ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, ମହାପୁରାଣର ଅବନ୍ତିଖଣ୍ଡରେ ବିମଳୋଦା ତୀର୍ଥ ଓ ବିନ୍ଧ୍ୟାବାସିନୀଙ୍କ ମହିମା ବିବର୍ଣ୍ନନା କରାଯାଇଛି । ଏଠାରେ କୁହାଯାଏ, ଯେଉଁ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ରଜସ୍ୱଳା ଦ୍ୱାରା କ୍ଳାନ୍ତ, ବନ୍ଧ୍ୟା, କିମ୍ବା କାକ ଓ ବକ ପରି ଅପବିତ୍ର ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସ୍ନାନ କରି ବିନ୍ଧ୍ୟାବାସିନୀ ଦର୍ଶନ କଲେ ସମସ୍ତ ଅପବିତ୍ରତା ଦୂର ହୁଏ । ଯେଉଁ ବନ୍ଧ୍ୟା ଥିଲେ ସେମାନେ ସନ୍ତାନ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ଅବିବାହିତ କନ୍ୟାମାନେ ବୀର୍ୟବାନ୍ ବର ପାଆନ୍ତି । ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶିକ୍ଷାର୍ଥୀ ହୁଅନ୍ତି, କ୍ଷତ୍ରିୟ ବିଜୟୀ ହୁଅନ୍ତି । ଏହି ପବିତ୍ର କଥା ଶ୍ରବଣ କଲେ ମନ୍ୟମାନେ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ପାଆନ୍ତି । ଏହି ପର୍ବର ସମାପ୍ତି ପରେ, ଅନ୍ୟ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ସ୍ଥାନ ବିଷୟରେ କୁହାଯାଏ—ଏଠାରେ କେବଳ ସ୍ନାନ କରିଲେ ବଡ଼ ଦୋଷ ଦୂର ହୁଏ । ଯଦି ଅମାବାସ୍ୟା ଶନିବାର ପଡ଼େ ଏବଂ କୌଣସି ଜଣେ ଏଠାକୁ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଯାଆନ୍ତି, ସେଠାରେ ଚଳ ଓ ଅଚଳ ଦେବତାଙ୍କର ପ୍ରତୀକ ଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ଉଚିତ । ଏହି କଥା କେବଳ ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ ପାପ ନାଶ ହୁଏ । ଏଠାରେ ରେବା, ଚର୍ମଣ୍ୱତୀ ଓ କ୍ଷାତା—ଏଇ ତିନିଟି ନଦୀ ପୂର୍ବରୁ ପବିତ୍ର ଓ ପାପ ନାଶ କରିବାରେ ସମର୍ଥ ଥିଲେ । ସେମାନେ ମାନ୍ଧାତୃଙ୍କ ଅତି ଉତ୍ତମ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଉଦ୍ୟାନରେ ବସୁଥିଲେ । ଏଠି, ସାଙ୍ଗ ମଧ୍ୟରେ ସାଧାରଣ ଦୋଷ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଅଲଗା ହେଇଗଲେ । ମହାକାଳ ଅଟବୀରେ ସେମାନେ ସଙ୍ଗରେ ସମୟ କଟାଇଲେ । ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ଜଳରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯିଏ, ସେହି ରୁଦ୍ରସର ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ । ସେଠି, ସେମାନେ ଏକଠା ହେଇ ଶିପ୍ରା ନଦୀରେ ଶରଣ ନେଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଧୂଳି ପବିତ୍ର ହେଲା, ତାହା ସହିତ ଅଗ୍ନି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା ବୋଲି ଘୋଷିତ ହେଲା । ଏହି କାହାଣୀର ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅନ୍ୟ ଏକ ପୁରାତନ ଘଟଣା ଉଲ୍ଲେଖ ହୁଏ । ପୁରାତନକାଳରେ, ତ୍ୱଷ୍ଟା ତାଙ୍କର କନ୍ୟା ସାବିତ୍ରୀଙ୍କୁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ବିବାହ କରାଇଦେଲେ । ସାବିତ୍ରୀ ସଦା ସ୍ତ୍ରୀଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଥିଲେ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ସେବା କରୁଥିଲେ । ସେଠାରୁ ଯମ ଓ ଯମୁନା ଜନ୍ମ ନେଲେ । ସନତ୍କୁମାର କହିଲେ, “ମୁଁ ଏହି ଦୁଇଁକୁ ତୁମର ଆଶ୍ରୟରେ ଦେଇଛି, ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା କର । ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଉପାସନାରେ ନିରନ୍ତର ନିଷ୍ଠା ରଖି, ମୋ ଘରେ ବସିବାକୁ ଚାହିଁ ।” ଏଭଳି ଚୁକ୍ତି କରି ସାବିତ୍ରୀ ଚଲିଗଲେ । ତାଙ୍କ ପିତା ତ୍ୱଷ୍ଟା ତାଙ୍କୁ ରୋକି ଦେଲେ, ତେଣୁ ସେ ଘୋଡ଼ା ରୂପ ଧାରଣ କଲେ । ଏହି ସମୟରେ, ଭୋକା ଥିବା ବୈବସ୍ବତଙ୍କୁ ସେ ଖାଇବାକୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ । ତାପରେ, ଚାୟା ତାଙ୍କୁ ଚାଣ୍ଡି ଦେଲେ ଏବଂ ଶାପ ଦେଇଲେ—“ତୁମ ପାଏ ଅସ୍ଥିର ହେବ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।” ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ବ୍ୟାସ ଭୂମିକୁ ଅପମାନ କଲେ । ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନଙ୍କୁ ଅସ୍ଥିର ଦେଖି ବିଭାବସୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ସକାଳର ଭୋଜନ ପାଇଁ ମା ଙ୍କଠାରେ ଭିକ୍ଷା ମାଗିଲି । ସେମାନେ ମୋତେ ଶାପ ଦେଲେ, ଫଳରୂପେ ମୋ ପାଏ ଅସ୍ଥିର ହେଲା । ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ମୋ ମା ଙ୍କ ଶାପର କାରଣ । ସେ ତ୍ୱଷ୍ଟାଙ୍କ ସୁନ୍ଦର ନୟନବତୀ କନ୍ୟା ନୁହଁନ୍ତି, ସେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ । ଚାୟା ସବିତାଙ୍କୁ କିଛି କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ।” ଏହି କଥା ଶୁଣି ତ୍ୱଷ୍ଟା କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଏସିଲେ । ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ପିତାମହ ତ୍ୱଷ୍ଟା ଉଠି ଦାଡ଼ି ଗଲେ । ଏଭଳି ଏହି ପବିତ୍ର ପୁରାତନ କଥା ଶ୍ରବଣ କଲେ ମହାପାପ ନାଶ ହୁଏ ଓ ଭକ୍ତମାନେ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଫଳ ପାଆନ୍ତି ।