ଏହିପରି ଦିବ୍ୟ ସମୟରେ, ପୂର୍ବବତ୍ ନେଇ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ପୁନର୍ବାର ଅମୃତର ସ୍ଥିତି ହେବାକୁ ଲାଗିଲା। ସେତେବେଳେ, ବିଶ୍ୱସାକ୍ଷୀ ଭାବରେ ବ୍ୟାସଦେବ ଏକ ଦିବ୍ୟ ବାଣୀ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ। ତାଙ୍କ ସହିତ ନାରୀ, ଶିଶୁ ଓ ବୃଦ୍ଧମାନେ ଏକାଠି ହୋଇ, ସେମାନେ ମହା କାଳବନ କୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଫୁଲରେ ଛାଡ଼ି ଥିଲା, ଗଛର ଛାୟା ତଳେ ଶିତଳତା ବିକିରିତ ହେଉଥିଲା। ରତ୍ନମୟ ସିଢ଼ି ଓ ପଦ୍ମ ଚୂର୍ଣ୍ଣରେ ସଜିଥିବା ସେଇ ସ୍ଥାନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମନୋରମ ଥିଲା। ସେଠାରେ ଭୃଗୁ ଓ ଅଙ୍ଗିରସ ଋଷିବଂଶର ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଶୁଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ମୁନିମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ଭାସୁ, ଆଦିତ୍ୟ, ଅଶ୍ୱିନୀ ଓ ମାରୁତମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଠି ଥିଲେ। ସେମାନେ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଶିପ୍ରା ନଦୀରେ ଧ୍ୟାନରତ ହୋଇ ପୂଜା କରୁଥିଲେ। ସେଠି ଭାଗ୍ୟବାନ୍ ଓ ଭକ୍ତିଶୀଳ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ସହିତ ଏକାଠି ରହୁଥିଲେ। ରାଜା ଋଷିମାନେ, ମୋକ୍ଷପଥକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ, ସେଠି ବସିଥିଲେ। ବିଭିନ୍ନ ଦେଶର ଯାତ୍ରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଠି ଏକାଠି ହୋଇଥିଲେ। ସେଠି ସମସ୍ତେ ଧର୍ମକାର୍ଯ୍ୟ ଓ ମହାଦାନ କରୁଥିଲେ। ତାପରେ, ନାଗମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଖୁସି ହୋଇ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅମୃତର ନଦୀ ଶିପ୍ରା ପାଖକୁ ଗଲେ। ସମସ୍ତ ପ୍ରଧାନ ନାଗମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବେଦୋକ୍ତ ପ୍ରକ୍ରିୟାନୁସାରେ ପୂଜା କଲେ। ଅକ୍ଷୟ ପଦ୍ମମାଳା, ବିଭିନ୍ନ ପୁଷ୍ପ ଓ ଧାନ, ଦୀପ, ଭୋଜ୍ୟ, ପାନ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଦାନ ଉପହାର ଭେଟିଦେଇ, ନାଗମାନେ ଅମୃତ ଲାଗି ଶିବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ, "ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର, ଜଟାଧର, ପରମାତ୍ମା, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ତୃନେତ୍ର, ଜଟାମୁକୁଟଧାରୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଚର୍ମବସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ପର୍ବତେଶ୍ୱର, ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର। ଶିକାରୀ, ସଂହାରକ, ସମସ୍ତଙ୍କ ସାକ୍ଷୀ, ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଦିବ୍ୟ ହାସ୍ୟ, ଅମୃତସ୍ରୋତା, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଆପଣ ଇଛାପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି, ଚାହିଦା ଦେଇଥାନ୍ତି, ଦୟାମୟ, ସଂଯମୀ, ଶାନ୍ତିର ମୂର୍ତ୍ତି, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।" ଏପରି ନାଗମାନେ ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଲେ, ତେଣୁ ବୃଷଧ୍ୱଜ ଭଗବାନ୍ ଖୁସି ହେଲେ। ସେ କହିଲେ, "ପୂର୍ବେ ମୁଁ ବାରମ୍ବାର ନାଗଲୋକକୁ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବାକୁ ଆସୁଥିଲି। ଭୟଙ୍କର ଭୋକରେ ମୁଁ ଭୋଗବତୀ ନଗରର ଘରେ ଘରେ ଭିକ୍ଷା ମାଗି ଘୁରୁଥିଲି। କିନ୍ତୁ ଭିକ୍ଷା ନ ମିଳିଲେ, ମୁଁ ପୁନି ପୁନି ଘରକୁ ଯାଉଥିଲି। କିଛି ଶୁଭ କର୍ମ ଫଳରେ, ମହାକାଳବନରେ, ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କ (ବୟସ୍କ, ଶିଶୁ, ନାରୀ) ଦ୍ୱାରା ଶିପ୍ରା ତୀରେ ଦେଖାଯାଇଥିଲି। ଶିପ୍ରାରେ ସ୍ନାନ କରିବାର ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟ ଉପଜେ, ତାହାର ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବେ ନାହିଁ।" "ସମସ୍ତ ପ୍ରଧାନ ନାଗମାନେ ଶିପ୍ରାରେ ସ୍ନାନ କରିଥିଲେ। ଏହି ପବିତ୍ର ଜଳ ନେଇ, ତୁମେ ସେଠିର ଦଳାଏ ପୋଖରୀରେ ଢାଳ। ଏହି ପୋଖରୀମାନେ ଭରି ଏବଂ ଦୀର୍ଘକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଟିକି ରହିବ।" ଏପରି ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ନାଗମାନେ ତାଙ୍କ ନିଜ ଲୋକକୁ ଫେରିଗଲେ। ବ୍ୟାସଦେବ, ଶିପ୍ରା ଅମୃତରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ନିବାସ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ଦୁଷ୍କର୍ମ, ଅପମାନ କିମ୍ବା ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟରେ ପଡ଼ନ୍ତିନାହିଁ। ସେମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗୀମାନେ ମଧ୍ୟ କେବେ ରୋଗ, ଦୁଃଖ କିମ୍ବା ଦାରିଦ୍ର୍ୟର ଶିକାର ହୁଅନ୍ତିନାହିଁ। ଏହି କଥା କେବଳ ଶୁଣିଲେ ବା ପାଠ କଲେ, ହଜାର ଗାଈ ଦାନର ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ। କେବଳ ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ। ଶିପ୍ରା ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପୁଣ୍ୟମୟ, ପବିତ୍ର ଓ ପାପ ନାଶିନୀ।