ପୂର୍ବକାଳରେ, ଅବନ୍ତି ଖଣ୍ଡର ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ କଥାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି ଯେ, ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନେ ନାଗଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଓ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୁଣ୍ୟଦାୟକ ବୋଲି ଗଣାଯାଏ। ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ନାଗତୀର୍ଥର ମହିମା ବିଶେଷ ଭାବେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି। ଏହା ପରେ, ଏକ ଅତି ଶୁଭ୍ର ତୀର୍ଥ ବିଷୟରେ କଥା ଆସେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନାଶ କରେ ଓ ଏହି ତୀର୍ଥ ମହାପୁରୁଷ ନରସିଂହଙ୍କର। କେବଳ ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ଦର୍ଶନ କଲେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୋଇଯାଏ। ପୂର୍ବେ ଏହି ପୃଥିବୀ ଦୁଷ୍ଟ ଦ୍ୱାରା ଅଧିଗୃହୀତ ହୋଇଥିଲା। ତାହା ପରେ ଗଉ ରୂପ ଧାରଣ କରି, କ୍ରନ୍ଦନମୁଖୀ ଭାବରେ ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଶରଣ ନେଇଥିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ଦୟାଳୁ ଶବ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଲେ, “ମୁଁ ତୁମକୁ ସତ୍ୟ ଓ ସମୟୋପଯୁକ୍ତ କଥା କହୁଛି।” ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଶାନ୍ତ ମନେ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ରର ପୂଜା କଲେ। ତେଣୁ ଦେବତା, ଦାନବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ନାଗ, କିନ୍ନର, ମାନବ କିମ୍ବା ପକ୍ଷୀ—କେହି ମଧ୍ୟ ଦିନ କିମ୍ବା ରାତି, ଆକାଶ କିମ୍ବା ପୃଥିବୀରେ ମୋତେ ମୃତ୍ୟୁ ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ ଏକ ବୀର ପ୍ରକାଶିତ ହେବେ, ସେ ମୋର ମୃତ୍ୟୁ ହେବେ। ସେ ଭୟଙ୍କର ଓ ନ୍ୟାୟଦାୟୀ ଦାନବ ତାଙ୍କର ଏହି ପ୍ରଥା ଓ ତାଙ୍କର ଲୋକକୁ ଅଧିକାର କରିବେ। ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରିଲେ। ଏହିପରି ସ୍ଥିତିରେ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ କୁହାଯାଏ ଯେ, ମହାକାଳବନକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯାହା ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଅତି ପବିତ୍ର ଅଞ୍ଚଳ। ସଂଗମେଶ୍ୱରଙ୍କର ଦକ୍ଷିଣ ଓ କର୍କରାଜଙ୍କର ଉତ୍ତର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନରସିଂହ ତୀର୍ଥ ରହିଛି। ସମସ୍ତେ ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ଯାଇ, ପୁନଃ ଜଗତକୁ ଅଧିକାର କରିପାରିବେ। ମହାକାଳବନରେ, ଯେଉଁଠାରେ ପବିତ୍ର ଶିପ୍ରା ନଦୀ ବହୁଛି, ସେଠାରେ ସ୍ନାନ, ଦାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା ସହ ନରସିଂହଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ପରେ, ଦେବତାମାନେ ନରସିଂହଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦାନବର ନାଶ ଦେଖିଲେ। ନରସିଂହ ନିଜ ରୂପରେ ଦାନବ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କୁ ଏକ ହାତରେ ମାରି ଦେଲେ। ଏହି ଘଟଣା ପରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ ନିତ୍ୟ ଉପାସନା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଏହିପରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥ ଅବନ୍ତି ଭୂମିରେ ଅଛି ବୋଲି ବ୍ୟାସଙ୍କୁ କୁହାଯାଏ। ଯେଉଁମାନେ ଏଠାରେ ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥି—ନରସିଂହ ଦିବସ—ଆସେ, ଯିଏ ଏହି ଦିନ ଧ୍ୟାନପୂର୍ବକ ଦେବତାନାୟକ ନରସିଂହଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ଅତିଶୟ ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ। ଯିଏ ଭକ୍ତିସହିତ ଅଗସ୍ତ୍ୟେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ପରମ ଲାଭ ପାଆନ୍ତି। ଏଠାରେ ବାୟୁପୁତ୍ର ହନୁମାନ ମଧ୍ୟ ଚରମ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଥିଲେ। ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ରଖିଥିବା ଲୋକ ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ପାଇଁ ରହନ୍ତି। ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ। ଏଠି ଏକ ପୂରୁଷ ଓ ଏକ ନାରୀ ଏକାଠି ସାବିତ୍ରୀ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ ଅତି ଶୁଭ ଲାଭ ହୁଏ। ଯେଉଁଠି ଏମିତି ସ୍ନାନ ଓ ଦାନ କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ଭାଗ୍ୟ ମିଳେ। ଏଠି ସପ୍ତଧାନ୍ୟ ଓ ପଞ୍ଚରତ୍ନରେ ଅଳଙ୍କୃତ ଥାଏ। ଯେଉଁଠି ଏକ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣମୟ ସାବିତ୍ରୀ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ତିଆରି କରାଯାଏ, ସେଉଁଠି ଅନେକ ଭୋଗ ଓ ଶୁଭ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଲାଭ ହୁଏ। ନାରୀ ଏହି ବ୍ରତ କଲେ ସେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କର ପ୍ରିୟା ହୁଏ। ଏପରି ଅବନ୍ତି ଭୂମିର ମହିମା ବିଷୟରେ ବ୍ୟାସଙ୍କୁ ଶ୍ରବଣ କରିବାକୁ କୁହାଯାଏ—ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥ ଭୂମିରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୁଣ୍ୟ ଓ ମହାତ୍ମ୍ୟ ରହିଛି।