ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ତମସିକ ମାୟା ସୃଷ୍ଟି ହେଲା, ଯାହାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ବହୁତ କଠିନ। ଏହି ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଅନେକ ଯୁବତୀମାନେ ଭ୍ରମିତ ହେଇଯାନ୍ତି। ଏହି ଅନ୍ଧକାର ବିସ୍ତାରିତ ହେଲାପରେ, ଦେବୀ ଭୟରେ ଅତିକ୍ରମିତ ହେଲେ। ଏଠାରେ, ଖପରଧାରୀ ହରା ଲିଙ୍ଗ ଆକାରରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ବଜ୍ର ଦେବତାମାନେ ଓ ଦେବୀଙ୍କୁ ପରାଜିତ ଦେଖିଲେ। ମହାକାଳ ଦେବୀୟ ଅରଣ୍ୟରେ, କୋଟିକୋଟି ରଥ ଦ୍ୱାରା ଘିରି ଥିଲା। ବଜ୍ର କହିଲେ, "ଆଜି ମୁଁ ଦେବତାମାନେ ଓ ସେ ଅତି ପାପୀକୁ ବିନାଶ କରିଦେବି।" ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ ନାରଦ ଆସିଲେ। ସେ ବଜ୍ରଙ୍କ ହାତରେ ଦେବତାମାନେ ପରାଜିତ ହେବା କଥା ଦେବମାନେକୁ କହିଲେ। "ମହାକାଳ ଅରଣ୍ୟରେ, ମହାପ୍ରଭୁ, ଦେବମାନେ ପରାଜିତ ହେଇଛନ୍ତି," ନାରଦ କହିଲେ। ନାରଦଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ମୁଁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବୀ, ଭୟଙ୍କର ଓ ଭୀଷଣ ସାପମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରି ଥିଲି। ମହାକାଳ ଅରଣ୍ୟ ଚାରିପାଖରେ ଅସୁର ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିଲା। ତାପରେ ମୁଁ ଯାଇ ବିକଟ ଡମ୍ରୁ ଚାଲାଇଲି। ଡମ୍ରୁର ଶବ୍ଦ ହେଲାପରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲିଙ୍ଗ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା। ସେ ଲିଙ୍ଗରୁ ବଡ଼ ଅଗ୍ନିଶିଖା ତିଆରି ହେଲା। ଲିଙ୍ଗର ଅନ୍ୟ ଅଂଶରୁ ବଡ଼ ପବନ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା। ସେ ପବନ ଦ୍ୱାରା ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ବିସ୍ତାରିତ ହେଲା। ଏହି ସମୟରେ, ଦେବମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଗଲେ। ଏହି ଦେବତାଙ୍କର ମହିମାରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଜ୍ର ସେ ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ ହେଲେ; ଏହି ଲିଙ୍ଗ ଏହି ଜଗତରେ ଚାହିଦା ଫଳ ଦେବାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବ। ଡମ୍ରୁର ଶବ୍ଦ ପୃଥିବୀରେ ଉଦ୍ଭବ ହେଲାରୁ, ଯେଉଁମାନେ ଡମ୍ରୁକେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି ଓ ପୂଜନ୍ତି, ସେମାନେ ଶତ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତର ଫଳ ଲାଭ କରିବେ। ଭକ୍ତି ସହିତ ଏଠାରେ ଡମ୍ରୁକେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗ ଦେଖିବାରେ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଶାଶ୍ବତ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ। ମନସିକ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦଶାକୁ ପହଞ୍ଚିବେ; ଏହି ଦେଖିବାରେ ଲୋକମାନେ ହଜାର ଗାଈର ଉପକୃତି ଲାଭ କରିବେ। ଯେଉଁଯୋଦ୍ଧା ଯୁଦ୍ଧରେ ଡମ୍ରୁକେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ମହାପାପ ବିନାଶ କରିବାର ଶକ୍ତି ଲାଭ କରିବେ। ଦେବୀ, ଏହି ଶକ୍ତି ତୁମକୁ ବିବର୍ଣ୍ତ କରାଯାଇଛି। ଏହି ଲିଙ୍ଗ ସଦା ସମସ୍ତ ପାପର ନିରାକରଣକୁ ଶାଶ୍ବତ ଭାବରେ ପ୍ରଶଂସିତ। କଳ୍ପର ଆରମ୍ଭରେ, ଦେବୀ, ଏହି ଲିଙ୍ଗ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା। ସେତବେଳେ ବାୟୁ, ଜଳ, ଆକାଶ, ଗ୍ରହ କିଛି ଥିଲାନି। ଏହି ଲିଙ୍ଗରୁ ସମସ୍ତ ଜଗତ—ଚଳ ଓ ଅଚଳ—ଉଦ୍ଭବ ହେଲା। ଏହି ଲିଙ୍ଗରୁ ଦେବ, ଋଷି, ପିତୃମାନେର ଉତ୍ପତ୍ତି ହେଲା। ଯେତେ ସୃଷ୍ଟି ଅଛି, ଏବଂ ଯେତେ ପ୍ରଳୟ ଅଛି, ଭୂର୍ଲୋକ ଆରମ୍ଭରୁ ଏକାଧିକ ପାତାଳ ଲୋକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ସମସ୍ତ ଏହି ଲିଙ୍ଗରୁ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ। ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ଶାଶ୍ବତ ପୁରୁଷ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯାହା ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଓ ଅନସ୍ତିତ୍ୱ ଦୁଇଟିର ମିଶ୍ର ସ୍ୱଭାବ। ଏହି ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥିର, ଅବିନାଶୀ, ଅଜର, ଅପରିମାପ୍ୟ ଓ କିଏଁଠି ନିର୍ଭର କରେନି। ଏହି ଲିଙ୍ଗ ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ ହିନ୍, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଉତ୍ପତ୍ତିସ୍ଥାନ, ଅକ୍ଷୟ, ତିନି ଗୁଣରୁ ଉଦ୍ଭବ। ପ୍ରଳୟ ଶେଷରେ, ଏହି ଲିଙ୍ଗରୁ ସମସ୍ତ ଦେବୀୟ ସୃଷ୍ଟି ଅବସ୍ଥିତ ରହିଥାଏ। ମୁଁ, ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଜାଗୃତ ହୋଇ, ଜଗତର ଆଦି କାରଣ ଅଟୁଟ ରହିଛି। ଜଗତର ନାଥ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକୃତି ଓ ପୁରୁଷ ଦୁଇଟି ଶୀଘ୍ର ଉଦ୍ଭାସିତ ହେଲା। ଏହିପରି ମହାକାଳ ଅରଣ୍ୟର ଏହି ଲିଙ୍ଗର ଦିବ୍ୟ ମହିମା ଏବଂ ଡମ୍ରୁକେଶ୍ୱରଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦେବମାନେ, ଦେବୀମାନେ ଓ ଅସୁରମାନେ ଦେଖିଲେ, ଏହି ଲିଙ୍ଗର ପୂଜା ଓ ଦର୍ଶନ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପାପ ନିବୃତି ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ଲାଭ ହେଇଥାଏ।