ପାର୍ବତୀ, ମୁଁ ଦୟାଳୁ ହୃଦୟରେ ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଲି: “ଏଠାରେ, ଏହି ଗୁହାରେ, ସତତ ଏକ ପୁଣ୍ୟମୟ ଲିଙ୍ଗ ବିଦ୍ୟମାନ ଅଛି, ଯାହା ସାତଟି ଯୁଗ ଧରି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି। ତୁମେ ଏଠାରେ ସେ ମଙ୍ଗଳମୟ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିପାରିବ, ଯାହା ସାତଟି ଯୁଗର ଫଳ। ଏଠାରେ ଆସିଲେ, ଅଭିଲାଷା ଓ କ୍ରୋଧରୁ ଜନ୍ମିଥିବା, ଲୋଭ ଓ ମୋହ ସହିତ ଆସିଥିବା ପାପ ମିଟିଯିବ।" ମୋ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ବେଦରେ ପାରଙ୍ଗତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶିଷ୍ଟ ଓ ଆଦର ସହିତ ପୁନି ପୁନି ନମସ୍କାର କରି ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ। ସେଠାରେ ସେ ଦେଖିଲେ, ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତପସ୍ୟାରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିବା ଲିଙ୍ଗ ବିଦ୍ୟମାନ ଅଛି। ଏହି ସମୟରେ, ହେ ଦେବୀ, ଦେବତାମାନେ ଆକାଶରୁ କହିଲେ: “ମାତ୍ର ଦର୍ଶନରେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏମିତି ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କଲେ, ଯାହା ପ୍ରାପ୍ତ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ।" ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି ଗୁହାର ନାଥଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ଏବଂ ଅଷ୍ଟମୀ କିମ୍ବା ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ଯେଉଁମାନେ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରମ କରି ଏଠାରେ ପହଞ୍ଚି ଦେଖନ୍ତି, କିମ୍ବା ଯେଉଁମାନେ ହଜାର ହଜାର ପାପ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଦର୍ଶନ କଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା, ମଦ୍ୟପାନ, ଚୋରି, ଗୁରୁପତ୍ନୀ ସଂଗ ଭଳି ମହାପାପ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, କୋଟି କୋଟି ଜନ୍ମର ଅଶୁଭ କର୍ମ ଯଦି ସଂଚିତ ଅଛି, ଏଠିରେ ଏଇ ଦର୍ଶନରେ ସମସ୍ତ ମିଟିଯାଏ। ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ସରୀରଧାରୀ ମହାପାପରେ ପୀଡ଼ିତ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠି ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି।" ଏପରି କହି ସେ ଦିବ୍ୟ ଋଷି ମଙ୍କଣକ, ଦ୍ୱିଜ, ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ କହିଲେ: “ହେ ଦେବୀ, ଏହି ହେଉଛି ସେ ଶକ୍ତି, ଯାହା ପାପକୁ ନଶ୍ୱନ କରେ, ଯେପରି ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।" ଏହି ଲିଙ୍ଗ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ ଓ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ଦୁଷ୍କର୍ମକୁ ନଶ୍ଟ କରେ। ପୁନି ଏକଥା ଶୁଣ, ହେ ଦେବୀ—କୈଳାସ ପର୍ବତରେ ଗଣମାନ୍ୟ ଧୁଣ୍ଡ ନାମକ ଏକ ନାୟକ ଥିଲେ। ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ, କୁତୁହଳବଶତଃ, ଇନ୍ଦ୍ର ଲୋକକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ସେ ଅନେକ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଭାଙ୍ଗିମା, ଚକ୍ଷୁ, ହସ୍ତ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଙ୍ଗଚଳନ ଦେଖିଲେ; ସୁଇ ଥିବା ଭାଙ୍ଗି, ଧ୍ୱଜ ଭଳି ହସ୍ତମୁଦ୍ରା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେଖିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ତା'ର ମୁହଁକୁ ତାକି ରହିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଧୁଣ୍ଡ ମଜା କରୁଥିବାବେଳେ, ନୃତ୍ୟରେ ତତ୍ପର ରମ୍ଭା ଫୁଲର ଗୁଛ ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ ପାଇଲେ। ତା'ଉପରେ କହାଗଲା: “ତୁମେ ମଣିଷ ଲୋକକୁ ପତିତ ହେଉ, କାରଣ ତୁମେ ନୃତ୍ୟକୁ ବିଘ୍ନ କରିଛ।" ମଣିଷ ଲୋକରେ ପତିତ ହୋଇ, ସେ ଅଚେତନ ହେଲେ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକ ଭ୍ରମିତ ହୋଇଗଲା। ସେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ କହିଲେ: “ହାୟ, ମୁଁ ଅନ୍ୟାୟର ଫଳ ଭୋଗୁଛି, ମୋହବଶତଃ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲି। ଧର୍ମର ଆଶ୍ରୟ ନେଇ, ସଫଳତା ପାଇବି।" ଏଭଳି କହି, ସେ ମହେନ୍ଦ୍ର ପର୍ବତରେ ତପସ୍ୟା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ହେ ଦେବୀ, ଏଠି ସଫଳ ନହେଲେ, ତେବେ ଗଙ୍ଗାର ବଡ଼ ତୀର, ଗୋଦାବରୀ, ଭୀମରଥୀ, କୌଶିକୀ, ଶାରଦା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ତୀର ମଧ୍ୟ ତପସ୍ୟା କଲେ କିମ୍ବା ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା କଲେ, ସେସବୁ ବ୍ୟର୍ଥ ହୁଏ। ଏହି ସମୟରେ ଏକ ଦେହହୀନ ଶବ୍ଦ ଆକାଶରୁ ଶୁଣାଗଲା: “ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ, ପ୍ରୟାଗ ଆଦିଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ସେଠାରେ ଏକ ଅତି ପବିତ୍ର ଲିଙ୍ଗ ବିଦ୍ୟମାନ ଅଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରେ। ଏହି ଲିଙ୍ଗର କୃପାରେ ତୁମେ ପୁନି ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ।" ଆକାଶରୁ ଏହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ସେମାନେ ସେଠାରେ ଏହି ମଙ୍ଗଳମୟ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଉଥିଲା। ଏହି ସମୟରେ, ଲିଙ୍ଗର ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଶବ୍ଦ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ହେ ପାର୍ବତୀପୁତ୍ର।