ସମୁଦ୍ରମାନେ ବିକ୍ଷୁବ୍ଧ ହୋଇଯାଇଥିଲେ, ପାହାଡ଼ମାନେ କମ୍ପିତ ହେବାକୁ ଲାଗିଲେ। ଏହି ଭୟାନକ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ଭାଲଖିଲ୍ୟ ମୁଖ୍ୟ ଋଷିମାନେ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ନେତୃତ୍ୱରେ ଦେବତାମାନେ, ସମସ୍ତେ ଆତଙ୍କିତ ଏବଂ ମୁଣ୍ଡ ଭାଙ୍ଗି ନିଶ୍ୱାସହୀନ ଅବସ୍ଥାରେ କଥା କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କ ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—“କିଏ ତୁମମାନେ ଏପରି ଦୁଃଖ ଭୋଗିଛ? କିଏ ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଦାନବ ଯିଏ ତୁମମାନେ ଏପରି ଭୟଭୀତ ହେଉଛ?” ତାପରେ ଦେବତାମାନେ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ, ମୋତେ ସେମାନଙ୍କର ଭୟର କାରଣ କହିଲେ—“ଆମେ ସମସ୍ତେ ଲୋଭ ଏବଂ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦ୍ୱାରା ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଇଛୁ।” ଏହି କଥା ଶୁଣି, ହେ ଶୋଭନା, ମୁଁ ବୁଝିଗଲି—ଏହି ସବୁ ଅପମୃତ୍ୟୁ ଏକ ଅଚାନକ ଘଟଣା; ଏହି ତିନି ଲୋକର ନଶ୍ୱରତା ଏହି ଜଣେ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଛି। ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନନ କରିଛି, ସେ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପୁତ୍ର; ତାଙ୍କର କାରଣରେ ଅନେକ ଲୋକ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଛନ୍ତି। ନିଶ୍ଚୟ, ତାଙ୍କ ଦେହରୁ ବିଭିନ୍ନ ଧାତୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବ। ଏହି ସମୟରେ, ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ସହିତ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଲେ। ତାଙ୍କ କହିଲେ, “ହେ ଦେବ, ଏହି ତୁମର ପୁତ୍ର, ହେ ଶଙ୍କର, ତୁମେ ଏହାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା କର। ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେବ, ମହାଦେବ, ଏହି ପୁତ୍ର ନିଶ୍ଚୟ ତାଙ୍କର ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ।” ପିତୃଦେବମାନଙ୍କ ମୁଖରୁ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ମୁଁ ସ୍ନେହବଶତଃ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ମୋର କୋଳରେ ବସାଇଲି। ତାଙ୍କୁ କହିଲି, “ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ବର ଦେଉଛି—ତୁମେ ଏକ ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚୟନ କର। ମୋ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ, ତୁମେ ପରମ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲାଭ କରିବ। ମହାକାଳବନ ଅବିନାଶୀ ରହିବ, ବିପ୍ଳବ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ତାହା ନଶ୍ଟ ହେବ ନାହିଁ। ଏହାକୁ ଦେଖିବାମାତ୍ରରେ ମହାପାପ ଦୂର ହେବ ଏବଂ ତେଜସ୍ବୀତା ଦିଆଯିବ। ଏହା ଅତି ପୁଣ୍ୟମୟ, ପରିଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ଦୁର୍ଲଭ। ତୁମର କୃପାରେ ଅପଙ୍ଗ ମଧ୍ୟ ସୁନ୍ଦର ହେବ। ଯଜ୍ଞ, ବ୍ରତ, ତୀର୍ଥ, ପିଣ୍ଡଦାନ ଓ ଅନ୍ୟ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ କର୍ମ, ସେଗୁଡ଼ିକ ତୁମ ମାଧ୍ୟମରେ ହେବ। ସମସ୍ତ ରତ୍ନ ଉପରେ ତୁମର ଅଧିକାର ରହିବ।” ମୋର ଏହି କଥାରେ, ଦେବତା ମଧ୍ୟେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତେଜୋମୟ ଦିବ୍ୟ ପୁରୁଷ, ସ୍ଵର୍ଣ୍ଣକୁ ଚିହ୍ନ ଅନୁସାରେ “ସୁବର୍ଣ୍ଣ” ଓ ଭାଗ୍ୟ ଅନୁସାରେ “କାଞ୍ଚନ” ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପୁତ୍ର ତୁମେ ସଦା ମୋ ସମୀପରେ ରୁହ। ଏପରି ଆଜ୍ଞା ମିଳିଲାପରେ, ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅତ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ର ହେଲେ। ସ୍ଵର୍ଣ୍ଣରୁ ତେଜ ଉପଲବ୍ଧ ହେଲା, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଅଗ୍ନିର ମାଳା ଘେରି ରହିଲା। ଯିଏ ଭକ୍ତିସହିତ ସ୍ଵର୍ଣ୍ଣଜ୍ୱାଳେଶ୍ୱର ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ଅନନ୍ତ ସମୃଦ୍ଧି, ଦାନଶକ୍ତି ଓ ସନ୍ତାନ ଲାଭ କରେ। ଜଣେ ମଣିଷ ଜାଣିକିମ୍ବା ଅଜାଣିକି ଯେଉଁ ପାପ କରିଥାଏ, ଗୟାରେ ପିଣ୍ଡଦାନ କରି ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, କିମ୍ବା ଶତହଜାର ଥର ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଯେତେ ଫଳ ମିଳେ, ବିଧିମତ ଦାନ କରି ଯେତେ ମହାପୁଣ୍ୟ ଲାଭ ହୁଏ, ଏହି ସବୁ ଫଳ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ସ୍ଵର୍ଣ୍ଣଜ୍ୱାଳେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ମିଳେ। ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିମାନେ ତାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ମୋର କୃପାରେ, ହେ ଦେବୀ, ସେ ପରମ ଲିଙ୍ଗ ଦେଖାଯାଏ। ତାହାକୁ କେବଳ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ, ମନୁଷ୍ୟ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।