ଏହି କଥାରେ, ଏକ ଅପୂର୍ବ ଦିନରେ, ଏକ ପୁଣ୍ୟଶାଳୀ ପୁରୁଷ ତାଙ୍କର ସତ୍କର୍ମର ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କଲେ। ସେ ତାଙ୍କର ପିଶାଚ ଦେହକୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ଆତ୍ମାରୂପେ ଲିଙ୍ଗରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଏହି ଘଟଣା ପରେ, ସେଇ ଦେବତାଙ୍କୁ "ପିଶାଚମୋଚନେଶ୍ୱର" ବୋଲି ପରିଚିତ ହେବାକୁ ଲାଗିଲେ—ଅର୍ଥାତ୍, ପିଶାଚରୁ ମୁକ୍ତିଦାତା ପ୍ରଭୁ। ଶିପ୍ରା ତୀର୍ଥରେ, ପିଶାଚମୋଚନ ସ୍ଥାନକୁ ଯେଉଁଠାରେ ଲୋକମାନେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ସେଠି ସଠିକ୍ ବିଧିରେ ପିଶାଚମୋଚନ ଦେବଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଦ୍ୱାରା ଅପାର ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ ହୁଏ। ଏଠିରେ ଦାନ କରିବା ବି ଅତ୍ୟନ୍ତ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ଏହି ପବିତ୍ର କଥା, ଯାହା ପିଶାଚ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ, ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରେ। ତାପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ହେଲା—ନୀଳ ଗଙ୍ଗା କେବେ ଶିପ୍ରା ସରୋବରରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲା? ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ନୀଳ ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରି, ସଂଗମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପୂଜା କରେ, ସେ କେବେ ମନ୍ଦ ସଙ୍ଗର ଦୋଷରେ ପଡ଼େନାହିଁ। ଏ ନୀଳ ଗଙ୍ଗା ତିନି ଲୋକକୁ ପବିତ୍ର କରିଥାଏ; ତାଙ୍କର ନୀଳ ରଙ୍ଗ ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧି ତାଙ୍କର ଦୁଃଖର କାରଣ ହୋଇଥିଲା, କାରଣ ତାଙ୍କ ଦୁଷ୍ଟ କର୍ମ ଓ ଅପରାଧ ଦ୍ୱାରା ସେ ଏପରି ଅବସ୍ଥାକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ। ଏହି ଦୁଷ୍ଟତା ସମସ୍ତ ଦେହୀ ଜୀବରେ ଥାଏ। ନୀଳ ରଙ୍ଗର ଏହି ଦେହ ଧରି, ସେ ସମସ୍ତ ଧର୍ମରୁ ବିମୁଖ ହୋଇଥିଲେ। ସେ କହିଲେ, "ମୋତେ ଏଠାରେ ଛାଡ଼ିଦେଲେ, ସମସ୍ତ ଜୀବ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଯାନ୍ତି। ଏହା ଆମ ପାଇଁ ମହା ଦୁଃଖ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅପବିତ୍ରତା ଦେଇଛି। ଏହି ଦୁଷ୍ଟତାରେ, ମୁଁ କ'ଉଁଠି ଯିବି, କେମିତି ଶାନ୍ତି ମିଳିବି? କେଉଁ ଉପାୟରେ ମୁଁ ମୋ ପ୍ରାକୃତିକ ସ୍ୱରୂପକୁ ଫେରିପାରିବି?" ତାପରେ ଉତ୍ତର ମିଳିଲା—"ମହାକାଳବନରେ ଅମରାବତୀ ନାମକ ଏହି ସୁନ୍ଦର ନଗରୀ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଶିପ୍ରା ନଦୀ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ। ଏହି ନଦୀ ପବିତ୍ର ଓ ପାପ ନାଶିନୀ। ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ସେଠାକୁ ଯାଅ।" ନୀଳ ଗଙ୍ଗା ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଏବଂ ମହାକାଳବନର ମଙ୍ଗଳମୟ ପରିସରକୁ ଅନୁଭବ କଲେ। ଏଠି, ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତର ଉତ୍ତର ଭାଗରେ ଅଞ୍ଜନା ର ଅତି ଉତ୍ତମ ଆଶ୍ରମ ଅଛି, ଯାହା ସତୀ ନାରୀମାନେ ଓ ନିୟମିତ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ପତିମାନେ ରଖିଥାନ୍ତି। ଏଠି ଅନେକ ପଦ୍ମରେ ଫୁଲିଥିବା ହ୍ରଦ ଓ ମଦମାତ୍ତ ମଖିର ଗୀତରେ ଚାରିପଟେ ମଧୁରତା ରହିଛି। ଏଠି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷକ, ପୁଣ୍ୟମୟ, ପବିତ୍ର ଓ ପାପ ନାଶକ। ଏଠି ପହଞ୍ଚି, ନୀଳ ଗଙ୍ଗା ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଲେ, ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ଓ ଅପବିତ୍ରତା ଦୂର ହେଲା, ଏବଂ ସେ ମଙ୍ଗଳମୟ ହେଲେ। ସେଠି ଏକ ଆଶ୍ରମ ସ୍ଥାପନ କଲେ, ଯାହା ମନକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିଲା। ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ "ନୀଳ ଗଙ୍ଗା" ବୋଲି ପରିଚିତ ହେଲା, ଏହା ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରେ। ଏଠି, ଯେଉଁ ଲୋକ ନିଜ ପିତୃପକ୍ଷରେ ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସଫଳତା ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏଠି, ଏକ ବଂଶର ଯେଉଁ ପିତୃମାନେ ନରକରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି। ସ୍ନାନ କରି, ତିଳ ଦାନ କରି ଏବଂ ଦୁଧ-ଚାଲ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି, ସପ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଯିବା ଦ୍ୱାରା ଅପାର ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ। ଏହିଠାରେ ଆଉ ଏକ ଅତି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ, ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ ଓ ଚାହିଦା ଅନୁଯାୟୀ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଏଠି ଦୁଧକୁ ସମସ୍ତ ଦାନର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନାଯାଏ, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜୀବନ ଦେଇଥାଏ। ଏଠି ପୋଖରୀରେ ସ୍ନାନ କରି, ଦୁଧ ପିଇ ଏବଂ ଏକ ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈ ଦାନ କଲେ, ଲୋକ ଏହି ଜନ୍ମରେ ଶୁଭ ଲାଭ କରିଥାଏ, ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସ୍ୱର୍ଗପୁରୀକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଏପରି ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ଗୁରୁତ୍ୱ କଥା ସ୍ନିଗ୍ଧ ହୃଦୟରେ ରଖିବା ଉଚିତ।