ମହାକାଳବନ ଭୟଙ୍କର ଓ ଭୟଭୀତ କରୁଥିବା ବିପୁଳ ସର୍ପମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଘେରି ରହିଥିଲେ । ସେଇ ସମୟରେ ଏହି ମହାକାଳବନ ଚତୁର୍ଦିଗରୁ ଦାନବମାନେ ଘେରି ନେଇଥିଲେ । ଏହି ସମୟରେ ମୁଁ ସେଠାକୁ ଆସି, ଭୟଙ୍କର ଡମରୁ ବଜାଇଲି । ଡମରୁର ଶବ୍ଦ ଉପରେ ଉପରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲିଙ୍ଗ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା । ସେଇ ଲିଙ୍ଗରୁ ଏକ ବିଶାଳ ଅଗ୍ନିଶିଖା ଉଦ୍ଭବିତ ହେଲା । ଲିଙ୍ଗର ଅନ୍ୟ ଅଂଶରୁ ଏକ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ପବନ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା । ସେଇ ପବନ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିର ତୀବ୍ର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଚାରିପାଖରେ ବ୍ୟାପିଗଲା । ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଉଠିଲେ । ଏହି ଦେବତାଙ୍କର ମହିମା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରବଳ ଭଜ୍ର ଦହିଗଲା; ଏହି ତିର୍ଥ ଏହି ଭୂମିରେ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରିବା ତଥା ଫଳଦାୟକ ତୀର୍ଥ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବ । ଯେହেতୁ ଏଠି ପୃଥିବୀରେ ଡମରୁର ଧ୍ୱନି ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଥିଲା, ଯେ କେହି ଡମରୁକେଶ୍ୱର ଦେବଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରି ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରିଥାଏ, ସେ ଶତଶଃ ସଠିକ୍ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତର ଫଳ ଲାଭ କରିଥାଏ । ଏଠି ଯେ କେହି ଭକ୍ତି ସହିତ ଡମରୁକେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗ ଦର୍ଶନ କରିଥାଏ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ରୁଦ୍ରଙ୍କର ନିତ୍ୟ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ । ଏହିଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ମନସିକ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରି, ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାନ୍ତି; ଏହି ଦର୍ଶନ କରିଲେ ଲୋକେ ହଜାର ଗାଈ ଦାନର ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରିଥାନ୍ତି । ଯେଉଁଠି ସେ ଯୋଦ୍ଧା ମନେ ଡମରୁକେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ପାପ ନାଶ ହୁଏ । ହେ ଦେବୀ, ଏହି ତୀର୍ଥର ଶକ୍ତି ଓ ମହିମା ତୁମକୁ କୁହିଦେଲି । ଏହି ତୀର୍ଥ ସଦା ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶକ ଭାବେ ପ୍ରଶଂସିତ ହୁଏ । ହେ ଦେବୀ, କଳ୍ପର ଆରମ୍ଭରେ ଏହି ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରକଟ ହୋଇଥିଲା । ସେଇ ସମୟରେ ନ ବାୟୁ, ନ ଜଳ, ନ ଆକାଶ, ନ ଗ୍ରହ ଥିଲା । ଏହି ଲିଙ୍ଗରୁ ସମସ୍ତ ଚରାଚର ଜଗତ ଉଦ୍ଭବିତ ହୋଇଥିଲା । ଏହି ଲିଙ୍ଗରୁ ଦେବତା, ଋଷି ଓ ପିତୃମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲେ । ଯେଉଁଠି ଏତେ ସୃଷ୍ଟି ଅଛି, ଯେତେ ବିନାଶ ଅଛି, ସମସ୍ତ ଭୂର୍ଲୋକ ଓ ସପ୍ତ ପାତାଳ ଏହି ଲିଙ୍ଗରୁ ଉଦ୍ଭବିତ ହୋଇଛି । ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ସମସ୍ତ କିଛି ଏହି ଲିଙ୍ଗରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ; ଏହିପରି ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ନିତ୍ୟ ପୁରୁଷ, ଯାହା ସତ ଓ ଅସତ ଦୁଇଁର ମିଶ୍ର ଧର୍ମ । ଏହି ଲିଙ୍ଗ ଅଚଳ, ଅବିନାଶୀ, ଅଜର, ଅପରିମିତ, ଓ କାହାରୁ ନିର୍ଭର ନୁହେଁ । ଏହି ଲିଙ୍ଗ ଆଦି ଓ ଅନ୍ତ ଶୂନ୍ୟ, ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଉତ୍ପତ୍ତିସ୍ଥଳ, ଅକ୍ଷୟ, ତିନି ଗୁଣର ଉତ୍ପନ୍ନ । ପ୍ରଳୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି ଅବସ୍ଥିତ ଥାଏ । ମୁଁ, ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଜାଗୃତ ହୋଇ, ଜଗତର ଆଦିକାରଣ । ଜଗନ୍ନାଥେଶ୍ୱର ସହସ୍ର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକୃତି ଓ ପୁରୁଷକୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ । ଯେପରିକି ଗନ୍ଧ ଉତ୍ପାଦନ ପାଇଁ କେବଳ ସାନିକି ଆନ୍ଦୋଳନ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ, ସେପରି ଦେବତା ଆଦିହୀନ ଓ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର କାରଣ । ପ୍ରକୃତି ଆନ୍ଦୋଳିତ ହେଉଥିବା ବେଳେ, ହେ ପାର୍ବତୀ, ଏହି ଲିଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଏହା ଘଟେ । ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ମଣ୍ଡଳରେ ସମସ୍ତ ଲୋକ, ଦେବତା, ଦାନବ ଓ ମନୁଷ୍ୟ ଅଛନ୍ତି । ସେଇ ଏକା, ପୂର୍ବରୁ ଆନ୍ଦୋଳକ ଓ ପରେ ଆନ୍ଦୋଳିତ । ସେଇ ବିଶ୍ୱନାଥ, ଗୁଣହୀନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ରଜୋଗୁଣ ଗ୍ରହଣ କରି ଜନ୍ମ ନେଲେ । ବ୍ରହ୍ମା ଭାବେ ସେଇ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି, ଶୁଦ୍ଧ ଗୁଣର ପ୍ରାଧାନ୍ୟରେ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ ଭାବେ ଅବସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ତମୋଗୁଣରୁ ରୁଦ୍ର ଭାବେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଲୟ କରନ୍ତି । ଯେପରି ଚାଷୀ, ସେଚାଇକାରୀ ଓ ରକ୍ଷକ, ପରେ କାଟିବାକୁ ଆସନ୍ତି, ସେପରି ବ୍ରହ୍ମା ଭାବେ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି, ରୁଦ୍ର ଭାବେ ସମସ୍ତ ଉପସମାପ୍ତ କରନ୍ତି । ରଜୋଗୁଣ ହେଉଛନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମା, ତମୋଗୁଣ ହେଉଛନ୍ତି ରୁଦ୍ର, ଶୁଦ୍ଧ ଗୁଣ ହେଉଛନ୍ତି ବିଷ୍ଣୁ, ଏହିପରି ସେଇ ଜଗନ୍ନାଥ ।