ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଛି—ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ମାରୁତିଙ୍କ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେ କେବେ ଶନିର ଦୀର୍ଘ ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ହେବେ ନାହିଁ। ଯେଉଁଠାରେ ମାରୁତି, ଅର୍ଥାତ୍ ବାୟୁପୁତ୍ର ହନୁମାନ, ଯଜ୍ଞ ବେଦୀର ଉତ୍ତର ଭାଗରେ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି, ସେଠି ବାୟୁପୁତ୍ର ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ପରମ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ନିବାସ ରତ୍ନ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା, ଏହା ବହୁତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଥିଲା। ମାତୃଗଣଙ୍କ ଲୋକକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ହନୁମାନ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ। ଧର୍ମର ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ, ଧର୍ମିକ ଲୋକମାନେ ସ୍ନାନ, ଦାନ ଓ ଅନେକ ଉତ୍ତମ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି। ଚ୍ୟବନ ମୁନିଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ, ଏଠି କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ସ୍ନାନ କରି ଚ୍ୟବନ ଦେବଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରିବା ଉଚିତ। ଚ୍ୟବନଙ୍କ ଦୟାରେ, ସେ ଦେବମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ, ଓ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏଠି ଏକ ବ୍ୟକ୍ତି ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଥାଏ। ସେଠି ବହୁତ ସୁଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଏବଂ ବିଶ୍ୱବିଖ୍ୟାତ ସାବିତ୍ରୀ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଏହି ଦ୍ୱାରା, ବ୍ୟାସ ମୁନି, ଏହି ପରମ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ କ୍ଷାତାସଙ୍ଗମ ଭାବରେ ଅଳିଖିତ କରାଯାଇଛି। ଏହି ପବିତ୍ର କଥାକୁ ଭକ୍ତିସହିତ ଶୁଣିଥିବା କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି, ପୂଜା ଦିନରେ, ଏକ ହଜାର କପିଳା ଗାଉଁ ଦାନ ର ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି। ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗୟା ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବରେ ପରିଚିତ। ଏଠି ପ୍ରତିଦିନ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ଏକ ବ୍ୟକ୍ତି ତିନି ଋଣରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଚ୍ୟବନ ଆଶ୍ରମ ଏବଂ ପବିତ୍ର ରାଜଗିରି ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ। ଏହି ମହାକାଳବନ ଅଞ୍ଚଳରେ ଏହି ସ୍ଥାନ କିପରି ପରିଚିତ ହେଲା? କେବଳ ଏହି ସ୍ଥାନର କଥା ଶୁଣିଲେ ମାନ୍ୟ ତରଣ୍ତ ପିତୃମାନେ ଉତ୍ତମ ଦଶା ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ପୁରୁଣା କାଳରେ, କୃତୟୁଗ ଆରମ୍ଭରେ, ଦେବମାନଙ୍କ ନାମରେ ଏକ ରାଜା ତାଙ୍କର ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ନିଜ ପୁଅ ଭାବରେ ଦେଖି ସଠିକ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ। ଯେଉଁଠାରେ ଏପରି ରାଜା ଶାସନ କରନ୍ତି, ସେଠି ଧର୍ମ ଚାରି ପାଦରେ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛି। ଭୂମି ଅନେକ ଫସଲ ଦେଉଛି, ଗାଉଁ ଅଧିକ ଦୁଧ ଦେଉଛି। ବୈଶ୍ୟମାନେ ସଦା ଧନରେ ଲଗ୍ନ, ଶୂଦ୍ରମାନେ ସେବାରେ ନିରତ। ବେଦ ଓ ପାରମ୍ପରିକ ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଲୋକମାନେ ସୁଖୀ, ପୋଷିତ ଓ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି। ଖରାବ ଚରିତ୍ର, ଦୁଃଖ କିମ୍ବା ବିଧବା ନାରୀ କେବେ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ। ନାରୀମାନେ ସୂନ୍ଦର୍ୟ, ଗୁଣ ଓ ପତିବ୍ରତା ଭାବରେ ଶୋଭିତ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରେ ଅର୍ପଣ, ଭୋଜନ ଓ ଦାନ ଚିରକାଳ ଚାଲିଥାଏ। ଲୋକମାନେ ସମସ୍ତ ଧର୍ମରେ ନିରତ ଦେଖାଯାନ୍ତି। ଏଭଳି ଧର୍ମମୟ ରାଜାକୁ ଯୁଗାରମ୍ଭର ଦେବତା ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ। ପୁରାତନ କାଳରେ, ବ୍ୟାସ ମୁନି ଅବନ୍ତିରେ ଅନେକ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଚଳ-ଅଚଳ ଜଗତ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ହେଲା। ଦେବମାନେ ଓ ଯଜ୍ଞ, ବେଦ ମାର୍ଗ ବିନା ଅସ୍ତିତ୍ୱ ରଖିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏହି ନିତ୍ୟ ଧର୍ମମାର୍ଗକୁ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ନଷ୍ଟ କରିଦେଲେ। ପିତୃମାନେ ଓ ଶୁଭ ଲୋକମାନେ ସମେତେ, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶରଣ ନେଲେ। ସେମାନଙ୍କ ଦୁଃଖ ଶୁଣି, ବ୍ରହ୍ମା, ଜଗତର ପ୍ରପିତାମହ, ଦେବମାନଙ୍କ ସହିତ ସେଠାକୁ ଗଲେ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଉପାସନା କଲେ। ସମସ୍ତେ ନିଜ ଉନ୍ନତି ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ଏହିଠାରେ, ଦେବମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କଳ୍ୟାଣ ଶୁଣ। ଏହି ପୁଣ୍ୟ ଏପରି ଗୁପ୍ତ, ଶୁଧ୍ଧ ଓ ପାପ ନାଶକ ଅଟୁଟ। ଏହା ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥର ସାର, ଦଶ ମିଳିଅନ ତୀର୍ଥର ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ।