ଯେଉଁଠି ଏମିତି ଏକ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜା ରାଜ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେଠି ଧର୍ମ ଚାରିଟି ପାଦରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହେ। ଏମିତି ରାଜ୍ୟରେ ଭୂମି ଭଲ ଫସଲ ଦିଏ, ଗାଈ ମାନେ ଅଧିକ ଦୁଧ ଦିଅନ୍ତି। ବୈଶ୍ୟମାନେ ନିତ୍ୟ ଧନ ଉପାର୍ଜନରେ ଲିନ ଥାନ୍ତି, ଶୂଦ୍ରମାନେ ସେବା କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି। ବେଦ ଓ ପାରମ୍ପରିକ ଆଚରଣରେ ଆଧାରିତ ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଲୋକମାନେ ଆନନ୍ଦ ଓ ପୂଷ୍ଟି ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏଠି କେବେ ମନ୍ଦଚରିତ୍ର, ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟବଶାଳି କିମ୍ବା ବିଧବା ମହିଳା ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ନାହିଁ। ସମସ୍ତ ମହିଳା ଶୋଭା, ଗୁଣ ଓ ସଦ୍ଗୁଣରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ସ୍ୱାମୀ ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠାଶୀଳ ଓ ପତିବ୍ରତା ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରେ ନିତ୍ୟ ହୋମ, ଭୋଜନ ଓ ଦାନ ହେଉଛି। ସମସ୍ତେ ଧର୍ମର ନିମନ୍ତେ ନିରନ୍ତର ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ନିଷ୍ଠାରେ ଲିନ। ଏପରି ଧର୍ମମୟ ରାଜା ଏ ସମୟର ଆରମ୍ଭରେ ଦେବତା ସ୍ୱରୂପ ଭାବେ ପୂଜିତ। ପୁରାତନ କାଳରେ ବ୍ୟାସଦେବ ଅବନ୍ତୀରେ ଅନେକ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ସମସ୍ତ ଚରାଚର ବିଶ୍ୱ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ହୋଇଥିଲା। ବେଦ ରାସ୍ତା ବିନା ଦେବତା କିମ୍ବା ଯଜ୍ଞ ରହିପାରେ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଏହି ଶାଶ୍ୱତ ଧର୍ମ ପଥ କୁ କୁପାଥୀମାନେ ନଷ୍ଟ କରିଦେଇଥିଲେ। ତେଣୁ ପିତୃମାନେ ଓ ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଏକାଠି ହୋଇ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶରଣାଗତ ହେଲେ। ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ବ୍ରହ୍ମା, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ପିତାମହ, ଦେବମାନେ ସହ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜିବାକୁ ଗଲେ। ସମସ୍ତେ ନିଜ ଉନ୍ନତି ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ଏବେ ଶୁଣ, ହେ ଦେବମାନେ, ତୁମ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମଙ୍ଗଳ କଥା। ଏହା ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଣ୍ୟ, ଗୁପ୍ତ ଓ ପବିତ୍ର, ପାପ ନାଶକ। ଏହି କ୍ଷେତ୍ର ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ର ସାର, ଦଶ ଲକ୍ଷ ତୀର୍ଥ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଏଠି ଦେବୀ ମହାକାଳୀ, ଦାନବ ନାଶିନୀ ଓ ସମସ୍ତ ବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠା, ବସିଥାନ୍ତି। ଏଠି ଅତି ପବିତ୍ର ଗୟା ଓ ମହାନ ଫଳ୍ଗୁ ନଦୀ ଅଛି। ଏହି ଆଧୁନିକ ଗୟା ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ପୂଜିତ। ଏଠି ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଅଛି ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀ, ପବିତ୍ର ଓ ପାପ ନାଶିନୀ। ଏଠି ଅବିନାଶୀ, ଶାଶ୍ୱତ ବଟବୃକ୍ଷ ଅଛି, ଯାହାକୁ ମହାମୁନି କଥା ଦେଇଥିଲେ। ସମସ୍ତ ପିତୃସ୍ୱରୂପ ଦେବତାମାନେ ଏଠି ବିରାଜିତ। ଏଠି, ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥର ଆଧାର ଭାବେ, ଦେବମାନେ ଉପସ୍ଥିତ। ଏଠିକୁ କେବଳ ପ୍ରବେଶ କଲେ ମାତ୍ର, ନରକରେ ବସୁଥିବା ପିତୃମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି। ଏପରି ଭାବେ 'ଗୟା ତୀର୍ଥ ମାହାତ୍ମ୍ୟର ପ୍ରଶଂସା' ନାମକ ପଞ୍ଚସପ୍ତତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ, ଅବନ୍ତୀ କ୍ଷେତ୍ର ମାହାତ୍ମ୍ୟର ଅଂଶରେ, ଏଠିରେ ସମାପ୍ତ ହେଲା। ଏହି ପରେ, ଏକ ଭକ୍ତ ବିନୟରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ କହିଲେ—"ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ସମସ୍ତ କିଛି ଜାଣନ୍ତି, ଆପଣ ସାର୍ବଭୌମ ଜଗତ୍ ସ୍ୱରୂପ। ମୁଁ ଆପଣଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କ୍ରିୟାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛି। କେତେ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପିତୃମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରହନ୍ତି ଓ ଦେବଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି?" ତେବେ ପ୍ରଭୁ କହିଲେ, "ପ୍ରିୟ, ଶ୍ରାଦ୍ଧର ସର୍ବୋତ୍ତମ ବିଧି ଶୁଣ। ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ଜଗତ୍ ଏକତ୍ରିତ ଓ ଧର୍ମ ଦୃଢ଼ ହୁଏ। ଯେଉଁଠି ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଦେବତା, ବ୍ରହ୍ମା କିମ୍ବା ଅଗ୍ନିକୁ ଯାହା ଦିଆଯାଏ, ସେଠାରେ ପୁଣ୍ୟ ହୁଏ। ସମସ୍ତ ମଣିଷ, ଋଷି, ଦେବ, ସିଦ୍ଧ, ଏଵଂ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କ୍ରିୟାକୁ ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ, ତିନି ପିତୃବଂଶକୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଶାଶ୍ୱତ ପାରମ୍ପରିକ ପ୍ରଥା ଅବିରତ ଚାଲିଆସିଛି। ମୁଁ ଯେପରି ଶୁଣିଛି, ସେହିପରି ତୁମକୁ ସବୁ କଥା କହିବି, ଶୁଣ। ଏହି ପିତୃମାନେ ଦେବତା ଅଟୁଟ ଭାବେ, ପିତୃଗଣ ସହ ଉପସ୍ଥିତ।