନ ଭାବେ ରହିଥିଲେ। ଏହିକାରଣରୁ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୋ ନିକଟକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ ହେଲା। ତେଣୁ ତାଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ଅଗ୍ନି ଶୁଭ ବାକ୍ୟ କହିଲେ। ଦ୍ୱାରପାଳଙ୍କୁ ଧୋକା ଦେଇ, ସେ ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ଅମର ଦେବତାମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ଦ୍ୱାରରେ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ଭାବେ ଦଢ଼ ହୋଇ ଦାଉଡ଼ିଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ମୁଁ ପ୍ରତିକ୍ରମାନୁସାରେ ଉପଯୁକ୍ତ ନମସ୍କାର ଗ୍ରହଣ କଲି। ସେମାନେ କହିଲେ, "ଏହି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଭୋଗକୁ ତ୍ୟାଗ କର।