ଲିଙ୍ଗର ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଶୁଭ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ସ୍ୱର ଉଦ୍ଭବିତ ହେଲା, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଓ ଶୁଭତା ଦେଇଥିଲା। ତାପରେ ଦେବତାମାନେ ସେହି ଦେବଙ୍କୁ ‘କଳକଳେଶ୍ୱର’ ନାମ ଦେଲେ। ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ କଳକଳେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ମୁନିବର, ସେ ଗୃହରେ କଦାପି କୌଣସି ବିରୋଧ ହୁଏ ନାହିଁ, ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତି। ସେଠି ତାଙ୍କର ଜୀବନୀ ସୁନ୍ଦର, ଗୁଣବତୀ ଓ ସଉଭାଗ୍ୟଶାଳି ହୁଏ। ଯେଉଁମାନେ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ କଳକଳେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କଦାପି ଶତ୍ରୁଭୟରେ ପଡନ୍ତି ନାହିଁ। ହେ ପାର୍ବତୀ, ଏହି ଶିବଶକ୍ତି ପାପ ନାଶ କରେ, ଏହି କଥା ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଛି। କଳକଳେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦର୍ଶନ କଲେ, ନିର୍ମାଲ୍ୟ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିବା ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ ବିସ୍ତୃତଭାବରେ କହିବି। ଏକଥିରେ ଦିବ୍ୟ ଋଷିମାନେ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଚାରଣ, ଗୁହ୍ୟକମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ନାରଦ ଋଷିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ତାଙ୍କର ନମ୍ରତା ଓ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଦେଖି ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ, “ତୁମେ ଏହି ତିନି ଲୋକ—ପୃଥିବୀ, ଆକାଶ ଓ ସ୍ୱର୍ଗ—ସବୁ ଦେଖିଛ। ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ତୁମ ସମ ଆଉ କେହି ନାହିଁ। ତୁମେ ଯୋଗ, ତପସ୍ୟା ଓ ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଛ। ଏବେ ମୁଁ ଏକ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବାକୁ ଚାହେଁ, ମୋର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଉ।” ନାରଦ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ହେଲେ ଓ ଚିନ୍ତା କରିଲେ। ସେ କହିଲେ, “ହେ ଦେବେଶ, ମହାପୁଣ୍ୟ ମହାକାଳ କ୍ଷେତ୍ର ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏହି କ୍ଷେତ୍ର ଅନ୍ୟ ସବୁଠାରୁ ଦଶଗୁଣା ଶକ୍ତିଶାଳୀ।” ଏହି କଥା ଶୁଣି, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି କଥା ନାରଦଙ୍କୁ କହିଲେ। ତାପରେ ବିଜୟୀ ଦେବତା ଆକାଶରେ ଦେଖାଦେଲେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ। ସେଠାରେ ଷଷ୍ଟି କୋଟି ହଜାର ଓ ଷଷ୍ଟି କୋଟି ଶତ ଦେବତା ଥିଲେ। ଏଠି ନିର୍ମାଲ୍ୟ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନରୁ ଦୁର୍ଗୁଣ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ ବୋଲି ସେମାନେ ଭୟଭିତ ହୋଇ, ମହାକାଳ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ ନାହିଁ। ବିଭିନ୍ନ ଗଣ ଓ କିନ୍ନରମାନେ ନିଜ ଗୀତରେ ଗାଇଥିଲେ। ସମସ୍ତେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଭାବରେ ଦେଖିଲେ—“ଏହି ମହାତ୍ମା କିଏ?” ଦେବମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ଏହି ରୁଦ୍ର ସମାନ ଦଳ କିଏ?” ଏପରେ, ଦେବତାମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ କଥା ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଖୋଲାସା ହେଲା। ସେ ସମୟରେ ମୋତେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ଗଣପତି ପଦବୀ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଦେବସମୂହ ଆଦର ସହିତ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ମହାକାଳ ଅରଣ୍ୟରେ ତୁମେ କିପରି ନିର୍ମାଲ୍ୟ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କଲେ?” ସେହି ଉପାୟ ତାଙ୍କୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରାଯାଇଥିଲା। ସେ ଇଶାନଙ୍କ ଅଂଶସ୍ୱରୂପ ଅଛନ୍ତି। ନିର୍ମାଲ୍ୟ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ମହାପାପ ହୁଏ, ତାହା ମହାକାଳ ଅରଣ୍ୟରେ ଦେବତାମାନେ ଏହି ଲିଙ୍ଗର ଦର୍ଶନ କଲେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଦୋଷ ନାଶ ହେଲା। ଏହି କାରଣରୁ ଏହି ନାମ ଦେଇଥିଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ନାଗଚଣ୍ଡ ନାମକ ଜ୍ଞାନୀ ଆମକୁ କହିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଦେବମାନେ ତାଙ୍କର ପରମ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ନିବାସକୁ ଚଲିଗଲେ, ଏବଂ ନିର୍ମାଲ୍ୟ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ପାପ ନାଶ ହେଲା। ଯେଉଁମାନେ ନିତ୍ୟ ନିତ୍ୟ ନାଗମାନ୍ୟ ଚଣ୍ଡେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମହାପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି।