ଏହି ସମୟରେ, ଦେବତାମାନେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାଜିତ ହେଇ ଦୃଢ଼ ହୃଦୟରେ ପଛକୁ ହଟିଗଲେ। ଏହା ପରେ, ବିଷ୍ଣୁ ରୋଷରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଦିବ୍ୟ ଗୃହଗୁଡିକୁ ଦେଖିଲେ। ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର ବଡ଼ ଗତିରେ ଆଗେଇ ଯାଇଲା। ଏହି ଅଭିଦ୍ୟ ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର, ଦାନବମାନଙ୍କର ହନ୍ତା, ଯେତେବେଳେ ଧରାଗଲା, ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କୁ ପାଦ ଧରି ଦୂରେ ଭୂମିରେ ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ପ୍ରହାର କରାଗଲା। ତାଙ୍କର ମୁଁହରୁ ରକ୍ତ ଓ କଫ ମିଶି ବାହାରିଗଲା, ତଥାପି ଗଦାରେ ପ୍ରହାର ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ ନାହିଁ। ଏହି ସମୟରେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରମଥମାନେ ଅତିକ୍ରମିତ ହେଇଗଲେ। ମୁଁ ତ୍ରିଶୂଳ ଧରିଥିବା ଦେଖି, ବିଷ୍ଣୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲେ। ମୋ ଭୟରେ, ତାଙ୍କର ମନ ଭୟରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ, ସେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲେ। ମୁଁ, ମହାଦେବୀ, ଦେବତାମାନେ ଏହି ସମୟରେ ସ୍ୱର୍ଗଦ୍ୱାରରେ ରଖିଲି। ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ ସ୍ୱର୍ଗଦ୍ୱାରକୁ ସାବଧାନରେ ଅଟକାଇବା ଦରକାର। ଏହା ପରେ, ଦେବତାମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ନିକାଳ ହୋଇ ପରାଜିତ ହେଲେ। ସ୍ୱର୍ଗଦ୍ୱାର ଅଟକା ହେବାରୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଭୟରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେଲେ। ସେମାନଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ସ୍ୱର୍ଗଦ୍ୱାର ଅଟକା ନିମନ୍ତେ ସମସ୍ତ କଥା ଖୋଲାସା କରାଗଲା। ଦ୍ୱାର ଅଟକା ହେବାରୁ, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ ହେଲା; "କିପରି ଆମେ ଏହି ସ୍ୱର୍ଗର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିବା?" ସେମାନେ ଚିନ୍ତା କଲେ। "ହେ ପ୍ରଜାପତି, ସ୍ୱର୍ଗ ନଥିଲେ ଆମ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ ନାହିଁ।" ଦେବତାମାନେ ଏହି ପ୍ରସ୍ନ କହିଥିବା ସମୟରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଉତ୍ତର ଦେଲେ – "ସେ ସୃଷ୍ଟି ଓ ବିନାଶର ନିର୍ମାତା, ସେ ରକ୍ଷକ, ସେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେ ଆମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଶ୍ରୟ। ତେଣୁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ଶିବଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ନିଅ।" "ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦେବତାମାନେ ସହିତ, ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ ଶୀଘ୍ର ଯାଅ। ସ୍ୱର୍ଗଦ୍ୱାରରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି, ହେ ବାସବ; ତାହାକୁ ଶୀଘ୍ର ପୂଜା କର, ସେ ତୁମେ ଚାହିଁଥିବା ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବେ।" ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ଦେବତାମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ସ୍ୱର୍ଗଦ୍ୱାର ଓ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ। ସମସ୍ତେ, ମହାପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ପୂର୍ବର ପରି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। "ମୁଁ ନିର୍ଦେଶ ଦେଇଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗଣମାନେ, ଏବେ ତୁମେ ଫେରିଯାଅ। ସ୍ୱର୍ଗଦ୍ୱାର ଦେଇଥିବା ଦେବତାକୁ ଦେବମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଦେଖିଛନ୍ତି।" ଏହି ସମୟରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଦ୍ୱାରରେ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସ୍ୱର୍ଗଦ୍ୱାର ଦେଇଥିବା ଦେବତା ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବେ। ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ଏହି ଦୁନିଆରେ ଶିବଙ୍କୁ, ସ୍ୱର୍ଗଦ୍ୱାର ନାୟକ ଦେବତାକୁ ଦେଖନ୍ତି—ଏକାକ୍ଷଣ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ—ସେମାନଙ୍କୁ ହଜାର ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ପୁଣ୍ୟ ମିଳିଥାଏ। ହଜାର ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର ପାପ ଦୂର ହୋଇଯାଏ। ଅଷ୍ଟମୀ, ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ, କିମ୍ବା ଚନ୍ଦ୍ର ଦିନରେ, ମହାଦେବୀ, ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ମୋ ଦେହକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁନଃଜନ୍ମ ନେବେ ନାହିଁ। ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କଲେ, ଦଶ ଅରବ ହଜାର ପୁଣ୍ୟ ମିଳିଥାଏ। ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ, ସ୍ତୁତି କଲେ, କିମ୍ବା ପୂଜା କଲେ—ଇଚ୍ଛା ଥିଲେ କିମ୍ବା ନଥିଲେ, ପ୍ରତିଦିନ ଦେଖିଲେ—ପୁଣ୍ୟ ମିଳିଥାଏ। ମାତ୍ର ଦେଖିଲେ, ବିଷରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେବା ନାହିଁ। ଏବଂ ସର୍ପମାନେ ତାଙ୍କ ମାତାଙ୍କର ଶପଥ ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲେ, ତେଣୁ ମାତାଙ୍କର ଶାପ ଲାଗିଲା। ଜନମେଜୟଙ୍କର ଯଜ୍ଞରେ ଅଗ୍ନି ସର୍ପମାନେ ନିଗଳିବ। ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ସମସ୍ତେ ଜୀବନ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ଫେରିଗଲେ।