ଏହି ଦିନରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ବ୍ୟାସଦେବ, ଯେଉଁମାନେ ଉଜ୍ଜୟିନୀ ନଗରରେ ଶରଣ ନେଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଦେହରେ କୌଣସି ପାପ କିମ୍ବା ଦୁଷ୍କର୍ମ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହେ ନାହିଁ। ଜ୍ଞାନ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଶିବଙ୍କୁ, ଧନ ଚାହିଁଥିବା ଲୋକ ଧନର ଦେବତାଙ୍କୁ, ସନ୍ତାନ ଆଶା କରୁଥିବା ଲୋକ ସନ୍ତାନର ଦେବତାଙ୍କୁ, ଏବଂ ସୁଖ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକ ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବତାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରନ୍ତି। ହେ ପୁଣ୍ୟଶ୍ଳୋକ ବ୍ୟାସ, ଯେଉଁମାନେ ସଦା ଏହି ଉଜ୍ଜୟିନୀ ନଗରରେ ବାସ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଠାରେ କୋଟି-କୋଟି ବର୍ଷ ଯାଏଁ ଅବସ୍ଥାନ କରନ୍ତି। ଏହି ପବିତ୍ର କଥାକୁ ଯେଉଁମାନେ ପଢ଼ନ୍ତି କିମ୍ବା ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ମହାପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏବେ ବ୍ୟାସ, ଏହି ମହାପୁଣ୍ୟମୟ କଥାକୁ ଆଗ୍ରହପୂର୍ବକ ଶୁଣ। ଏକ ସମୟରେ, କୁ-ଚିନ୍ତା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ମଣିମାଣିକ୍ୟ ହରାଇଯାଇଥିଲା। ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଏକଠି ହୋଇ ସମୁଦ୍ର ମନ୍ଥନ କଲେ। କଚ୍ଛପ ରୂପୀ ଶେଷ ଉପରେ ଆଧାର କରି, ସେମାନେ ମଣିମାଣିକ୍ୟ ଉଦ୍ଧାର କଲେ। ଏହା ଦ୍ୱାରା ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ବିପାକ୍ତ ହୋଇ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ବିରୋଧ ଶମିତ ହେଲା। ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ ବିଭିନ୍ନ ମଣିମାଣିକ୍ୟ ରହିଗଲା। ସମସ୍ତେ କହିଲେ, “ସମୁଦ୍ରକୁ ଶୀଘ୍ର ମନ୍ଥନ କର, ଏଠାରେ ବିଚାର କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ।” ସମୁଦ୍ର ମନ୍ଥନ ହେଉଥିବାବେଳେ, ପ୍ରଥମେ କୌସ୍ତୁଭ ନାମକ ମଣି ମିଳିଲା। ତାପରେ ଧନ୍ୱନ୍ତରୀ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ, ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରମା ମଧ୍ୟ ଉପଜିଲେ। ପରେ, ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରବା ନାମକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡ଼ା, ଅମୃତ ଓ ରମ୍ଭା ଉପଲବ୍ଧ ହେଲେ। ଏହିପରି, ପାଞ୍ଚଜନ୍ୟ ଶଂଖ ମୁରାରି ଶତ୍ରୁଙ୍କ ହସ୍ତରେ ପହଁଞ୍ଚିଲା। ଏଭଳି ଚୌଦ ଧରଣର ମହାମୂଲ୍ୟବାନ ମଣିମାଣିକ୍ୟ ମିଳିଲା। ସମସ୍ତେ ଏଠାରେ ଯାଇ, ଏକଠି ବସି ଆଲୋଚନା କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ବଡ଼ ଉପଦ୍ରବ ହେଲା ଏବଂ ନାରଦ ଆଉଥରେ ଆସିଲେ। ହରି ମହିଳା ରୂପ ଧାରଣ କରି, ମୋହଜନକ ଆକୃତି ନେଇ ଆସିଲେ। ସମସ୍ତଙ୍କ ଅଙ୍ଗ ଅଶକ୍ତ ହୋଇ, କାମବାଣରେ ବନ୍ଧିତ ହେଲେ। ହରିଙ୍କ ଚତୁରତା ଦ୍ୱାରା, ଦେବତାମାନେ ଅମୃତ ପାଇଲେ। ହରି ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅମୃତ ପାନ କଲେ। ଅମୃତ ସ୍ପର୍ଶ ହେଉଥିବାରୁ, ଦାନବ ତା ସମୟରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ ନାହିଁ। ରାହୁଙ୍କ ଦେହରୁ ବହୁ ରକ୍ତ ବିସର୍ଜିତ ହେଲା। ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ଯେଉଁମାନେ ରାହୁଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ପାଆନ୍ତି ଏବଂ ହଜାର ଗାଈ ଦାନର ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଅନ୍ତେ, ସମସ୍ତ ମଣିମାଣିକ୍ୟ ବାଣ୍ଟି ଦେବା ପରେ, ସମସ୍ତେ ମଣିମାଣିକ୍ୟର ମାଲିକ ହେଲେ। ସମୁଦ୍ରରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସାତ ମୁଖ ଘୋଡ଼ା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦିଆଗଲା। ଅମୃତ ଦେବତାମାନେ ପାଇଲେ, ଚନ୍ଦ୍ରମା ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ଦିଆଗଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନନ୍ଦନ ବନରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ହେଲା। ମହାପଦ୍ମ ନାମକ ମହାଧନ କୁବେରଙ୍କ ଗୃହକୁ ଗଲା। ଯେଉଁଠାରେ ଏହି ଧନ ବ୍ୟାପିଯାଏ, ସେଠାରେ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଲୟକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ସେଇ ସମୟରୁ ମହାଦେବଙ୍କୁ ନୀଳକଣ୍ଠ ଭାବରେ ପରିଚିତ କରାଯାଏ। ଏଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ସ୍ନାନ, ଦାନ ଓ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସମସ୍ତ ମଣିମାଣିକ୍ୟର ମାଲିକ ହୁଅନ୍ତି। ଏପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏହି ଧନ ନେଇ ଚଲିଗଲେ। ଉଜ୍ଜୟିନୀକୁ ପହଁଞ୍ଚି, ଆମେ ସମସ୍ତେ ମଣିମାଣିକ୍ୟର ଧାରକ ହେଲୁ। ତେଣୁ, ସମୟ ସମୟରେ ଏଠାରେ ପଦ୍ମ ଅଚଳ ଭାବେ ବାସ କରୁନ୍। ଏଠାରେ ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟବାନ୍ ଲୋକମାନେ ସ୍ନାନ, ଦାନ ଓ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅପାର ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି।