ପବିତ୍ର ମହାକାଳ ଜଙ୍ଗଲ ଏକ ଏତେ ଗୁପ୍ତ ତୀର୍ଥ, ଯେଉଁଟି ଗୁପ୍ତରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ଗୁପ୍ତ। ଏଠାରେ ଶିପ୍ରା ନଦୀ, ଯାହା ମୋ ଦେହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଜଳରେ ପ୍ରଚୁର ଏବଂ ଏଠି ଆସି ମିଶିଯାଏ। ଏଠି ପୁଷ୍କର, ଗୟାର ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳ, ଏବଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କର ଶୁଭା ହ୍ରଦ ଅଛି। ଏପରି ଦେବତାମାନଙ୍କ ଲୋକ, ଜଗତର ଶିକ୍ଷକ ଶିବଙ୍କର ଉତ୍ତମ ବାଣୀ ଶୁଣି, ମହାକାଳ ଜଙ୍ଗଲର ମଧୁର ପରିବେଶରେ, ଶିପ୍ରା ନଦୀ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଭାବେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି। ଏହି ମହାପୁଣ୍ୟର ପ୍ରଭାବରେ, ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ନିଜ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଏଠି ଏକ ହ୍ରଦ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବରାହଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା। ଏଠି ସ୍ନାନ କଲେ, ଜଳ ପାନ କଲେ, ଏବଂ ନିୟମିତ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିଲେ, ଅବନ୍ତିର ଏହି ସୁନ୍ଦର ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳରେ ମନୁଷ୍ୟ ଭୂମିରେ ସଦା ବସିଥାନ୍ତି। ଏହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରେ, ଏବଂ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଏହାର ନାମ ମାତ୍ର ଶୁଣିଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ମଧ୍ୟ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ଏକ ସମୟ, ଏକ ବ୍ରହ୍ମା କଳ୍ପର ଶେଷରେ, ବ୍ୟାସ, ସମସ୍ତ ଜଗତ ଏବଂ ତାହାର ଚକ୍ରବଳ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଇଥିଲା। ଏହି ସମୟରେ, ବ୍ୟାସ, ବୈକୁଠର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଶିଖର ଏଠି ତଳିପଡିଥିଲା। ଏହି ଶିଖର ପଡିବା ସମୟରେ, ଏଠି ଏକ ପୋଖରୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା। ଏହି ପୋଖରୀ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶିଳାର ଧାଡ଼ି ସହିତ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପଦ୍ମ ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା। ଏହା ହଂସ, ଜଳପକ୍ଷୀ, ଚକ୍ରବାକ ପକ୍ଷୀରେ ପ୍ରଚୁର ଏବଂ ଶୋଭା ପାଇଥିଲା। ଏକ କଳ୍ପର ଶେଷରେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ନଶ୍ଟ ହୋଇନଥାଏ। ବେଦ, ଶାସ୍ତ୍ର, ପୁରାଣ, ଶ୍ଲୋକ, ଗୀତ, ଅକ୍ଷର; ଏହି ସମସ୍ତ କାଳ ବିଭାଗ — କାଳା, କଷ୍ଠା, ମୁହୂର୍ତ୍ତ, ଲବା, ତୃତି, ପଳା, ଘଟି; ବର୍ଷ ଏବଂ ଯୁଗ ମଧ୍ୟ, ଏହି ପୋଖରୀରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅଛି। ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ଯକ୍ଷ, ସିଦ୍ଧ, କିମ୍ପୁରୁଷ; ବ୍ରହ୍ମା, ରୁଦ୍ର, କାଳ, ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲୋକପାଳମାନେ ଏହି ପୋଖରୀରେ ଏକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବସିଥାନ୍ତି। ଏହି ପୋଖରୀ ଦିବ୍ୟ ଗଛରେ ଶୋଭିତ, ପାରିଜାତର ଗୁଣରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ। କେଉଁଠି ମୟୂର ନାଚେ, କେଉଁଠି କୋଇଲି ଗାଏ। ଏହି ପୋଖରୀ ଦେଖିବାରେ ଅତି ସୁନ୍ଦର, ଏହି କାରଣରୁ ଏହାକୁ "ସୁନ୍ଦର" ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଏଠି ବିଷ୍ଣୁ ଅଛନ୍ତି, ଶିବ ଶକ୍ତି ସହିତ ଏଠି ଏକତ୍ର ଅଛନ୍ତି। ଏଠି କିଛି ଦିନ, ଅର୍ଦ୍ଧ ପକ୍ଷ ବା ପୂର୍ଣ୍ଣ ପକ୍ଷ ବସିଲେ, ମନୁଷ୍ୟ ସୁନ୍ଦର ପୋଖରୀର ମହାଫଳ ପାଇଥାଏ। ଏଠି ମୃତ୍ୟୁ ହେଉଥିବା ପକ୍ଷୀ, କୀଟ, ପ୍ରାଣୀ ଶିବଙ୍କର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଯାନ୍ତି। ଏଠି ତିଳ, ଗାଈ, ହାତୀ, ଘୋଡା, ଜମି, ଶୟନ, ଦାନ, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଦାନ ଦେଲେ, ମହାଫଳ ମିଳିଥାଏ। ଏବେ, ବ୍ୟାସ, ସୁନ୍ଦର-କୁଣ୍ଡର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଫଳ ଶୁଣ। ଏଠି ଏକ ପିଶାଚ ଶିବ ରୂପ ନେଇ ମୋକ୍ଷ ପାଇଲା ଏବଂ ତ୍ୟାଗ କଲା। ଏଠି ଥିଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସମସ୍ତ ପାପ ମୁକ୍ତି ମିଳିଥାଏ। ଏହି ପିଶାଚ କିଏ, ଏହି ନାମରେ ପରିଚିତ, କଣ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ? କିପରି ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳ ସହିତ ତାଙ୍କର ସମ୍ପର୍କ ହେଲା, ବ୍ୟାସ, ଦ୍ୱିଜାତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ? ଏହି ଗଳ୍ପ ଶୁଣିବାରେ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ଏଠି ଦକ୍ଷିଣର ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ନାମ ଦେବଳ, ଦ୍ୱିଜାତି ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅତି ନିମ୍ନ। ତିନି ତାଙ୍କର ଗୁରୁଙ୍କୁ ଧୋକା ଦେଇଥିଲେ, ଜୁଆରି, ଦୁଷ୍ଟ, ଗୁରୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଗୁରୁ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିଥିଲେ। ତିନି ନିଷିଦ୍ଧ ଭୋଜନ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ବେଦ ଏବଂ ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନରେ ଶୂନ୍ୟ ଥିଲେ।