ଦେବତାମାନେ ଓ ମହାଋଷିମାନେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଦୁଃଖରେ ପଡିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଦେହ ସମ୍ସ୍ତଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ପ୍ରକଟ ହେଲା। ସେହି ଦେହରୁ ଏକ ଦିବ୍ୟ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ମହିଳା ପ୍ରକଟିତ ହେଲେ, ଯାହାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଶତଦଳ କମଳ ପରି ଅତି ସୁନ୍ଦର ଥିଲା। ସେ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ମୁଁ କେଉଁ କାରଣରେ ପ୍ରକଟିତ ହୋଇଛି, ହେ ଦେବତାମାନେ?" ଦେବତାମାନେ ସେଙ୍କର ଶୁଭ ଶବ୍ଦଗୁଡିକୁ ଶୁଣିଲେ। ଏହି ଉତ୍ତର ଶୁଣି ଦେବୀ ଉଚ୍ଚ ହସରେ ବାରମ୍ବାର ହସିଲେ। ତାଙ୍କ ସହିତ କିଛି ଭୟଙ୍କର ଦେବୀମାନେ ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ନୂସ ଓ ଅଙ୍କୁଶ ଧରିଥିଲେ, ତାଙ୍କ ମୁହଁ ତୀବ୍ର ଅଗ୍ନି ମାଳାରେ ଭୂଷିତ ଥିଲା। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ, ମହାଦେବୀଙ୍କ ଆଗ୍ରହରେ, ବଜ୍ର ନାମକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସୁରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ସମସ୍ତ ଦିଗ ଅସଙ୍ଖ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶସ୍ତ୍ରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇଗଲା। ତାପରେ ଦେବୀ ଦେବତାମାନେଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ; ବଜ୍ର ତାଙ୍କ ନିଜ ଦଳକୁ ପଳାଇବାକୁ ଦେଖି ମାୟା ବ୍ୟବହାର କଲେ। ସେ ଏକ ତମସିକ ମାୟା ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ଯାହା ମହିଳାମାନେଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କରିଦେଇଥାଏ। ଏହି ଅନ୍ଧାର ଭୂମିକା ଚାଲିଥିବାବେଳେ, ଦେବୀ ଭୟରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେଲେ। ଏଠାରେ, ଖପର ଧାରଣ କରୁଥିବା ହରା ଲିଙ୍ଗ ଆକାରରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଥିଲେ। ବଜ୍ର ଜାଣିଲେ ଯେ ଦେବତାମାନେ ଓ ଦେବୀ ପରାଜିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ମହାକାଳ ଦିବ୍ୟ ଅରଣ୍ୟରେ, ଶତ ଶତ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଘିରିଥିବା ସ୍ଥାନରେ, ବଜ୍ର କହିଲେ, "ଆଜି ମୁଁ ଦେବତାମାନେ ଓ ସେ ଦୁଷ୍ଟା ଦେବୀକୁ ମାରିଦେବି।" ଏହି ସମୟରେ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରଦ ଆସିଲେ। ସେ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ବଜ୍ରଙ୍କ ହାତରେ ତାଙ୍କର ପରାଜୟ ବିଷୟରେ କହିଲେ। "ମହାକାଳ ଅରଣ୍ୟରେ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଦେବତାମାନେ ପରାଜିତ ହୋଇଛନ୍ତି," ନାରଦ କହିଲେ। ନାରଦଙ୍କ ଉକ୍ତି ଶୁଣି, ମୁଁ, ହେ ସୁପ୍ରଭା ଦେବୀ, ଭୟଙ୍କର ଅଜଗର ଦଳରେ ଘିରିଗଲି। ମହାକାଳ ଅରଣ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଅସୁର ଦ୍ୱାରା ଘିରିଯାଇଥିଲା। ତାପରେ ମୁଁ ଯାଇ ତୀବ୍ର ଡମରୁ ଡ଼କାଇଲି। ଡମରୁର ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରକଟିତ ହେଲା। ଏହି ଲିଙ୍ଗରୁ ଏକ ଦିବ୍ୟ ଅଗ୍ନିଜ୍ୱାଳା ଉଦ୍ଭବ ହେଲା; ଲିଙ୍ଗର ଅନ୍ୟ ଅଂଶରୁ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପବନ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା। ଏହି ପବନରେ ଅଗ୍ନିର ଦୀପ୍ତି ଏକ ବିଶାଳ ଆକାରରେ ବିସ୍ତାରିତ ହେଲା। ଏହି ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଗଲେ। ଏହି ଦେବତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ, ବଜ୍ର ପ୍ରବଳ ଅସୁର ଦହିଗଲେ; ଏହି ଲୋକରେ ଏହା ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ଫଳ ଦେଇଥିବା ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବ। ଡମରୁର ଶବ୍ଦ ଭମିରେ ପ୍ରକଟିତ ହେଇଥିବାରୁ, ଯେଉଁମାନେ ଡମରୁକେଶ୍ୱର ଦେବତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଓ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶତ ଶତ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତର ଫଳ ପାଇବେ। ଏଠି ଡମରୁକେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗକୁ ଭକ୍ତିରେ ଦର୍ଶନ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ନିତ୍ୟ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରିବେ। ମନସିକ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳିବ; ଏହି ଦର୍ଶନରେ ଲୋକମାନେ ହଜାର ଗାଁ ଦାନର ପୁଣ୍ୟ ଅର୍ଜନ କରିପାରିବେ। ଯେଉଁଯୁଦ୍ଧରେ ଅଟୁଟ ରହି ଡମରୁକେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶକ୍ତିର ଅଘାତ ଫଳ ପାଇବେ। ହେ ଦେବୀ, ଏହି ଶକ୍ତି, ପାପନାଶିନୀ, ତୁମକୁ କୁହିଲି। ଏହି ଲିଙ୍ଗ ସଦା ସର୍ବପାପ ନାଶକ ଭାବରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହୁଏ। କଳ୍ପର ଆରମ୍ଭରେ, ହେ ଦେବୀ, ଏହି ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରକଟିତ ହୋଇଥିଲା। ତେବେ ସେତେବେଳେ କୌଣସି ପବନ, ଜଳ, ଆକାଶ, ଗ୍ରହ ଥିଲା ନାହିଁ।