ମହାପୁରାଣର ପବିତ୍ର କଥା ଅନୁସାରେ, ମରୀଚିଙ୍କୁ ଠାରୁ କଶ୍ୟପଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା, ଏବଂ ସେଠାରୁ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଉଦ୍ଭବ ହେଲା। ଏହି ମହାକାଳ ଅଟବୀରେ ନନ୍ଦନା ମଧ୍ୟ ଥିଲେ, ଯିଏ ସଦା ମହାକାଳ, ସେଇ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ସେବା କରୁଥିଲେ। ସେଠାରେ ବିନ୍ଦୁ ସରୋବର, ଯାହାକୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ମାନସ ସରୋବର ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ମିଳିଛି, ମୁକ୍ତାର ଗୁଚ୍ଛରେ ଶୋଭିତ ଏବଂ ମଣିମାଣିକ୍ୟର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଉଜାଗର। ଏହି ବିଶ୍ୱର ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଉପାଦାନ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଏଠି ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛି, ଏବଂ ଏହି ଏକତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ମାନବ ସମାଜ ଏଠାରେ ସ୍ଥାପିତ। ସମସ୍ତେ ଏଉଁ ଭାବେ ମିଶିଯାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଅମରଦେବତାଙ୍କ ପରି ଦେଖାଯାନ୍ତି। ସେଠାର ନାରୀମାନେ ଦେବକନ୍ୟାମାନଙ୍କ ପରି, ସଦା ଯୁବତୀ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳି। ଦେବ, ଦାନବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନର, ସର୍ପ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ଏଠି ଏକତ୍ରିତ, ଏଠି ଅମରମାନେ ରହୁଥିବା ଶିବିର, ଏହିପରି ଅମରାବତୀର ଉଦ୍ଭବ ହେଲା। ଏଠି ନିୟମିତ ସ୍ନାନ, ଦାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦର୍ଶନ ମିଳେ। ଏଠି ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରିପାରିବା, ଏଉଁ ଶରୀର ଛାଡ଼ିଲେ ଶିବନଗରକୁ ଯିବା ଲାଭ ମିଳେ। ଏଭଳି ଅମରାବତୀର ବିବରଣୀ ସମାପ୍ତ ହେଲା। ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ପ୍ରଶଂସିତ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଭିଷାଳା ନାମକ ସ୍ଥାନର କଥା ଆସିଲା। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅଗ୍ରଜ କଥା ଏଉଁ ଉପସ୍ଥାପିତ କରାଯାଉଛି। ଦେବଦେବୀ ଶିବ ଓ ଉମା ଏକାକି ଅଟବୀରେ ଚରଣ କରୁଥିଲେ। ସେଠାରେ ବିଷ୍ଣୁ ଦଶ ରୂପେ, ଏବଂ ଲୋକମାତୃମାନେ ଥିଲେ। ବିଭିନ୍ନ କଳ୍ପର ମୂର୍ତ୍ତି ଓ ଅଠାଏଠି ଚାରି ଲିଙ୍ଗର ରୂପ ଏଠି ରହିଛି। ପିତୃମାନେ, ଲୋକପାଳମାନେ, ଏବଂ ସିଦ୍ଧମାନେ ଯେଉଁମାନେ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଅଛନ୍ତି। କିନ୍ନର, ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ, ଯକ୍ଷ, ଗୁହ୍ୟକ, ପିଶାଚ, ସର୍ପ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ସମସ୍ତେ ଏଠି ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ଦେବଦେବୀ ଉମାପତିଙ୍କୁ ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଉପାସନା କଲେ, ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ମୃଦୁ ଶବ୍ଦରେ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ, "ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏହି ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଜନମାନେ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ହୋଇ, ଆପଣଙ୍କର ସ୍ତୁତିରେ ଲଗ୍ନ। ପବନ, ବର୍ଷା ଓ ତାପରେ ଅପୀଡିତ ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅବହେଳା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ତେଣୁ, ଏହା ସମ୍ଭବ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ରହିବା ପାଇଁ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଚମତ୍କାର ସ୍ଥାନ ଦିଅ। ଏହା ମୋର ଇଚ୍ଛା, ଯଦି ଆପଣଙ୍କୁ ଭଲ ଲାଗେ, ଏକ ଆନନ୍ଦମୟ ନଗରୀ ନିର୍ମିତ ହେଉ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଜୀବକୁ ଆକର୍ଷିତ କରେ।" "ଏହି ନଗରୀ ବହୁ ଯୋଜନ ବ୍ୟାପି, ଦିବ୍ୟ ଓ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରିୟ କରନ୍ତି। ଏହା ଦିବ୍ୟ ଭାଉନ୍ତି, ଦିବ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟରେ ଶୋଭିତ। ବ୍ୟାପାର ଓ ବିକ୍ରୟ ପାଇଁ ବଜାର, ଉଚ୍ଚ ମିନାର ଓ ଚଉମୁହାଣୀ ସହିତ ଏହି ନଗରୀ ତିଆରି ହେଉ। କ୍ରିସ୍ଟାଲ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ପ୍ରାଚୀର, ବେରିଲ ମଣିଖଣ୍ଡର ମାଟି, ଲାଲ ମଣିର ଦ୍ୱାରପାଟି, ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନର ଅନ୍ତଃପ୍ରାସ ଓ ଦ୍ୱାର ରହିଥିବା ଘର। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶ୍ରମ୍ଭ ଓ ପତାକାରେ ଶୋଭିତ। ପୋକରୀ, କୁଆଁ, ତାଳାପ ଓ ସରୋବର ଏଠି ଯଥେଷ୍ଟ, ସବୁ ପବିତ୍ର ଓ ପାନୀୟ। ହଂସ, କଦମ୍ବ ଓ ମୟୂର ଦଳ ଏଠି ରହିଛି, କେତେକ ସ୍ଥାନରେ ମୟୂର ନୃତ୍ୟ କରୁଛି, ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ କୋଇଲୀ ଗୀତ ଗାଉଛି। ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀ ଦଳ ଏଠି ରହିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଆଶ୍ରମ ଓ ଜୀବନ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ଏହି ନଗରୀ ସମ୍ମାନିତ। ଚନ୍ଦ୍ରମାଳା ପରି ଶୋଭିତ ତୋରଣମାଳା ଏହି ସହରକୁ ଅନୁଭବ କରାଏ। ଏଠି ଅଲକାପୁରୀ ନାମକ ଆନନ୍ଦମୟ ସହର ଅଛି, ଯାହା କୁବେରଙ୍କ ରାଜମହଳ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ।