ସଂସାର ଜୀବନରେ ନାରୀମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ଅମର, ଶୁଭ, ଏବଂ ମୂଳ କାରଣ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି। ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନାରୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଏହି ବିଶ୍ୱକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଆଣାଯାଇଛି। ଏବଂ ନାରୀମାନେ ଆଦର ପାଇଥିବାରୁ ସ୍ୱାଧୀନତା ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି। ନାରୀମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ, ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ, ଭୟର ମୂଳ କାରଣ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି। ଏହି ଭୟରୁ ପରାଜୟ ଆସେ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଅସହାୟତା ବ୍ୟାପି ଯାଏ। ଏହିପରି ଉପଦେଶ ଦେଇ, ମୃଦୁ ସ୍ୱଭାବର ବ୍ରହ୍ମା ମନମଥାଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଲେ। ରତି ଏବଂ ଆନନ୍ଦ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ମନୋଭବ—ଫିଶ୍ନୀ ଧ୍ୱଜ ଧାରୀ—ଯାତ୍ରା କଲେ। ସେ ବିଦ୍ୱାନ, ତପସ୍ୱୀ, ବୀର, ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜିତ ଲୋକଙ୍କୁ ବଶ କରିଦେଲେ। ସେ ଭୂତ, ପିଶାଚ, ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନରମାନେ ମଧ୍ୟ ବଶ କରିଦେଲେ। ମୋ ପାଇଁ ମନମଥା ଅନେକ ପ୍ରୟାସ କଲେ, ବାରମ୍ବାର ଚିନ୍ତା କଲେ—“ମୁଁ ଛଡ଼ା କିଏ ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ ବିକଳ କରିପାରିବ?” ଏହିପରି କହି, ସେ ମୋ ତପସ୍ୟା ସ୍ଥଳକୁ ଆସିଲେ। ତାପରେ କାମ ମୋତେ ଦେଖିଲେ, ମୋ ଜଟା ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ଶିଖର ପରି ଗଠିତ ଥିଲା। ସେ ମୋତେ ତିକେ ବସିଥିବା, ନାକର ଟିପ୍ରେ ଦୃଷ୍ଟି ଲଗାଇଥିବା ଦେଖିଲେ। ମୋ ହାତର ଖୋଲା ଦ୍ୱାର ଦ୍ୱାରା ମଦନା ମୋ ହୃଦୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଦିବ୍ୟ ସମାଧି ଧ୍ୟାନରେ, ଲକ୍ଷ୍ୟର ସାକ୍ଷାତ୍କାର ରୂପେ, ସେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା। ମୁଁ ପ୍ରକୃତରେ ବିକଳ ହୋଇଗଲି, ମଦନା ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ବିକୃତିରେ ଆବୃତ ହୋଇଗଲି। ମୋ ହୃଦୟ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଦେଖିଲି—ମନମଥା, ଅଶୁଭତା ଆଣିଥିବା। ସେ ଯଦି ଏକ ଯୋଗୀରେ ପ୍ରବେଶ କରିଯାଏ, ତେବେ ସେ ଅମାନବ ଜନ୍ମରେ ପଡ଼ିପାରେ। ଏହି ସମୟରେ ମଦନା ମଧ୍ୟ ଭୟଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଅଟୁଟ ଥିଲେ। ଏହିପରି ଦେଖି, ଆମ୍ବ ଗଛର ମୂଳରେ, ସେ ବସନ୍ତର ସାଥୀ ହେଲେ। ସେ ତୀର ଦ୍ୱାରା ଖେଳିକି ମୋ ହୃଦୟକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ମୋ ଚକ୍ଷୁର ତୀବ୍ର ଚିଙ୍ଗାରିରେ ସ୍ୱର୍ଗବାସୀମାନେ ଚିତ୍କାର କରିଉଠିଲେ। ଏଉଁଭଳି କାମ ଦହିଯିବା ପରେ, ରତି ଦୁଃଖରେ ବିଲିନ ହୋଇଗଲେ। ସେ ଦୁଃଖରେ କହିଲେ—“ହା, ପ୍ରଭୁ! ହା, ମୋ ଜୀବନ! ହା, ସ୍ୱାମୀ, ତୁମେ କାହିଁକି ମୋତେ ଛାଡ଼ିଦେଉଛ?” ଏହିପରି କ୍ଷୋଭରେ ବିଳାପ କରୁଥିବାବେଳେ, ଦେବଦେବ ଏବଂ ଶିବଙ୍କ କୃପାରେ ଏକ ଦେହବିହୀନ ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଲା। ଏହି ସମୟରେ, ହେ ଦେବୀ, ମୋତେ ଅନୁରୋଧ କରାଗଲା। ଏହି କାରଣରୁ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ପୃଥିବୀର ସୃଷ୍ଟି ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା। ତାପରେ ମୁଁ ଦୁଃଖରେ ବିଳାପ କରୁଥିବା ରତିଙ୍କୁ କହିଲି, ହେ ଦେବୀ। ଏହିପରି, ମୋ କୃପାରେ, ମୁଁ ତାଙ୍କ ଜଳିଯାଇଥିବା ଦେହକୁ ପୁନଃ ଜୀବନ ଦେବି। ଏବଂ ଏହିପରି, ସେ ଏବେ ଅନଙ୍ଗ—ଦେହ ବିହୀନ ଭାବରେ ଜୀବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଚଳିବେ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୟାବଶତ: ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଅନଙ୍ଗ କରିଦେଲି। ଏଉଁଠି ଅନଙ୍ଗ, ପ୍ରେମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଯାଇଲେ। ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଲିଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଘୋଷିତ ହେଲା: “କାମ, ତୁମେ ତୁମ ଇଚ୍ଛା ପାଇବା।” ସେ ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ନେବେ। ଏହିପରି, ଅନଙ୍ଗ, ତୁମେ ମୋତେ ମନରେ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଛ। ଯେଉଁମାନେ କନ୍ଦର୍ପଙ୍କୁ ଦେଖିବେ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଭକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେମାନେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହେବେ, ତାଙ୍କର ଦେହ ଶୋଭାମୟ ହେବ। ସେମାନେ ସ୍ୱାଧୀନତା, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଉପଭୋଗ, ଦିବ୍ୟ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ ନାରୀମାନେ ପାଇବେ। ଯେଉଁମାନେ ଚୈତ୍ର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ତ୍ରୟୋଦଶୀ ଦିନରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ମୋତେ ଦେଖିବେ, ଯକ୍ଷ, ଗଣପତି, ସିଦ୍ଧ, ଏବଂ ସଫଳ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସେମାନେ ସେବିତ ହେବେ।