ସମସ୍ତେ ଏଠାରେ ଅଗ୍ନି ଭାବି ନିଜ-ନିଜ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଷଡ୍ମୁଖ ଏକ ଶୀଘ୍ର ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯାହା ଶୋଣି ମୁଖ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ଋଷିମାନଙ୍କର ଭୟରେ ସମସ୍ତ ନାରୀମାନେ ଆତଙ୍କିତ ହେଇପଡିଲେ। ଷଡ୍ମୁଖ ଏହି ଷଟ୍ ଶରୀର ସହିତ ଏକତା ପାଇ, ଶ୍ୱେତ ପର୍ବତର ଶିଖରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ପ୍ରଥମ ଦିନରେ ତାଙ୍କର ଆବିର୍ଭାବ ହେଲା; ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ ହେଲେ। ଚତୁର୍ଥ ଦିନରେ, ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ସହିତ ଷଡ୍ମୁଖ, ଯାହାର ଦ୍ୱାଦଶ ଚକ୍ଷୁ, ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ। ତାଙ୍କର ଧବଳ ଓ ରକ୍ତିମ ଉଜ୍ଵଳତାରେ ତିନି ଲୋକ ଆଲୋକିତ ହେଇଗଲା। ଏହିପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ନିୟମାନୁସାରେ ତାଙ୍କର ଅଭିଷେକ କରିଲେ। ଗୌରୀ ତାଙ୍କୁ ମୟୂରକୁ ଭାଗ୍ୟାରଥ ଭାବେ ଦେଲେ। କୃତ୍ତିକାମାନେ ଏବଂ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଷଡ୍ମୁଖକୁ ପୁତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତିର ଆଶାରେ ପାଳନ କରିଲେ। ତାଙ୍କର ହସ୍ତରେ ଶକ୍ତି ଦେଇ ଦେବସେନା ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନିତ କଲେ। ତାଙ୍କୁ ଗଙ୍ଗେୟ, କାର୍ତିକେୟ, ଗୁହ, ସ୍କନ୍ଦ, ଉମାପୁତ୍ର ଭାବରେ ଡାକାଯାଏ। କୁମାର, ଶକ୍ତିଧାରୀ—ଏହି ସୋଳ ନାମ ତାଙ୍କର ଅନ୍ତର୍ଗତ। ଏହିପରି ମହାସେନ, ଦେମନମାନଙ୍କର ନାଶକ, ଜନ୍ମ ନେଲେ। ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ତାଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ, ଶ୍ରଙ୍ଗାର ଓ ଜଟା ବିନ୍ୟାସ କରାଯାଇଥିଲା। ଅଭିଷେକ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତି ପରେ, ମହେଶ୍ୱର ମହାସେନକୁ ଦେଲେ। "ପୁତ୍ର, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ସାମ୍ଯ୍ୟର ହିତକାରୀ କାରଣକୁ ରକ୍ଷା କର," ଏପରି ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ। ଏପରେ, ଦେବସେନାମାନଙ୍କର ଗର୍ବିତ ଉପସ୍ଥିତି ମଧ୍ୟରେ ମହା ଉତ୍ସବ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଶଂକର ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ଅନୁସାରେ ନାମ ଦେଲେ। ଯେମାନେ ବଟ ଫଳ ଚାହିଁଥିଲେ, ସେମାନେ ବଟ ମାତା ଭାବରେ ଖ୍ୟାତି ପାଇଲେ। ଯେମାନେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପାଉଲସ୍ ଖାଦ୍ୟ ଲାଗି ଆଣିଥିଲେ, ସେମାନେ ଖେଳରେ ଲଗିଥିଲେ। ସମସ୍ତଙ୍କର ଦର୍ଶନ ଶୁଭ ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ ପ୍ରଭାବକୁ ନାଶ କରେ। ମହାସେନ, ଶକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାୟକ ଏବଂ ଦୀର୍ଘ ନିୟମ ଧାରଣ କରି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନିର୍ମଳ ଏବଂ ଫଳଦାୟକ ରାଜ୍ୟ ଦେଇଲେ। ଦେମନମାନଙ୍କର ପ୍ରଧାନକୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରି, ଗଙ୍ଗା ନନ୍ଦନ ମହାସେନ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ଏହାପରେ, ଭୋଗବତୀ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଭାଗି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା। ପୃଥିବୀ ଓ ସମୁଦ୍ରର ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଏଠି ଦେଖାଯାଏ। ଏହିପରି, ତିନି ଲୋକରେ କୋଟିତୀର୍ଥକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପବିତ୍ର ଭାବରେ ଘୋଷଣା କରାଯାଇଛି। ଯେଉଁଠାରେ କୋଟିତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, କୋଟିଶ୍ୱର ଶିବଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରେ, ପିତୃଦେବତାଙ୍କୁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରେ, ସେଠାରେ କିଛି ଦାନ କରେ, ଦୁଗ୍ଧ ଦେଉଥିବା ଗାଏ ଦାନ କରେ, ତାହାର ଶରୀର ଓ ବଂଶର ଯେତେ ରୋମ ଅଛି, ସେତେ ଫଳ ମିଳେ। ପୂର୍ଣ୍ଣିମା କିମ୍ବା ଅମାବାସ୍ୟାରେ ଶକ୍ତିଧାରୀ ମହାସେନକୁ ଦେଖିଥିବା, ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା, ପିତୃଦେବତାଙ୍କୁ ଦାନ କରି ଏଠି ବୃଷଭ ବିମୋଚନ କରିଥିବା, ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ କପିଳା ଗାଏ ଶତ ଦାନର ଫଳକୁ ଉତ୍କ୍ରମ କରେ। ଏଠି, ଯଦି କୌଣସି ପୋଖରୀରେ ସ୍ନାନ କରାଯାଏ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରାଯାଏ, ସେ ପୂର୍ବଜଙ୍କ ପରି ଉତ୍ତମ ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁଠାରେ ମାତୃମାନଙ୍କ ପାଇଁ ରାତିରେ ତେଲ ନାମକ ହୋମ କରାଯାଏ, ଏବଂ ଯେଉଁଠାରେ ଚୈତ୍ର କିମ୍ବା ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସରେ ବିଷ୍ଣୁ ପୋଖରୀରେ ସ୍ନାନ କରାଯାଏ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।