ତ୍ୱଷ୍ଟା ଭଗବାନଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମରେ ଶିର ନମାଇ, ପରିକ୍ରମା କରି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଦର ସହିତ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ। ସେଉଁଠି ତ୍ୱଷ୍ଟା କହିଲେ, “ପ୍ରିୟ ସୂର୍ୟଦେବ, ସେ ମୋର ପଥ ଅନୁସରଣ କରି ତୁମ ଘରକୁ ଆସିଛନ୍ତି।” ତ୍ୱଷ୍ଟାଙ୍କ ଏହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ସୂର୍ୟଦେବ ରବିଙ୍କ ମନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିକଳ ହେଲା। ସେ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ—“ମୁଁ କଣ କରିବି? କେଉଁଠି ଯିବି? ମୋର ପ୍ରିୟା କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି?” ତ୍ୱଷ୍ଟା କହିଲେ, “ତୁମ ତେଜ ଅପହୃତ, ଭଙ୍ଗ ହୋଇଯାଇଛି, ଶକ୍ତିହୀନ ହୋଇ କେଉଁଠି ଚାଲିଯାଇଛି। ଏବେ, ଯାହା ଉଚିତ, ତୁମେ ତାହା କର, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ତୁମେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କର।" ସୂର୍ୟଙ୍କ ଏହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ତ୍ୱଷ୍ଟା ଏକ କୁସ ପତ୍ରରୁ ସୁଦର୍ଶନ ତୟାରି କଲେ। ତାହାର ଧାରକୁ ମାତ୍ର ଛୁଇଁ ଦେଇ, ତ୍ୱଷ୍ଟା ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ବିବସ୍ୱତଙ୍କ ପାଇଁ ତିଆରି କଲେ। ପରେ, ତ୍ୱଷ୍ଟା ସୂର୍ୟଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ମଧୁର ଶବ୍ଦରେ କହିଲେ, "ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ କର, ଏହାକୁ ଶୀଘ୍ର ମେଦିନୀରେ ପଠା। ଯେଉଁଠି ଦୁଇଁଜଣଙ୍କ ଏକତ୍ୱ ହୁଏ, ସେଉଁଠି ନିଶ୍ଚିତ ମୋକ୍ଷ ମିଳେ।" ତ୍ୱଷ୍ଟାଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସବିତା—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତାପିତ କରୁଥିବା ସୂର୍ୟଦେବ—ଶିପ୍ରା ନଦୀ ଏବଂ କ୍ଷାତାସଂଗମ ଯେଉଁଠି ମିଶିଛି, ସେଠାକୁ ଗଲେ। ସେଠା ଗିଲେ, ଦେଖିଲେ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟା ଚାୟା ଏକ ମାଦି ଆକାର ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ଏଠି, କେବଳ ଘ୍ରାଣ କରିବାରେ, ଦୁଇ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏଠି, ଚାୟା ଦୁଇଜଣ ଜୁମଳ ଶିଶୁଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏଠି ଶନି ଯୁଗ ହେଲେ, ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ। ତାଙ୍କର ଶ୍ରୀ, ଯାହା ତାଙ୍କର ହାତରେ ରହିଥାଏ, ସେହି ଭୂମିରେ ସଦା ଉଦୟମାନ। ଅଚଳ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ, ପାପ ନିଶ୍ଚିତ ଧ୍ୱଂସ ହୁଏ। ପିଙ୍ଗ, ଚାୟାଙ୍କ ପୁଅ, ବଭ୍ରୁ, ସ୍ଥାବର, ଏବଂ ପିପ୍ପଳାୟନ—ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶନି ଦେବ ଦୁଃଖ ଦେଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ଯେଉଁଠି ମାରୁତି, ଦକ୍ଷିଣାଗ୍ନିକୁ ଉତ୍ତରେ, ଯଜ୍ଞବେଦିରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ସେଠି ବାୟୁପୁତ୍ର ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ନିବାସ ମଣିମାଣିକ୍ୟ ଏବଂ ସୁନାରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା। ସେ ମାତୃଲୋକ ଅତିକ୍ରମ କରି ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ। ଧର୍ମତୀର୍ଥରେ ଧାର୍ମିକ ଲୋକମାନେ ସ୍ନାନ, ଦାନ ଓ ଅନ୍ୟ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି। ଚ୍ୟବନ ଋଷିଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ଯାଇ, ଲୋକେ ସ୍ନାନ କରି, ଚ୍ୟବନ ଭଗବାନଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରିବା ଉଚିତ। ଚ୍ୟବନଙ୍କ କୃପାରେ ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ସମୀପତା ପାଆନ୍ତି। ସେଠି, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶୁଭ ତୀର୍ଥରେ ଦେବଦର୍ଶନ ଲାଭ ହୁଏ। ସେଠି, ସଉଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଓ ବିଶ୍ୱପ୍ରସିଦ୍ଧ ସାବିତ୍ରୀ ଭି ସୂର୍ୟଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଏହି କାରଣରୁ, ହେ ବ୍ୟାସ, ସେଠିକୁ କ୍ଷାତାସଂଗମ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଯିଏ ଏହି ପବିତ୍ର କଥାକୁ ଭୂମିରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ପର୍ବଦିନରେ ହଜାର କପିଳା ଗାଉଁ ଦାନର ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ହେଉଛି ଗୟା, ଯାହା ନାମରେ ପରିଚିତ। ସେଠି ପ୍ରତିଦିନ ସ୍ନାନ କଲେ ତିନି ଋଣରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଚ୍ୟବନ ଋଷିଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ଏବଂ ପବିତ୍ର ରାଜଗିରି ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନିତ। ଏହି ମହାକାଳବନ ଅଞ୍ଚଳରେ ଏହି ସ୍ଥାନ କିପରି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା? କେବଳ ଏହାର କଥା ଶୁଣିଲେ ମାନ୍ୟ ଉତ୍ତମ ଗତି ପାଆନ୍ତି। ପ୍ରାଚୀନ କୃତୟୁଗରେ, ଯୁଗାଦିରେ, ଦେବତାଙ୍କ ନାମରେ ଏକ ରାଜା, ତାଙ୍କ ପ୍ରଜାମାନେ ଙ୍କୁ ନିଜ ସନ୍ତାନ ସ୍ୱରୂପ ଦେଖି, ଭଲଭାବରେ ସୁରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।