ଶ୍ରୀ ବ୍ୟାସଦେବଙ୍କୁ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଛି ଏକ ପବିତ୍ର ଦ୍ୱୀପ, ଯାହାକୁ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପ ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧି ମିଳିଛି। ଏହି ଦ୍ୱୀପ ଦୀପ୍ତିମାନ ମଣିମାଳା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷଣୀୟ। ସେଠାରେ ହଂସ, ବକ, କାଉ, କୋଇଲି ଓ ସାରସ ପକ୍ଷୀମାନେ ବିହାର କରନ୍ତି। ଏହା ଏକ ମହାପଦ୍ମ ଧନ, ଯାହା ନୀଳ କମଳର ସୁଗନ୍ଧରେ ବିକିରିତ। ଏଠି ଦେବାଙ୍ଗନାମାନେ, ଅତି ଶୋଭାମୟ ଭାବରେ ଅଲଙ୍କୃତ, ଆନନ୍ଦରେ ଖେଳ କରନ୍ତି। ଏଠି ଅସ୍ନାନ କରିଲେ ଏବଂ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ ମନୁଷ୍ୟ ବୈକୁଣ୍ଠର ଦିବ୍ୟ ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ। ଏଠି ରମାସର ନାମକ ଏକ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯାହା ଅତି ଶୋଭାମୟ। ବ୍ୟାସଦେବ, ଏହା ସମସ୍ତ ପାପର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାଶକ ଏବଂ ପରମ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ। ଏଠି ଅସ୍ନାନ, ଦାନ ଓ ଅନ୍ୟ ଧାର୍ମିକ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏଠି ହରିଙ୍କ ସ୍ଥାନ। ଏଠି ଯିଏ ଅତି ସାନ ଜମି ଦାନ କରେ, ସେ ଅଶେଷ ଧନ-ବୃଦ୍ଧି ଓ ନିତ୍ୟ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ। ଏଠି ନାଗମାନେ ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି ଓ ଅମାବାସ୍ୟାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଅନେକ ମହାତ୍ମ୍ୟ ବିବର୍ଣ୍ତି ସହିତ "ନାଗତୀର୍ଥର ମହିମା" ନାମକ ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ ହୁଏ। ଏହି ତୀର୍ଥ ମହାପୁରୁଷ ନରସିଂହଙ୍କ ସ୍ଥାନ ଓ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନାଶ କରେ। କେବଳ ଦର୍ଶନ କରିଲେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦୋଷ ଶେଷ ହୁଏ। ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ଏକ ଦୁଷ୍ଟ ଦାନବ ଦ୍ୱାରା ଭୂମି ଅପହୃତ ହୋଇଥିଲା। ଭୂମି ଗଈ ରୂପେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ଦେବମାଧ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଶରଣ ନେଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ ମୃଦୁ କଥା କହି ତାଙ୍କର ଦୁଃଖ ହ୍ରାସ କଲେ ଓ ଯଥାସ୍ଥାନ ଓ ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ ଏକ ସତ୍ୟ ବାଣୀ କହିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ଶିଷ୍ଟ ମନସ୍କରେ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ରର ଉପାସନା କଲେ। ସେଉଁଠାରେ ଏହି ଦାନବ ଏହିପରି ଅନୁଗ୍ରହ ମାଗିଥିଲା: ନ ଦିନେ, ନ ରାତିରେ, ନ ଆକାଶରେ, ନ ପୃଥିବୀରେ, ନ ଦେବ, ଦାନବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ନାଗ, କିମ୍ନର, ମାନବ କିମ୍ବା ପକ୍ଷୀ ଦ୍ୱାରା ମୋର ମୃତ୍ୟୁ ହେଉନାହିଁ। ତଥାପି, ଏହି ଦାନବଙ୍କୁ ଏକ ବୀର ନିଜ ମୃତ୍ୟୁ ଦେଇବେ, ତିନି ଏହି ରୂପେ ଆସିବେ। ସେ ଦାନବ ନିଜ ଉତ୍ସ ଓ ଲୋକକୁ ଅପହୃତ କରିବେ। ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଥିଲେ ସେମାନେ ଦୁଃଖ ମୁକ୍ତ ହେଇଯିବେ। ତେଣୁ ସମସ୍ତେ ମହାକାଳବନକୁ ଯିବାକୁ ଉଚିତ, ଯାହା ମହାଦେବଙ୍କ ସ୍ଥାନ। ସଂଗମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ଓ କର୍କରାଜଙ୍କ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ନରସିଂହଙ୍କ ପରମ ଧାମ ଅଛି। ସମସ୍ତେ ଶୀଘ୍ର ଏଠିକୁ ଯିବେ, ପୁନର୍ବାର ଜଗତ୍ ପ୍ରାପ୍ତି କରିବେ। ସେମାନେ ମହାକାଳବନକୁ ପହଞ୍ଚି, ଶିପ୍ରା ନଦୀର ପବିତ୍ର ଜଳରେ ସ୍ନାନ, ଦାନ ଓ ଅନ୍ୟ ଧାର୍ମିକ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ, ଏବଂ ନରସିଂହଙ୍କ ପୂଜା କଲେ। ତାପରେ, ନରସିଂହ ନିଜ ରୂପରେ ଦୁଷ୍ଟ ଦାନବ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କୁ ଏକ ହାତର ଘାତରେ ବଧ କଲେ। ସେହି ସମୟରୁ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ନିୟମିତ ପୂଜା କରନ୍ତି। ଏପରି ଭାବେ, ବ୍ୟାସଦେବ, ଏହି ପରମ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଅବନ୍ତୀ ଭୂମିରେ ଅଛି। ଏଠି ଯେଉଁମାନେ ଧାର୍ମିକ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପରମ ପଦ ପ୍ରାପ୍ତି କରନ୍ତି। ନରସିଂହ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନ ଯେଉଁମାନେ ନରସିଂହ ଦେବଙ୍କୁ ଏକାଗ୍ର ଭାବେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଏବଂ ଅଗସ୍ତ୍ୟେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି, ସେଠି ବାୟୁପୁତ୍ର ହନୁମାନ ମଧ୍ୟ ପରମ ସିଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତି କରିଥିଲେ।