ହେ ଦେବୀ, ଏହି ଯେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି, ପାପ ନାଶକୀ, ଏହାକୁ ତୁମ ପାଖରେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ କଥାହୋଇଛି। ଏହି ମହାପୁରୁଷଙ୍କୁ କେବଳ ଦର୍ଶନ କରିବାରେ ମାନବମାନେ ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରନ୍ତି। ପୂର୍ବକାଳରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ତୁହୁଣ୍ଡ ନାମକ ଦାନବ ଦ୍ୱାରା ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ଳାନ୍ତ ଓ ଭୟଭୀତ ହୋଇଯାଇଥିଲେ। ସେ ସମୟରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନନ୍ଦନ କାନନ ତାଙ୍କର ଅଧୀନକୁ ଚଳିଯାଇଥିଲା। ଦାନବ ରାଜା ତୁହୁଣ୍ଡ ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରବା ନାମକ ଅଶ୍ୱକୁ ଛିନିନେଇଥିଲେ। ଏହି ଭୟରୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବା ମାର୍ଗ ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଇଥିଲା। ଏହି ସମୟରେ, ମହାମୁନି ନାରଦ, ଯିଏ ସମୟର ଜ୍ଞାତା, ସେଠାକୁ ଆସିଲେ। ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଚାରିତ୍ରିକ ରୀତିରେ ସମ୍ମାନ ଓ ପୂଜା କଲେ। ପରେ ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁନି ନାରଦଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ— "ଏପରି ପରିସ୍ଥିତି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବାରେ, ହେ ମହାମୁନି, କଣ କରିବା ଉଚିତ?" ନାରଦ ମୁନି କିଛି ଖଣ୍ଡ ଧ୍ୟାନ କଲେ, ଚକ୍ଷୁ ଅଳ୍ପ ମିଳିଲେ, ଏବଂ କହିଲେ— "ତୁମେ ଦ୍ରୁତ ଭାବରେ, ଯଦିଓ ଅସ୍ତିର ହେଉଛ, ସେଇ ମହାନ୍ଦ୍ୟ କାଳବନକୁ ଯାଅ; ଏବଂ ଇଶାନେଶ୍ୱର ନାମକ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲିଙ୍ଗଙ୍କୁ ପୂଜା କର।" "ପୂର୍ବ ଇଶାନ ଯୁଗରେ, ଇଶାନଙ୍କ କୃପାରେ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ଥାନ ଲାଭ ହୋଇଥିଲା, ଯାହା ଶଂକରଙ୍କ ମସ୍ତକ ଉପରେ ଥିଲା। ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜିଲେ ନିଶ୍ଚୟ ହୃଦୟର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ।" ନାରଦଙ୍କ ଉପଦେଶ ଶୁଣି ଦେବତାମାନେ ଅନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ସେମାନେ ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୃଦୟରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ— "ହେ ଇଶାନେଶାନ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ହେ ଇଶାନ, ହେ ତତ୍ପୁରୁଷ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ତ୍ରିନୟନ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ତ ଭଗବାନ, ମହାଦେବ, ଉମା ପ୍ରିୟ, ପୁନଃ ପୁନଃ ଅଞ୍ଜଳି। ଶମ୍ଭୁ, ରୁଦ୍ର, ବିରୂପାକ୍ଷ, ଆପଣଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର ନମସ୍କାର।" "ସମସ୍ତ ସ୍ଥାବର-ଜଙ୍ଗମ, ଏହି ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟି— ଆକାଶ ଆପଣଙ୍କର ମସ୍ତକ; ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆପଣଙ୍କର ନୟନ; ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକି ଆପଣଙ୍କର ବାହୁ; ଆପଣଙ୍କର ଉଦର ମହାସାଗର। ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ, ଅଗ୍ନି, ବରୁଣ, ଦେବତା, ଅସୁର, ମହାନାଗ— ସମସ୍ତ ଜୀବ ଆପଣଙ୍କରେ ବ୍ୟାପ୍ତ। ଆପଣ ଏକାମାତ୍ର ଭୟ ହରଣ କରନ୍ତି, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ।" "ଦେବତାମାନେ ଅନେକ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଆପଣଙ୍କୁ ପୂଜି, ସମସ୍ତେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ନମନ କରନ୍ତି। ଧୂମରେ ଆବୃତ ଏକ ମହାଅଗ୍ନି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ, ତାହା ଦ୍ୱାରା ସେଇ ଦାନବ ଦହିଯାଇଥିଲା। ଏହି ଲିଙ୍ଗର ଶକ୍ତିରେ, ଦେବତାମାନେ ସ୍ୱ ନିଜ ଲୋକ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ଆମ ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ୱାସ— ଏହି ଇଶାନଙ୍କର ସ୍ୱଭାବ ହେଉଛି ଶାସନ କରିବା।" "ଯେଉଁମାନେ ଇଶାନ ଓ ଇଶ୍ୱର ନାମକ ଏକଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି— ସେମାନେ ସଦା ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରାମାନେ ପୂଜିତ। ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର, ନାରୀ, କନ୍ୟା— ଯେଉଁମାନେ ଶିଷ୍ଟାଚାରରେ ଅବସ୍ଥିତ ହୋଇ ଯଥାଯଥ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି— ଆପଣ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସଦା ସମର୍ଥ।" "ଏପରି ଭାବେ, ହେ ଦେବୀ, ଆପଣଙ୍କର ଶକ୍ତି, ପାପ ନାଶକୀ, ଏଠାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି। ଯାହାଙ୍କର କେବଳ ଦର୍ଶନରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଆପଣଙ୍କର ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ପାଇଥାଏ— ଏହି ନନ୍ଦନ କାନନରେ, ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଉପଲବ୍ଧ, ଚିରଯୁବକ ହରିତ ଶାଖାରେ ପୋଲା, କୋଇଲି, ଚକୋରା, କୁରରା ପକ୍ଷୀର ମିଳନ ଆଛି— ସେଠି ବୃତ୍ରଶତ୍ରୁ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ବସିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ତାଙ୍କର ମନ ଅନ୍ୟତ୍ର ଗଲା, ଏବଂ ସେ ଅବଧାନ ହୀନତାରୁ କିଛି ସ୍ମୃତିକୁ ମନେ ପକାଇ ଭ୍ରମିତ ହେଲେ।