ମୁଁ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଅପହ୍ରାସ୍ୟ ହେଇଯିବି ବୋଲି ନିଜେ ଘୋଷଣା କଲେ। ପୃଥିବୀ ଓ ପାତାଳରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ, ମୋର ଆଜ୍ଞାରେ, ଏଠାରେ ସେବା ପାଇଁ ଆସିବେ। ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ଶିପ୍ରା ନାମକ ନଦୀ ଦେବୀ କାଳକୂଟ ବିଷ ଉଠାଇଲେ। ସେ ବିଷକୁ ଲିଙ୍ଗର ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖିଦେଲେ। ଯେ କୌଣସି ପଶୁ, ପକ୍ଷୀ କିମ୍ବା ମଣିଷ ଏହି ଶିବଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ମହାପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏହାପରେ କିଛି ତପସ୍ବୀ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ପାଇଁ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ। ତାଳେ, ହେ ଦେବୀ, ତିନି ଲୋକ ଓ ସେଠାରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଭୟ ଓ ବେଦନାରେ କ୍ରନ୍ଦନ କଲେ; କିନ୍ତୁ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସମସ୍ତେ ପୁନଃ ଜୀବନ୍ତ ହେଲେ। ଭକ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ତୁତିରେ ମୋତେ ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ସେମାନେ ଶିର ନମାଇ କହିଲେ, "ହେ ବିଶ୍ୱନାଥ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର—ଏହି ଆମର ଆଶୀର୍ବାଦ ଅଟୁଟ ରହୁ।" ଏହି ଲିଙ୍ଗ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସୁରକ୍ଷା ଓ ଆରୋଗ୍ୟ ଦେବ। ତାପରେ ଲକୁଳୀଶ ନାମକ ଦେବତା ସ୍ପର୍ଶଯୋଗ୍ୟ ହେବେ। ସେ ଏହି ସଂସାରରେ କୁଟୁମ୍ବେଶ୍ୱର ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିବେ। ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ, ଲକୁଳୀଶ ଏହି ଲିଙ୍ଗ ଉପରେ ବିରାଜିଲେ। ଯେ କେହି କୁଟୁମ୍ବେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି, ବିଶେଷକରି ଆଶ୍ୱିନ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ପଞ୍ଚମୀ ତିଥିରେ, ସେମାନେ ମହାସମୃଦ୍ଧି ଓ ରୋଗମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି। ଯେମାନେ ନଦୀ କିମ୍ବା ପୋଖରୀ କିମ୍ବା କୂଆ ପାଖରେ ସ୍ନାନ କରି, ଏକାଗ୍ର ମନେ ଦର୍ଶନ, ସ୍ପର୍ଶ ଓ ପୂଜା କରନ୍ତି—ବିଶେଷକରି ସୋମବାର କିମ୍ବା ରବିବାରେ—ସେମାନେ ହଜାର ରାଜସୂୟ ଏବଂ ଶତ ଵାଜପେୟ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ହେ ଦେବୀ, ଏହାର ଶକ୍ତି ଦୁଷ୍କର୍ମକୁ ନଶ କରେ। ଏହି ଦେବଙ୍କୁ କେବଳ ଦର୍ଶନ କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ମହାପ୍ରତିଷ୍ଠା ଓ ବିଶ୍ୱପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଭ ହୁଏ। ପୂର୍ବକାଳରେ ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ, ସେ ପୃଥିବୀର ଅନେକ ଯଜ୍ଞ ଓ ଦାନ ଦେଖିଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ସେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ପତିତ ହେଲେ, ପ୍ରତିଷ୍ଠା ହରାଇ, ଦୁଃଖରେ ଭାବିଲେ—ଏଠାରେ କରାଯାଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଭୋଗ କରାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ଏହି ଅସ୍ଥାୟୀ ଫଳ ତାଙ୍କ ପତନର କାରଣ ହେଲା। ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୃଥିବୀରେ ନାମ ଏବଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଅବସ୍ଥିତ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମାନବ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଥାଏ; ଯେତେବେଳେ ଦୁର୍ନାମ ହୁଏ, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କ ପତନ ହୁଏ। ତେଣୁ, ସଦା ନୀତିମାନ ହେବା ଉଚିତ, ନହେଲେ ପୃଥିବୀରେ ପତନ ନିଶ୍ଚିତ। ମୁଁ ଏଠାରେ ସେଇ ଉତ୍ତମ ପ୍ରତିଷ୍ଠାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ଯାହା ସ୍ୱର୍ଗ ଦେଉଛି। ଯେଉଁଠାରେ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଅକ୍ଷୁଣ୍ଣ ରହେ, ସେଉଁଠାରେ ମଣିଷ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଥାଏ। ସେଠାରେ କୌଣସି କଷ୍ଟ, ଦୁର୍ଗନ୍ଧ, ମଳ କିମ୍ବା ପେଶାବ ନାହିଁ; ସେମାନେ ବିମାନରେ ବସି, ବିଭିନ୍ନ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏପରି ଚିନ୍ତା କରି, ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ରାଜା ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ଋଷିଂକୁ ଯେଉଁଠାରେ ସେ ଘୋର ତପସ୍ୟା କରୁଥିଲେ, ସେଠାକୁ ଗଲେ। ତାଙ୍କଠାରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—"ଦେବ, ଦାନବ, ରାକ୍ଷସ ସମସ୍ତଙ୍କ ବିଷୟରେ ଆପଣ ଜାଣନ୍ତି। ଏହି ସଂସାରର କିଛି ଆପଣଙ୍କୁ ଅଜଣା ନାହିଁ। କିପରି ଏହି ସଂସାରରେ ଅକ୍ଷୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଲାଭ ହୁଏ? ଏବଂ ତପସ୍ୟାର କି ଫଳ?" ତାଙ୍କୁ ଜଣାଇଦେଲେ—ଯେଉଁଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ରହେ, ସେଉଁଠାରେ ମଣିଷ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ରହିଥାଏ।