ଏହି କଥାରେ, ପୂର୍ବରୁ ଯେତେବେଳେ ଅନେକ ପାପୀ ପାତାଳକୁ ପଡ଼ିଥିଲେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ନରକରେ ଯାଇଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଏହି ଅବସ୍ଥାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ସମସ୍ତ ନରକ କୁଣ୍ଡ ଶୂନ୍ୟ ହୋଇଗଲା, ଏବଂ ତୁମ ନିବାସରେ କେଉଁସି ଯନ୍ତ୍ରଣାର ଚିତ୍କାର ଶୁଣାଯାଉନଥିଲା। ଏହି ସମୟରେ, ଏକମାତ୍ର ଏମିତି ଜଣେ ଲୋକ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ଯିଏ ମୃତ୍ୟୁର ନାୟକଙ୍କୁ ମାନିଲେ ନାହିଁ। ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ପ୍ରେତଦୂତମାନେ ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ କଥା କହିଲେ, ଧର୍ମରାଜ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପଡ଼ିଲେ, “ଏଭଳି ଅତି ପାପୀ ଲୋକ କିପରି ମହାପୁଣ୍ୟ ଲାଗି ସୁଖ ଲାଭ କଲେ?” ତେଣୁ ସେ ଜାଣିବାକୁ ଚାହିଲେ, “ପୃଥିବୀରେ ମହାକାଳ ନାମକ ଶୁଭ୍ର ମହାବନରେ, ଶିପ୍ରା ନଦୀର ପବିତ୍ର ଜଳକୁ ଯେଉଁମାନେ ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମନ, କାୟା ଓ ବାଚନରେ ଯେପରି ଦୁଷ୍କର୍ମ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମୋକ୍ଷ ପାଆନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ କେଉଁସି ସ୍ଥାନରେ ‘ଶିପ୍ରା, ଶିପ୍ରା’ ବୋଲନ୍ତି, ପୁରୁଷ ହେଉନ୍ତୁ କି, କୀଟ, ପତଙ୍ଗ, କିମ୍ବା ଶିପ୍ରା ଜଳରେ ବସୁଥିବା ପ୍ରାଣୀ, ସମସ୍ତେ ମହାପାପ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଶେଷରେ ଶିପ୍ରା ତୀରେ ଶରଣ ନେଲେ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି। ମାଧବ ମାସରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷମାନେ ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି। ଅପରାଧ କରିଥିବା ରାଜାଙ୍କ ଶରୀରର ମାଂସ ସମ୍ବଳିତ ଯେଉଁ ଅଂଶ ପବନ ଦ୍ୱାରା ଏଠାକୁ ଆସେ, ସେଥିରେ ଯେଉଁ ପୋଖରୀ, କୁଆଁ କିମ୍ବା ଝିଲି ଅଛି, ସେମାନେ ବଡ଼ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ। ତେଣୁ ତାପୀ ନଦୀ ଦଶଗୁଣା ପୁଣ୍ୟଦାୟିନୀ, ଗୋଦା ତାହାଠାରୁ ବେଶି, ଏବଂ ଶିପ୍ରା ସେମାନଙ୍କୁ ଦଶଗୁଣା ଶୁଦ୍ଧ ଓ ପାପ ନାଶିନୀ। ଦମନ ନାମକ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଦେହ ଶିପ୍ରା ସ୍ପର୍ଶ କରିଲାପରେ ସେ ମୁକ୍ତି ପାଇଲେ। ଏଭଳି ସୁନ୍ଦର ନଦୀ ଅବନ୍ତି ଭୂମିରେ ଅଛି। ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ଏହି ଉଚ୍ଚ କଥା ଶୁଣି ସମସ୍ତ ପ୍ରେତଦୂତମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ମୁଗ୍ଧ ହେଲେ। ପୁରାଣରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ନଦୀର ମହିମା ଗାଇଯାଏ। ଦମନଙ୍କ ମୋକ୍ଷ ଓ ଶିପ୍ରା ମହିମା ଏହିଭଳି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଅଟୁଟ ରହିଛି। ଏଭଳି ଶିପ୍ରା ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା କରି ‘ଅବନ୍ତି ଖଣ୍ଡ’ର ‘ପଞ୍ଚମ ସ୍କନ୍ଧ’ର ‘ଶିପ୍ରା ମହିମା’ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହୋଇଯାଏ। ଏହାପରେ, ପାତାଳରେ ଯେପରି ‘ଅମୃତଭବା’ ନାମକ ନଦୀ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ସର୍ପମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ସେଠି ଏକଥା ଘଟିଲା। ଏକଦିନ ରୁଦ୍ର ଭିକ୍ଷା ପାଇଁ ଭୂକ୍ଷାର୍ତ୍ତ ହୋଇ ସର୍ପମାନଙ୍କ ଲୋକରେ ଗଲେ। ସେ ଘରେ ଘରେ ଯାଇ ଦୟାଭାବରେ ‘ଭିକ୍ଷା ଦିଅ’ ବୋଲି ଅନୁରୋଧ କଲେ। ତେବେ, କ୍ରୋଧେ ଚକ୍ଷୁ ଲାଲ ହୋଇ, ତ୍ରିଶୂଳ ଧାରଣ କରି ଭୂକ୍ଷାର୍ତ୍ତ ଶିବ ଏଠି ଆସିଲେ। ସେଠି ୨୧ଟି ଅମୃତର ପାତ୍ର ଥିଲା। ସେଠାରେ ଶମ୍ଭୁ, ସମସ୍ତ ଆତ୍ମାଙ୍କ ମୂଳ, ସେହି ପାତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଶୂନ୍ୟ କରିଦେଲେ ଏବଂ ଏଠାରୁ ଚାଲିଗଲେ। ସର୍ପମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପଡ଼ିଲେ—“ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କିଏ କଲା? ଅମୃତ କିପରି ହରାଇଗଲା?” ପୂର୍ବରୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ମନରେ ଏକ ମହାପାପ ନେଇ ସନ୍ଦେହ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲା। “କିଏ ଆମ ଉପରେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଏହି ଅମୃତ ନେଇଗଲା?” ସମସ୍ତ ସର୍ପ, ସେମାନଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ-ସନ୍ତାନ ସହିତ ଏହିପରି କଥା କହିଲେ। ଏବେ ଦୟାଭାବରେ ଏକ ଦେହହୀନ ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଲା—“ଶମ୍ଭୁ ଭିକ୍ଷା ଚାହିଁ ଘରେ ଘରେ ଯାଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଭୋଗବତୀ ନଗରରେ କେହି ତାଙ୍କୁ ଭିକ୍ଷା ଦେଲେ ନାହିଁ। ଏହିଯୋଗୁଁ, ସମସ୍ତ ଅମୃତ ପାତ୍ରର ଶେଷରେ ହରାଇଗଲା, ହେ ସର୍ପଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏଠି ଏକ ପ୍ରମୁଖ ନଦୀ ଅଛି—ଶିପ୍ରା ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ତାଙ୍କୁ କେବଳ ଦେଖିଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ ହୋଇଯାଏ। ସେଠି ଦେବତାଙ୍କ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କର, ପରେ ତୁମେ ନିଜ ପୂଜାକ୍ରମ କରିପାରିବା।” ଏଭଳି ଶିପ୍ରା ନଦୀର ଅପୂର୍ବ ମହିମା ଏଠି ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି, ଯାହା ଦେଖିଲେ ଓ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ ମଧ୍ୟ ମହାପାପ ନାଶ ହୋଇ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।