ଏଉଁଥିରେ ଦିବ୍ୟ ମହାକାଳୀ, ଦାନବମାନଙ୍କୁ ନାଶ କରିବାରେ ସକ୍ଷମ ଏବଂ ବଂଶମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠାଧିକାରୀ, ସେଠି ବିଦ୍ୟମାନ ଅଛନ୍ତି। ଏଉଁ ସ୍ଥାନରେ ଗୟା ଅତି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଭାବରେ ଅଛି, ଏଉଁ ସହିତ ମହା ନଦୀ ଫଳ୍ଗୁ ମଧ୍ୟ ଅଛି। ଏହି ଗୟା ଏବେ ବି ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ସମ୍ମାନିତ ଅଟୁଟ ରହିଛି। ସେଠି ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଅତି ପବିତ୍ର ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀ ଅଛି, ଯିଏ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରିଦିଏ। ଏଉଁ ସ୍ଥାନରେ ଏକ ଶାଶ୍ୱତ ଏବଂ ଅବିନାଶୀ ବଟବୃକ୍ଷ ଅଛି, ଯାହା ବଡ଼ ଋଷିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କଥିତ ହୋଇଥିଲା। ଏଉଁଠି ପିତୃଗଣଙ୍କ ପ୍ରକାରରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ଦେବତାମାନେ ବିଦ୍ୟମାନ ଅଛନ୍ତି। ଦେବତାମାନେ, ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥମାନଙ୍କର ରୂପ ଧରି, ଗୟାର ଅତ୍ୟୁତ୍ତମ ତୀର୍ଥ ସ୍ଥାନରେ ବିଦ୍ୟମାନ ଅଛନ୍ତି। ଏଉଁଠି କେବଳ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ ମାତ୍ର, ନରକରେ ବସିଥିବା ପିତୃମାନେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏହିପରି ଗୟା ତୀର୍ଥର ମହିମା ବର୍ଣ୍ନନା କରିଥିବା 'ଗୟା ତୀର୍ଥର ସ୍ତୁତି' ନାମକ ପଞ୍ଚପଞ୍ଚାଶି ଅଧ୍ୟାୟ ଅବନ୍ତି କ୍ଷେତ୍ରର ମହିମା ଅଂଶରେ, ଏଠି ଏଉଁ ଅସୀ ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ମହାପୁରାଣ ଶ୍ରୀ ସ୍କନ୍ଦର ପଞ୍ଚମ ଖଣ୍ଡର ଶେଷ ହେଲା। ଏଉଁପରେ, ଏକ ଉତ୍କଟ ଭକ୍ତ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି କହିଲେ, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ସମସ୍ତ ଜଣାନ୍ତି, ଆପଣ ଏହି ବିଶ୍ୱର ରୂପ। ମୁଁ ଆପଣଙ୍କଠୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କ୍ରିୟାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ବିଷୟରେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛି। କେତେ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପିତୃମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରହନ୍ତି ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଆବାସକୁ ପହଁଚନ୍ତି?” ପ୍ରଭୁ ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ, “ତଥାପି, ପ୍ରିୟଜନ, ଶ୍ରାଦ୍ଧର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଶୁଣ। ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ଲୋକମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ଧର୍ମ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଆଧାରିତ। ଯାହାକୁ ଆସ୍ଥା ସହିତ ଦିଆଯାଏ—ଦେବତାମାନେ, ବ୍ରହ୍ମା କିମ୍ବା ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପିତ କରାଯାଏ—ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟ, ଋଷି, ଦିବ୍ୟ ଜନ, ସିଦ୍ଧମାନେ, ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟ, ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ, ତିନି ଉତ୍ତର-ବଂଶ ପିତୃମାନଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି। ଏହିପରି ଶାଶ୍ୱତ ପରମ୍ପରା ଅନୁକ୍ରମରେ ଚାଲିଯାଏ। ମୁଁ ଏହି ସମସ୍ତ ଶୁଣିଥିବା ପ୍ରକାରରେ ବ୍ୟଖ୍ୟା କରିବି, ଏହିପରି ଶୁଣ। ଏହି ପିତୃମାନେ ଦେବତା ଅଟୁଟ, ପିତୃଗଣ ସମୂହ ସହିତ। ଏହି କଥାକୁ ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ବୁଝ। ଚାରିଜଣ ଆକାର ଧାରଣ କରିଥିବା ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତିନିଜଣ ଆବିର୍ଭାବ ଧାରଣ କରିଥିବା ଅଛନ୍ତି। ମୁଁ ତାଙ୍କର ଲୋକ ଏବଂ ଉତ୍ପତ୍ତି ବ୍ୟଖ୍ୟା କରିବି, ଏହିପରି ଶୁଣ। ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତପସ୍ୟା ଅଟୁଟ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଧର୍ମର ଆକାର ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଏହି ଦୀପ୍ତିମାନଗଣ ଶାଶ୍ୱତ ଲୋକରେ ବସିଥାନ୍ତି। ଭଲ ଦ୍ୱିଜଜନ, ବିରାଜଙ୍କର ଉତ୍ତର-ବଂଶକୁ ଭାଇରାଜ କୁହାଯାଏ। ସେମାନେ ଯୋଗରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହୋଇ ଶାଶ୍ୱତ ଲୋକକୁ ପହଁଚନ୍ତି। ସେମାନେ ମେମୋରୀ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଉତ୍କଟ ସାଂଖ୍ୟ-ଯୋଗକୁ ପୁନଃ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଏହି ପିତୃମାନେ ଯୋଗୀମାନେ ଯୋଗକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି। ତେଣୁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜଜନ, ଯୋଗୀମାନେ ପାଇଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦେବା ଉଚିତ। ଏହି ପିତୃମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ମନସ୍ପୁତ କନ୍ୟା ମେନା ଅଛନ୍ତି, ଯିଏ ବଡ଼ ପାହାଡ଼ର ଅଟୁଟ। ମେନାଙ୍କର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁତ୍ର ମୈନାକା ହେଉଛି କ୍ରଉଞ୍ଚ, ବଡ଼ ପାହାଡ଼। ବରିଷଦ୍ଗଣ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ବସିଥାନ୍ତି, ଅମାଶାଗଣ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ। ନିରାକାର ପିତୃମାନେ ଆକାଶରେ ଅଛନ୍ତି, କବ୍ୟବାଡ଼ ଏବଂ ଅନଳ ପୃଥିବୀରେ ଅଛନ୍ତି। ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ, ପିଶାଚମାନେ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ଚିତ୍ତ ଧାରଣ କରିଥିବା ପିତୃମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି। ମନୁଷ୍ୟ, ଦେବତା, ଋଷିମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧର ଦେବତା ଭାବରେ ଶାଶ୍ୱତ ବ୍ରହ୍ମକୁ ପୂଜା କରନ୍ତି। ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ, ପିତୃମାନେ ପାଇଁ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ତାଯାଏ। ଯେଉଁମାନେ ଜନ୍ମର ସ୍ମୃତି ଲାଭ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋକ୍ଷ ପଥକୁ ପହଁଚିଛନ୍ତି। ସମସ୍ତେ, ଭୋକରେ ଚଳିତ, ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଅର୍ପିତ ଭୋଗ ଭୁଞ୍ଜନ୍ତି। ସେହି ସାତ ଯୋଗୀ, ଯୋଗରେ ନିପୁଣ, ଜନ୍ମ ସ୍ମୃତିର ଅଧିକାରୀ ହେବାକୁ ଅଟୁଟ ହୋଇଥିଲେ।