ପୃଥିବୀରେ ଶିପ୍ରା ନଦୀ ବହୁଛି, ଯାହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ପବିତ୍ର କରିବାର ଶକ୍ତି ରଖିଛି। ଏହି ପବିତ୍ର ନଦୀରେ ଯିବା ପାଇଁ, ଏକ ଉତ୍ତମ ଭାଗ୍ୟଶାଳି ନାରୀଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ତାଙ୍କର ପାପ ଓ ଅଶୁଦ୍ଧି ଦୂର କରିବା ପାଇଁ। ଏହି ଉପଦେଶ ବୁଝି, ସେ ଶୁଭ ମହାକାଳବନକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତର ଉତ୍ତର ଭାଗରେ ଅଞ୍ଜନା ନାମକ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଶ୍ରମ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ଦେବୀ ଭକ୍ତା ନାରୀ ଓ ନିଷ୍କଳଙ୍କ ପତିମାନେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରନ୍ତି। ଏଠାରେ ମନୋହର ହ୍ରଦ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ପଦ୍ମ ଫୁଟିଥାଏ ଓ ମଧୁମକୁ ଗୀତ ଗାଇଥାଏ। ଏହି ଆଶ୍ରମ ଚମତ୍କାର, ନିର୍ମଳ, ପୁଣ୍ୟଦାୟି ଓ ପାପ ନାଶ କରେ। ଏଠାରେ, ସେ ଶୁଭ ସଫେଦ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଲେ, ତାଙ୍କର ପାପ ଓ ଅଶୁଦ୍ଧି ଦୂର ହେଇଗଲା, ସେ ଶୁଭ ହେଲେ। ସେଠାରେ ଏକ ଆଶ୍ରମ ସ୍ଥାପନ କଲେ, ଯାହା ମନକୁ ବଡ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିଲା। ହେ ବ୍ୟାସ, ନୀଳଗଙ୍ଗା ନାମକ ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯାହା ପାପ ନାଶ କରେ। ଏଠାରେ କୌଣସି ଉପଲବ୍ଧି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଲାଭ ହେବ। ଅମାବାସ୍ୟାରେ ଏଠାରେ ପିତୃପୂଜା ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ଦ୍ୱାରା ଏକେ ଗୋତ୍ରର ନରକବାସୀ ପୂର୍ବଜମାନେ ଉଦ୍ଧାର ହୁଅନ୍ତି। ନିସ୍ପତ୍ତି ଭାବରେ ନୀଳଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରି, ପିତୃ ପାଇଁ ତିଳ ଦାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ। ଦୁଧ-ଚାଉଳ ଦେଇ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି, ସାତିଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ। ହେ ବ୍ୟାସ, ଆଉ ଏକ ଅତି ପୁଣ୍ୟଦାୟି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ବିଷୟରେ ଶୁଣ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ, ନିଜେ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇ, ଚାହିଦା ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଏଠାରେ ଦୁଧକୁ ଦାନ କରିବା ଜୀବନ ଦାନ କରିବା ସମାନ। ହ୍ରଦରେ ସ୍ନାନ, ଦୁଧ ପାନ କରି, ଦୁହୁଁ ଗାଁଠି ଦେଇ ଦାନ କରିଲେ, ଜନ୍ମ-ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ ସ୍ଵର୍ଗ ନଗରକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରି ଶୁଧ୍ଧ ମନରେ ପୁଷ୍କର ଫଳ ଲାଭ ହୁଏ। ଏହିପରି ବିଶିଷ୍ଟ ଅଠାଉଣି ହଜାର ଶ୍ଲୋକର ଶ୍ରୀମଦ୍ ସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଅବନ୍ତି ଖଣ୍ଡର ପଞ୍ଚମ ଅଂଶର ଅବନ୍ତି ମହାତ୍ମ୍ୟର ଚଉନ୍ଥିସ ଅଧ୍ୟାୟ 'ନୀଳଗଙ୍ଗା ମହାତ୍ମ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନ' ରେ ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି। ମହାକାଳବନ ମଧ୍ୟରେ କିଏ, କିପରି କାରଣରେ ପୂର୍ବରୁ ପଠାଯାଇଥିଲେ? ଏହି ସମୟରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷି ଅଗସ୍ତ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ସହିତ, ପୃଥିବୀର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଏକ ଦିବ୍ୟ ପୂଜା କରିଥିଲେ। ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ସେ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତରେ ବସିଥିବା ଭବାନୀଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିଥିଲେ। ସେ ହେଉଛନ୍ତି କଂସକୁ ଭୟଭୀତ କରିଥିବା, ଦାନବମାନେ ନାଶ କରିଥିବା, ଯଶୋଦାଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ଚାନୂରଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦଳିଥିବା, ଦେବସେନାଙ୍କ ମାତା, କବିମାନଙ୍କ ଭାଷାର ଅଧିପତି, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ହଜାର ଚକ୍ଷୁ, ଋଷିଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅରୁନ୍ଧତୀ, ସମସ୍ତ ମାତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଦିତି, ସମସ୍ତ ନାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ବତୀ, ଶରତ୍ ଋତୁରେ ବୃନ୍ଦାବନରେ ଚରଣ କରୁଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, କୁବେରଙ୍କ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଯକ୍ଷିଣୀ, ବେଦିକ ଦୂର୍ଗା, ଶୁଭ ହୋମାଗ୍ନି, ଦୀକ୍ଷା ପାଇଁ ଦାନ, ଚାହିଦା ଫଳ ଦେଇଥିବା ଦେବୀ। ଏଭଳି ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେବା ପରେ, ସେ ବିନ୍ଧ୍ୟରେ ବସିଥିବା ଦେବୀ ସାକ୍ଷାତ୍ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। "ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଚାହିଦା ଦେବା ପାଇଁ ଏସିଛି, ମୋତେ ଚାହିଦା ପ୍ରକାଶ କର।" ଏହି ରେବା ନଦୀ ବିଶ୍ୱରେ ବଢିଯାଇଛି, ସମସ୍ତ ଜୀବକୁ ଭୟ ଦେଇଛି। ଏହି ଦେବୀ ଦ୍ୱାରା ବିଶ୍ୱ ଉପଲାପ୍ତି ହୋଇଛି, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କର। ତାପରେ, ହେ ବ୍ୟାସ, ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରୀ ଶୁଭ ମହାକାଳବନକୁ ଆସିଲେ। "ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ବଢୁଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବୀକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବି," ଏହିପରି ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ।