ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ, ଏବଂ ଏହାରେ ମହେଶ୍ୱର ଖୁସି ହେଲେ। ଶିବଙ୍କୁ ସାମ୍ନାରେ ଦେଖି, ସେମାନେ ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନମସ୍କାର କଲେ। ଶମ୍ଭୁଙ୍କ କୃପାରେ ସେଇ ରକ୍ତପାୟୀ ଭୂତଗଣ ଶାନ୍ତ ଓ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ, ଯେଉଁମାନେ ଅପାର ଶକ୍ତିର ଧାରକ, ଅବନ୍ତି ଦେଶରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଅବନ୍ତି ରେ ସେମାନେ ଖୁସିରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରିବାରେ ସମର୍ଥ ହେଲେ। ଶ୍ରାବଣ ମାସର ଅମାବାସ୍ୟା ତିଥିରେ ସେମାନେ ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ରହିଲେ। ଏଠାରେ, ଯେଉଁମାନେ ସନ୍ତାନ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ସନ୍ତାନ ଲାଭ କରନ୍ତି; ଧନ ଚାହିଁଥିବା ଲୋକ ଧନ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏଠାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିଥିବା ଜନ ତାଙ୍କର ପିତୃଲୋକରେ ହଂସ ଯୁକ୍ତ ରଥରେ ବିରାଜମାନ ହୁଅନ୍ତି। ଏପରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାୟକ ଶିବ, କୈଳାସ ପର୍ବତକୁ ଚାଲିଗଲେ। ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦେବ-ଦାନବ ନାୟକଙ୍କ ମହତ୍ କାର୍ଯ୍ୟ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଏହି ସ୍ଥାନ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତ ପୁଣ୍ୟକୁ ବୃଦ୍ଧି କରେ। ଏଠାରେ କେତେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଓ କେତେ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି? ମହାକାଳ ଦାରୁଣ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଟବୀରେ ଏତେ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି, ଯାହାର ସଂଖ୍ୟା ଅପରିମିତ। ଏଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ଚାହିଁଥିବା କିମ୍ବା ଅଚାହିଁଥିବା ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ। ଏଠାର ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଓ ଦେଉଳମାନେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି। ଏଠାର ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ପୁଣ୍ୟମୟ, ଏଠାରେ ସବୁଠି ସାଧନାର କ୍ଷେତ୍ର ଅଛି। ଯେଉଁମାନେ ଏହି କଥାକୁ ଗଭୀର ଭକ୍ତି ସହିତ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ପରମ ପଦ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ପରେ, ପ୍ରଭୁଙ୍କର ନିବାସସ୍ଥଳ ବିବର୍ଣ୍ଣନ କରାଯାଇଛି, ଯାହା ଚାରିପଟେ ଏକ ଯୋଜନ ବ୍ୟାପି। ସେହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ, ଯେଉଁ ନର ନୀତିମାନ ହୋଇ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏଠାରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରୁଥିବା ପୋକାପୋକି ଓ ପତଙ୍ଗମାନେ ମଧ୍ୟ ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହି କଥା ସୁଣି, ଏବେ ମୋତେ ସତ୍ୟ ସହ କୁହ, କୁଶସ୍ଥଳୀ ନାମ କିପରି ଆସିଲା, ଏବଂ କିପରି ଏହାକୁ ଅବନ୍ତୀ ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ? ହେ ବିଦ୍ୱାନ୍ ମୁନି, ଏହି ନାମର କାରଣ କ’ଣ ତାହା କୁହ। ଏହି କଥା ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଗୌରୀଙ୍କ ଯୁଗରେ ବାମଦେବଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଥିଲା। ଏଠାରେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ମହେଶ ଓ ବିଧି ମଧ୍ୟ କାରଣ ଖୋଲିଦେଇଥିଲେ। ଯେଉଁମାନେ ଏଠାରେ ଇଚ୍ଛାମତେ ବାସ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏଠାରେ ବାସ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମନ କିପରି ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହୁଏ ଓ କେଉଁଠୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଏହି କଥା ମୋତେ କୁହ, ଯାହା ଦେହୀମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଉପକୃତ ହୁଏ। ଏବେ, ପ୍ରଭୁ ଖୁସି ହୋଇ, ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା, ପାର୍ବତୀପ୍ରିୟଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମେ ସବୁ ଜାଣିଛ, ତଥାପି ଅଜ୍ଞାନବାନ୍ତି ଭାବେ ପଚାରୁଛ। ନିଶ୍ଚୟ, ତୁମେ ନିଜେ ମହାକାଳ; ସମସ୍ତ କଥା ତୁମ ପାଖରେ ପ୍ରତିତ। ଏଠାରେ ମାନବ ରହନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଦେବତା, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏଠାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଓ ଶୋଭାମୟ ମହଲ ଥିବା ଏକ ନଗର ଅଛି। ସେଠାରେ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶୃଙ୍ଗ ଥିବା ମହଲ ତିଆରି କରିଥିଲେ। ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ମୁଁ ଏଠାରେ ବାସ କରୁଥିଲି, ତୁମେ ମଧ୍ୟ, କେଶବ, ଏଠାରେ ଥିଲା। ଏହିପରି ଦେବ ଋଷି, ସିଦ୍ଧ, ଯକ୍ଷ, କିନ୍ନର, ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ବାସ କରୁଥିଲେ। ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଥିଲେ। ଏବେ, ଯେତେବେଳେ ମହାପ୍ରଭୁ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଏଠାରେ ଆସିଲେ, ସେଠାରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶିଖର ଓ ମଣିମାଣିକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ମହଲ ଥିଲା। ସେଠାରେ ପ୍ରଭୁ ମଣିମାଣିକ୍ୟ ଭୂଷିତ ଦିବ୍ୟ ମହଲରେ ବାସ କରିଲେ। ତାପରେ ମହେଶ ଓ ପିତାମହ, ସେଇ ବିଶ୍ୱନାଥଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଆନନ୍ଦ କରିଥିଲେ।