ଏହି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ସ୍ଥଳ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଧ୍ୱଂସ କରେ, ପୁଣ୍ୟ ଦିଏ ଏବଂ ଚାହିଦା ଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତ ଭଲ ବର ଦିଏ। ଯିଏ ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଭାବରେ ବୀର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ। ଏହି ତୀର୍ଥ ସମସ୍ତ ନାଗ ତୀର୍ଥ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଏବଂ ଏଠାରେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଲଭ୍ୟ। ଏହି ତୀର୍ଥକୁ କେବଳ ଦୃଷ୍ଟି କଲେ ମଧ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ। ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ବିଷୟରେ ଏହିଠାରେ ରହୁଥିବା ଋଷିମାନେ ଅଧିକ ତଥ୍ୟ ଦେବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ। ତାପରେ କାଳଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ଯୋଗିନୀମାନେ ତାଙ୍କ କ୍ରିୟା କରିଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କାଳି ନାମକ ଯୋଗିନୀ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଦୁଷ୍ଟତା ଓ ବିପଦ ଦୂର କରାଯାଇଥିଲା। ପରେ ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେହି କାଳର କାର୍ଯ୍ୟ ଅବସାନ ହେଲା। କୋଟରୀ ନାମକ ଅନ୍ଧକାର ମାୟାକୁ ମାତୃମାନେ ଭାବି ମନେ କରାଯାଏ ନାହିଁ। ଏହି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ବ୍ୟକ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କଲେ; ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଚାହିଦା ଅନୁଯାୟୀ ବର ଦେଇଥାନ୍ତି। ସେ ସଦା ପୂର୍ବ ଦିଗରେ, ବଞ୍ଜର ଭୂମି ପାରେ ବସିଥାନ୍ତି। ବିଶେଷ କରି ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ, ଅଷ୍ଟମୀ ଓ ନବମୀ ତିଥିରେ, ବିବାହ, ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ଓ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଅବସରରେ, ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିବା ରୂପକୁ ପାନ, ଗନ୍ଧ ଓ ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ପୂଜା ସବୁଠୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଶୁଭ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ। ଏହା ସମସ୍ତ ଦୌଷ୍ୟ ଦୂର କରେ, ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଅସୁରମାନେ ଧ୍ୱଂସ ହୁଅନ୍ତି, ଏହି ପ୍ରଥା ଧାର୍ମିକ ଲୋକମାନେ ଦୀର୍ଘଦିନ ପାଳନ କରନ୍ତି, ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡାଇଥିବା ଓ କୁଶ ମେଖଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ଲୋକମାନେ ଏହାକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଏହି ତୀର୍ଥ ବିଭିନ୍ନ ଲୀଳା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ନୂତନ ବଧୂ ଓ ଯୁବତୀମାନଙ୍କ ଶୌର୍ୟ ଏଠାରେ ପ୍ରକାଶ ପାଏ। ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ରଜନୀଗନ୍ଧା ମଣ୍ଡଳ ସମାନ ପବିତ୍ର, ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ମୁକୁଟରେ ଶୋଭିତ, ସମସ୍ତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗୁଣ ରହିଛି, ଏବଂ ପ୍ରେମିକମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ସେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଓ ବାଧାକୁ ଧ୍ୱଂସ କରନ୍ତି, କ୍ଷେତ୍ରର ଏକମାତ୍ର ରକ୍ଷକ, ଭୟାନକ ଓ ଭୀଷଣ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ହସ୍ୟ ଉଚ୍ଚ ଗର୍ଜନା ସମାନ। ସେ ସଂସାର ଭୟ ଦୂର କରନ୍ତି, ଯୋଗିନୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭୟ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କ ନାୟକ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ଦ୍ୱିତୀୟ ଚକ୍ଷୁ ତାଙ୍କର। ସେ ଚାରି ହସ୍ତ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଶଂଖ, ଗଦା ଓ ଅସ୍ତ୍ର ଧରିଥାନ୍ତି, ପିତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥାନ୍ତି, ଘନ ମେଘ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ଶୋଭା ଅଦ୍ୱିତୀୟ। ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଶ୍ରୀମାନ୍ୟ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭଲପାଆନ୍ତି, ଖ୍ୟାତି ଦ୍ୱାରା ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାନ୍ତି। ସେ ପ୍ରାଚୀନ, ନିତ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମ, ପବିତ୍ରତାରେ ନିଷ୍ଠ, ସିଦ୍ଧି ଓ ଇଚ୍ଛା ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି, ସେବାଯୋଗ୍ୟ, ଭକ୍ତିଶୀଳ, ହରି ଓ ହରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଓ ସୃଷ୍ଟିକାଳରେ ଧାର୍ମିକମାନେ ପୂଜିତ। ଏହି ପବିତ୍ର ଭୈରବାଷ୍ଟକ ନିତ୍ୟ ସକାଳେ ପାଠ କରିବା ଉଚିତ; ଏହା ଦୁଷ୍ଟ ସ୍୵ପ୍ନକୁ ଧ୍ୱଂସ କରେ ଓ ଚାହିଦା ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ରାଜଦ୍ୱାର, ବିବାଦ, ଯୁଦ୍ଧ କିମ୍ବା ଆପତ୍ତିରେ ଏହା ପାଠ କରିବା ଉଚିତ। ଦରିଦ୍ରତା ଓ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଧ୍ୟାନସହିତ ଏହା ପାଠ କରିବା ଉଚିତ। ଭୈରବ, ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦେବତା, ସଂସାର ଭୟରେ ଅଶାନ୍ତ ଲୋକମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି। ଏପରି ଭାବରେ, ଅବନ୍ତି ମାହାତ୍ମ୍ୟ ଅଂଶରେ, ମହାପୁରାଣର ପଞ୍ଚମ ଖଣ୍ଡର ଏଠାରେ 'କାଳଭୈରବ ତୀର୍ଥ ମାହାତ୍ମ୍ୟ' ନାମକ ଚଉଷଠିଏ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା। ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତୀର୍ଥର ମହିମା ଅଧିକ ଶୁଣିବାକୁ ମୁଁ ଆଶା କରେ, ହେ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଦୟାକରି ଏହି ପବିତ୍ର ଗାଥା କୁହ, ଯାହା ପୃଥିବୀରୁ ପାପ ଦୂର କରେ। ଏହା କେବଳ ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟ ଶାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ। ଯେଉଁମାନେ ଜନମେଜୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦଗ୍ଧ ହୋଇଥିଲେ, ଆସ୍ତିକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତି ପାଇଥିଲେ। ଜନମେଜୟଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ସମୟରେ, ଦେବରାଜ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ, ପୂର୍ବଜମାନେ ଅବସ୍ଥାନ ପାଇବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ। ମହାକାଳ ଅଟବୀର ମଧ୍ୟରେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯାହାକୁ କୁଶସ୍ଥଳୀ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଏହାର ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ପ୍ରାଚୀନ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ତୀର୍ଥ ଅଛି। ସେଠାରେ ନିତ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମା ଯୋଗ ନିଦ୍ରାରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଛନ୍ତି। ସେଠାରେ ଏକ ଅତି ତେଜସ୍ୱୀ ଋଷି, ଲୋମଶ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।