ଏଠାରେ ଅମରମାନେ ବସିବା ପାଇଁ ଶିବିର ଥିଲା; ଏଭଳି ଅମରାବତୀ ନାମକ ଶହରର ଉଦ୍ଭବ ହେଲା। ଏଠାରେ ଜନେ ନିଜେ ନିଜେ ସ୍ନାନ, ଦାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଧାର୍ମିକ କ୍ରିୟା କରି ଶେଷରେ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଥାଏ। ଏଠାରେ ଜନେ ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରିପାରେ; ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଶେଷରେ ଶିବଙ୍କ ସହରକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ଏପରି ଅମରାବତୀର ବର୍ଣ୍ଣନା ସମାପ୍ତ ହେଲା, ଯାହା ଅବନ୍ତୀ ମାହାତ୍ମ୍ୟର ଏହି ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ। ଏବେ ଶୁଣ, ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଯେଉଁ ସ୍ଥାନ ଖ୍ୟାତିଲାଭ କରିଛି, ସେହି ହେଉଛି ବିଶାଳା। ଏହି ବିଷୟରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କଥା ମୁଁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି। ଏଠାରେ ଦେବ, ଉମାଙ୍କ ସହ ଏକାକୀ ଅରଣ୍ୟରେ ବିହାର କରିବାକୁ ଯାଇଥିଲେ। ସେଠାରେ ଦଶ ରୂପରେ ବିଷ୍ଣୁ, ଏବଂ ବିଶ୍ୱର ମାତୃଗଣ ଥିଲେ। ଏଠାରେ ବିଭିନ୍ନ କଳ୍ପର ରୂପ ଓ ଲିଙ୍ଗର ଅଠାଠି ଚାରିଟି ରୂପ ଅଛି। ପିତୃଗଣ, ଲୋକପାଳ ଓ ସିଦ୍ଧମନ୍ଦଳ, ଯେଉଁମାନେ ସାଧନା ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଥିଲେ। କିନ୍ନର, ଦିବ୍ୟ ଗାନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ, ଶୋଭାବାନ୍ତି, ଯକ୍ଷ, ଗୁହ୍ୟକ ଦଳ, ପିଶାଚ, ନାଗ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ—ସମସ୍ତେ ଏଠି ଉମାପତି, ଦେବାଦିଦେବ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ପୂଜା କରି, ମୃଦୁ ଶବ୍ଦରେ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ: “ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏହି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଲୋକମାନେ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ଓ ତୁମ ସ୍ତୁତିରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍। ବାୟୁ, ବର୍ଷା, ଓ ତାପରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଯେଉଁମାନେ ଅନୁଭବ କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଅବହେଳିତ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ଏକ ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିବାସ ସ୍ଥାନ ଦିଅ। ଏହାମୋର ଇଚ୍ଛା, ଯଦି ତୁମେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ, ତେବେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କରିବା ଏକ ଚମତ୍କାର ନଗର ତିଆରି କର। ଏହି ସହର ବହୁ ଯୋଜନ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତୃତ, ଦିବ୍ୟ ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହେଉ। ଏହି ସହର ଦିବ୍ୟ ଇଚ୍ଛା ଓ ଚର୍ମାକର୍ଷକ ସ୍ଥାନ ଦ୍ୱାରା ଭରିଥାଉ। ବଜାର, ଅଟ, ଚଉକ ଓ ଉଚ୍ଚ ମଣ୍ଡପ ରହିବ। ସଫାଇ ଓ ଜ୍ୟୋତିରେ ଚମକୁଥିବା କ୍ରିଷ୍ଟାଲ ଦ୍ୱାରା ଦେଉଳର ଦିଆଲି ଓ ବେରୁଜ ମଣିର ତଳମାଟି ଥିବ। ଲାଲ ମଣିର ଦ୍ୱାରପଟ୍ଟି ଓ ଶୋଭାମୟ ଦ୍ୱାରସ୍ଥମ୍ଭ ରହିବ। ମୂଳ ଘର ଓ ଦ୍ୱାର ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣି ଓ ରତ୍ନରେ ତିଆରି ହେବ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘର ସୁନାର ସ୍ଥମ୍ଭ, ପତାକା ଓ ଧ୍ୱଜା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହେବ। ଏଠି ପୋଖରୀ, କୁଆଁ, ତାଳାବ ଓ ଝିଲି ଏବଂ ସବୁ ଶୁଭ୍ର ଓ ପରିସ୍କାର ଜଳରେ ଭରିଥିବ। ହଂସ, କଦମ୍ବ ଓ ମୟୂର ଏଠି ଚରିବେ, ତାଙ୍କ ଝୁଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ସହର ଶୋଭା ପାଏ। କେଉଁଠି ମୟୂର ନୃତ୍ୟ କରୁଛି, କେଉଁଠି କୋଇଲୀ ଗାଉଛି। ସହର ପୁରୁଷ ଓ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍ତୁତ, ସମସ୍ତ ଆଶ୍ରମ ଓ ଜୀବନ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ଲୋକମାନେ ସମ୍ମାନିତ। ଚନ୍ଦ୍ରମାଳିକା ପରି ଦ୍ୱାରମାଳା ଦ୍ୱାରା ସହର ଚମକୁଛି। ଏଠି ଅଲକାପୁରୀ ନାମକ ମଧୁର ସହର ଅଛି, ଯାହା କୁବେରଙ୍କ ରାଜପ୍ରାସାଦ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ। ଏଠି ଭୋଗବତୀ ଦିବ୍ୟ ସହର ଅଛି, ଯାହା ବରୁଣଙ୍କ ଉତ୍ତମ ନିବାସ। ସଂଯମନୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସହର ଅଛି, ଯାହା ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ଶାସନ ରେ ଅଛି। ଦେବତାମାନଙ୍କ ଶୋଭାମୟ ସହର ଅଛି, ଯାହା ବାସବଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା ରେ ଅଛି। ଏପରି ଅନେକ ଦିବ୍ୟ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସହର ଅଛି, ଏହିଠାରୁ ଅଧିକ ମଧ୍ୟ ଅଛି। କେଉଁଠି କଦଳୀ ଗଛର ଦ୍ୱାର ତିଆରି, ଶୁଭ ଯବାଙ୍କ ମଞ୍ଜରୀ ଦେଇ ସଜାଯାଇଛି। କେଉଁଠି ଯୁବ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପିଲାମାନେ ବେଦାଧ୍ୟୟନରେ ଲୀନ। କେଉଁଠି ଯଜ୍ଞ ପରେ ଲୋକ ଶ୍ନାନ କରୁଛନ୍ତି, କେଉଁଠି ଦାନ ଦେଉଛନ୍ତି। କେଉଁଠି ଉଦ୍ୟାନ ରୋପଣ କିମ୍ବା ନିର୍ମାଣ କାର୍ଯ୍ୟ ଚାଲିଛି, କେଉଁଠି ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି ହେଉଛି। କେଉଁଠି କଥାବାର୍ତ୍ତା ଓ ଚର୍ଚ୍ଚାରେ ବକ୍ତାମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛନ୍ତି। କେଉଁଠି ମଲ୍ଲବିଦ୍ୟା, କେଉଁଠି ନଟମଣ୍ଡଳୀ ନାଟକରେ ମଗ୍ନ। ଏପରି ଦିବ୍ୟ, ଶୋଭାମୟ ଓ ଧାର୍ମିକ କ୍ରିୟାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସହର ଶିବଙ୍କ କୃପାରେ ପ୍ରକଟ ହେଲା।