ଏହିପରି ଏକ ଦୁଷ୍ଟ ପାପୀ, ଯମର ଦୂତମାନେ ତାଙ୍କୁ ନେଇ ଆଉ ଏକ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ପହଁଚାଇଲେ। ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଯମଦୂତମାନେ ମୋଟା ଲାଠିରେ ପିଟିଲେ ଏବଂ ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ବାନ୍ଧି ଦେଲେ। ଏଭଳି ଭାବରେ ସେ ପାପୀ ଏକ ପରେ ଏକ ନରକ ଦୁଃଖ ଭୋଗିଲେ। ତା’ପରେ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବଡ଼ ଶରୀର ଧାରଣ କଲେ, ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ମହାଶବ୍ଦ, ବଡ଼ ଉଦର ଓ ସୁଇର ଛିଦ୍ର ପରି ମୁହଁ ହେଲା। ଏହି ଅବସ୍ଥାରୁ ଆଉ ଅଧମ ଦେହ ଧାରଣ କରି, ସେ ପିଶାଚ ଦେହ ପାଇଲେ। ତାଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ହେଲା ମଳ, ମୁତ୍ର, ଅବଶିଷ୍ଟ ଓ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଥିବା ପୁରୁଣା ଖାଦ୍ୟ। ତାଙ୍କର ନିବାସ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ିଥିବା କୂଆଁ, ଅଣ୍ଡା ତଳା ଓ ଜଳଶୂନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ହେଲା। ସେ ସବୁବେଳେ ଏହି ପ୍ରକାର ଦୁଃଖଦ ଏବଂ ଅଶୁଭ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରୁଥିଲେ। ଯେଉଁଠି ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗ କିମ୍ବା ଅତି ଉତ୍ତମ ପୋଖରୀ ଥିଲା, ଏକ ଜଳପ୍ରାର୍ଥୀ ଏହି ପିଶାଚକୁ ବଧ କରି, ପୋଖରୀକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର ପୁଣ୍ୟବଳରେ ସେଇ ପାପୀର ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହେଲା। ପିଶାଚ ଦେହ ଛାଡ଼ି ସେ ଏହି ଲିଙ୍ଗରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଦେହରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଏହିଠାରୁ ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ "ପିଶାଚମୋଚନେଶ୍ୱର" ବୋଲି ଖ୍ୟାତି ମିଳିଲା, ଅର୍ଥାତ୍ ପିଶାଚମୁକ୍ତିକୁ ଦେଇଥିବା ପ୍ରଭୁ। ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମନୁଷ୍ୟ ପିଶାଚମୋଚନ ତୀର୍ଥ ଶିପ୍ରା ନଦୀକୁ ନ ଆସେ, ଏବଂ ଯଥାବିଧି ରୀତିରେ ପିଶାଚମୋଚନେଶ୍ୱରଙ୍କ ପୂଜା କରେ, ଏଠାରେ ମହାଦାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ଏହି ପବିତ୍ର କଥା ପିଶାଚମୁକ୍ତିର ଉପାୟ ଓ ପାପ ନାଶକ ଅଟୁଟ କଥା। ଏହି ସମୟରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଶିପ୍ରା ସରୋବରରେ କେବେ ନୀଳଗଙ୍ଗା ଏକତ୍ରିତ ହେଲା ବୋଲି ପ୍ରଶ୍ନ ହେଲା। ଯିଏ ନୀଳଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରି ସଂଗମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ଦୁଷ୍ଟ ସଙ୍ଗର ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ। ଏହି ନଦୀ ନୀଳବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ପବିତ୍ରତାରେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ତିନି ଲୋକକୁ ପବିତ୍ର କରିଥାଏ। ଦୁଷ୍ଟ କର୍ମ ଓ ଅପରାଧ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ ଆଣାଯାଇଛି। ଏହି ଦୋଷ ମୋତେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଶରୀରଧାରୀ ଜୀବରେ ରହିଛି। ନୀଳ ରଙ୍ଗରେ ଦୂଷିତ ଓ ଧର୍ମରୁ ବିମୁଖ ହୋଇଛି। ମୋତେ ଏଠାରେ ଛାଡ଼ି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଆନ୍ତି। ଆମ ପାଇଁ, ହେ ଧାତୃ, ବଡ଼ ଦୁଃଖ ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅପବିତ୍ରତା ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଛି। ଏହି ଅତି ପାପୀ ଦୁଷ୍ଟ ଜନ୍ୟ ଏହି ଭୂମିରେ କୌଣସି ସ୍ଥାନ ନାହିଁ। ମୁଁ କ’ଣ କରିବି, କେଉଁଠି ଯିବି, କିପରି ଶାନ୍ତି ପାଇପାରିବି? କିପରି ମୁଁ, ଯାହାର ଦେହ ପାପରେ ଲିପ୍ତ, ପୁନଃ ନିଜ ସ୍ୱରୂପ ପାଇପାରିବି? ମହାକାଳବନର ଆନନ୍ଦଦାୟିନୀ ଅମରାବତୀ ନଗରୀ ଏଠାରେ ଅଛି। ସେଠି ମୃତ୍ୟୁଲୋକରେ ଶିପ୍ରା ନଦୀ ବହୁଛି, ଏହି ନଦୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ପବିତ୍ର କରିଥାଏ। ତୁମେ, ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ତୁମ ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ଏଠିକୁ ତୁରନ୍ତ ଯାଅ। ଏହି ଉପଦେଶ ଅନୁସରି, ସେ ଶୁଭ୍ର ମହାକାଳବନକୁ ପହଁଚିଲେ। ଭିନ୍ନ୍ୟା ପର୍ବତର ଉତ୍ତର ଅଞ୍ଚଳରେ ଅଞ୍ଜନା ନାମକ ଉତ୍ତମ ଆଶ୍ରମ ଅଛି। ଏଠାରେ ଭକ୍ତିଶୀଳା ଗୃହିଣୀମାନେ ଓ ନିଷ୍କଳଙ୍କ ଭାର୍ୟମାନେ ବସନ୍ତି। ଏଠି ଅନେକ ଜଳାଶୟ ପଦ୍ମରେ ଫୁଲିଥିବା, ମଦମସ୍ତ ମଧୁମକ୍ଷିକାର ଗୀତରେ ମୁଗ୍ଧ ହୋଇଥିବା, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷଣୀୟ, ପୁଣ୍ୟମୟ ଓ ପାପ ନାଶକ ସ୍ଥାନ ଅଟୁଟ ଅଛି। ଏଠାରେ ସେ ତୁରନ୍ତ ସ୍ୱେତବସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କଲେ, ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ଓ ଦୁଷ୍ଟତା ଦୂର ହେଲା, ଶୁଭ୍ର ହେଲେ। ସେଠି ଏକ ଆଶ୍ରମ ସ୍ଥାପନ କଲେ, ଯାହା ମନକୁ ଅତି ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ। ହେ ବ୍ୟାସ, ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ନୀଳଗଙ୍ଗା ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏହା ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରେ।