ସିଧା ସଜା ଏବଂ ଚମକୁଥିବା ତରଙ୍ଗରେ ଭରିଥିବା ଏହି ପବିତ୍ର ନଦୀକୁ ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ଏଠାରେ ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ମହାମୁନିମାନେ ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ। ଶ୍ରୀମତୀ, ଯେଉଁଠାରେ ଖେଳମୟା ନାରୀମାନେ ତାଙ୍କର ଉନ୍ନତ ଏବଂ ଭାରୀ ସ୍ନେହ ଅଂଗ ନେଇ ଖେଳ କରୁଥିଲେ, ସେଉଁଠି ସେ ଖେଳ କରୁଥିଲେ। ସେ ନିତ୍ୟ ଓ ସମସ୍ତ ଋତୁରେ, ସିଦ୍ଧମାନେ ସହିତ, ପୁରୁଷମାନେଙ୍କୁ ସଫଳତା ଦେଇଥାଏ। ମହାକାଳ ଅଟବୀରେ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଚମତ୍କାର ଓ ଆନନ୍ଦମୟ ପଦ୍ମାବତୀ ନଗର ଅଛି। ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଲୋକମାନେ ଶିବଙ୍କ ସନାତନ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏଠାରେ, ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ ଦାନବମାନଙ୍କର ବିନାଶ କରିଥିଲେ ଭଗବାନ୍ ବରାହ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ରାଦି ସମସ୍ତ ଦେବତା ଭୟଭୀତ ହୋଇ ହାତ ଜୋଡି, ଭକ୍ତି ସହିତ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରିଥିଲେ। “ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବ, ବିଶ୍ୱର ନାଥ, ତୁମର ନାମ ଶ୍ରବଣ କଲେ ଏବଂ ସ୍ତୁତି କଲେ ବଡ଼ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ। ତୁମର ପୁଣ୍ୟଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପୁନି ଦେବଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।” ମହାକାଳ ଅଟବୀ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ, ଗୁପ୍ତ ମଧ୍ୟରୁ ଅଧିକ ଗୁପ୍ତ। ଏଠାରେ ଶିପ୍ରା ନଦୀ, ଯାହା ମୋ ଦେହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ ଏବଂ ତାହା ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ପୁଷ୍କର, ଗୟାର ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଏବଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ସରୋବର ମଧ୍ୟ ଏଠି ଅଛି। ଏପରି, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ସେମାନେ ମହାକାଳ ଅଟବୀରେ ଶିପ୍ରା ନଦୀ ତୀରେ ଥିବା ପୁଣ୍ୟ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ନିଜ ନିଜ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ। ଏଠି ବରାହଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଏକ ସରୋବର ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା, ଯାହା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସମାନ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରିଥିଲା। ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ଜଳ ପାନ କଲେ, ଏବଂ ନିୟମିତ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କଲେ, ଅବନ୍ତୀରେ ଏହି ସୁନ୍ଦର ତୀର୍ଥରେ ସର୍ବଦା ଥିବା ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ। ଏହି ସ୍ନାନ ସମସ୍ତ ପାପ କୁ ଦୂର କରିଥାଏ ଏବଂ ଆଶାକୃତ ଫଳ ଦିଏ। ଏହାର ନାମ ମାତ୍ର ଶ୍ରବଣ କଲେ ମଧ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ପାପ ମିଟିଯାଏ। ଏକଥା ସମୟରେ, ବ୍ୟାସଦେବ, ଏକ କଳ୍ପର ଶେଷରେ, ସମଗ୍ର ସୃଷ୍ଟି ଏବଂ ତାହାର ଚକ୍ର ବିନାଶ ହୋଇଥିଲା। ସେତେବେଳେ ଏଠିକୁ ବୈକୁଣ୍ଠ ପର୍ବତର ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଶିଖର ପଡ଼ିଲା। ଏହି ଶିଖର ପଡ଼ିବା ସମୟରେ ଏଠି ନିଶ୍ଚୟ ଏକ ସରୋବର ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ଏହି ସରୋବର ସୁନା ଘାଁଟ ଏବଂ ସୁନା ତମ୍ଭୁଳି ପୁଷ୍ପରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା। ସେଠି ହଂସ, ଜଳପକ୍ଷୀ ଏବଂ ଚକ୍ରବାକ ପକ୍ଷୀ ରହୁଥିଲେ। ଏହି ସରୋବର କଳ୍ପ ଶେଷରେ ମଧ୍ୟ କୌଣସି ତତ୍ତ୍ୱ ନଷ୍ଟ ହୁଏ ନାହିଁ। ଏଠି ବେଦ, ଶାସ୍ତ୍ର, ପୁରାଣ, ଶ୍ଲୋକ, ଗୀତ, ଅକ୍ଷର, କାଳ, କଷ୍ଠା, ମୁହୂର୍ତ୍ତ, ଲବ, ତୃଟି, ପଳ, ଘଟି, ବର୍ଷ, ଯୁଗ ଏହି ସରୋବର ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ। ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ଯକ୍ଷ, ସିଦ୍ଧ, କିମ୍ପୁରୁଷ, ବ୍ରହ୍ମା, ରୁଦ୍ର, କାଳ, ଏବଂ ଦିଗ୍ପାଳମାନେ ଏଠି ଅନେକ ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହନ୍ତି, ବ୍ୟାସଦେବ। ଏହି ସରୋବର ଦିବ୍ୟ ବୃକ୍ଷରେ ଭରିଥିବା, ପାରିଜାତ ବୃକ୍ଷର ଗୁଣ ଥିଲା। କେଉଁଠି ମୟୂର ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ, କେଉଁଠି କୋଇଳୀ ଗୀତ ଗାଉଥିଲେ। ଏହି ସରୋବର ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ତାହିଁପାଇଁ ଏହାକୁ 'ସୁନ୍ଦର' ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଏଠି ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ, ଏବଂ ଶକ୍ତି ସହିତ ପ୍ରଭୁ ଉପସ୍ଥିତ। ଏଠି ଅର୍ଦ୍ଧ ମାସ କିମ୍ବା ପୂର୍ଣ୍ଣ ମାସ ରୁହିଲେ ମଧ୍ୟ ମହତ୍ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ। ଏଠି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରୁଥିବା ପକ୍ଷୀ, ପୋକା, ପତଙ୍ଗ ମଧ୍ୟ ଶିବଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଏଠି ତିଳ, ଗାଁଁ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, କିମ୍ବା ଜମିଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମହତ୍ ପୁଣ୍ୟର ଅନୁଭବ କରନ୍ତି। ଏପରି ମହାକାଳ ଅଟବୀ ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ସରୋବରର ପବିତ୍ରତା, ଦେବତାମାନେ, ମହାମୁନିମାନେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଏଠି ଥିବା ଦ୍ୱାରା ଅମୃତ ଫଳ ଲାଭ କରନ୍ତି।