ଏହି ଦିବ୍ୟ କଥାରେ, ଦେବତା ସେଠାରୁ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ସାଥୀମାନଙ୍କ ସହିତ ତୁରନ୍ତ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଯାଇଥିଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ସ୍ତ୍ରୀ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଅଗ୍ନିରେ ଭସ୍ମ ହେବାକୁ ଦେଖି, ଗଭୀର ଶୋକରେ ଡୁବିଯାଇ ବିଲାପ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ୍ବନା ଦେବା ପାଇଁ, ଏକ ଗଭୀର ବନ୍ଧୁଙ୍କୁ ଯେପରି ଦୟାଭାବରେ ଅନୁସ୍ୱାସନା କରାଯାଏ, ଏମିତି ତାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରାଗଲା। ଯଦିଓ ଅନଙ୍ଗ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅନୁପସ୍ଥିତ, ସେ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ କାମ ନିୟମାନୁସାରେ ସଫଳ କରିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଧ୍ୟାନ କଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସମସ୍ତ କାମ ସିଦ୍ଧି ହେବା ନିଶ୍ଚିତ। ଏହିପରି, ତୁମ ସ୍ୱାମୀ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ନାମକ ଦେହଧାରୀ ପୁଅ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବେ। ସେଇ ସମୟରେ, ଦେବୀ ଉମା ମଧ୍ୟ ହିମବତଙ୍କ ଗୃହରେ ଏହି ବିଷୟ ଉପରେ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ—କିପରି ଦେବତା ସ୍ୱାମୀ ହେବେ? କିପରି କାମ ଆବାର ଫେରିବେ? ଏହା ଭାବି ସେ ତାଙ୍କର ସଖୀମାନଙ୍କୁ ସହ ସଙ୍ଗେ କଲେ। ବର୍ଷା ଋତୁରେ ସେ ଖୋଲା ଆକାଶ ତଳେ ରହିଲେ, ଶୀତ ଋତୁରେ ଜଳ ଉପରେ ଶୟନ କଲେ। ତାଙ୍କ ତପସ୍ୟା ଦେଖି, ଶିବ ଯୁବାବସ୍ଥାରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ତାଙ୍କର କମଳା ଶରୀର ଓ ସୁକୁମାର ଅଙ୍ଗ ଦେଖି, ଯୁବତୀ ଅବସ୍ଥାରେ କାହିଁକି ଏପରି କରୁଛନ୍ତି ବୋଲି ଚିନ୍ତା କଲେ। ତାପରେ ଦେବୀ ମଧୁର ଓ ସତ୍ୟ କଥାରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ଏହି କଥା ଶୁଣି ଏବଂ ଭାବି, ହର ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ଏହି କଥା ଶୁଣି, ହିମବତ କନ୍ୟା ପାର୍ବତୀ ଏହା ସହିନପାରି, ତାଙ୍କର ତିନି ଚକ୍ଷୁ, ତ୍ରିଶୂଳ ଧାରଣ କରିଥିବା ନିଜ ସ୍ୱରୂପକୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ। ଭବାନୀ ଦେବଙ୍କୁ ଦେଖି ଲଜ୍ଜିତ ହେଲେ, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଦାଁଡି ରହିଲେ, ଏବଂ ମୁଁ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଅପହରଣ କରିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିଲି। ଏହିପରି କହି, ଦେବତା ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ, ଦେବୀ ତାଙ୍କର ପିତାଙ୍କ ଘରକୁ ପୁଣି ଫେରିଗଲେ। ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚି, ସମସ୍ତେ ଶ୍ରୀମାନ୍ୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି ନମସ୍କାର କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ପ୍ରଭୁ ପାହାଡ଼ର ରାଜାଙ୍କ ଘରେ ସମସ୍ତ ଋଷିମାନଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ। ସମସ୍ତେ 'ତଥାସ୍ତୁ' ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କରି, ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ସହିତ ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ। ହିମବତ ରାଜା ହାତପାଏ ପାନୀୟ ଜଳ ଦେଲେ, ଅତିଥିମାନେ ଉପବେଶ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ରାଜା ଦେଲେ ବୋଲି କହିଲେ, ବିବାହ ତିଥି ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହେଲା। ସମସ୍ତେ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ହିମବତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶିବା ଦିଆଯାଇଛନ୍ତି।' ଏହିପରି, ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ବିବାହ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ। ଶଂଖ ଓ ଡ଼଼ମ୍ରୁ ଧ୍ୱନି ସହିତ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ନିୟମାନୁସାରେ ବିବାହ କରି, ଶିବ ତାଙ୍କର ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ପୁଣି ଫେରିଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଭୟଭୀତ ଦେବତାମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ଶିବଙ୍କ ନିକଟକୁ ପଠାଇଲେ। ଅଗ୍ନି ବହୁତ ଲଜ୍ଜିତ ହୋଇ, ଶିବଙ୍କର ବୀର୍ୟ ନିଜ ମୁଁହରେ ରଖିଲେ। ଏହି ବୀର୍ୟ, ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍ରବଣ ହୋଇ, ଗଙ୍ଗା ମଧ୍ୟରେ ପଡ଼ିଗଲା। ସପ୍ତ ଋଷିଙ୍କ ଛଅ ଜଣୀ ପତ୍ନୀ ଯାହ୍ନବୀରେ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଗଲେ। ଏହି ଅଗ୍ନି ଭାବି ସମସ୍ତେ ତାଳେ ଇଚ୍ଛାମୁତାବକ ତପସ୍ୟା କଲେ। ଏହିପରି, ଛଅ ମୁହଁ ଥିବା ଶିଶୁ ଉଦର ଦ୍ୱାରା ଶୀଘ୍ର ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏହାପରେ, ଋଷିମାନଙ୍କ ଭୟରୁ ସମସ୍ତ ନାରୀ ଅଶାନ୍ତ ହେଲେ। ସେ ଛଅ ଜଣୀ ସହ ଏକାତ୍ମ ହୋଇ, ଧଳା ପାହାଡ଼ ଶିଖରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ପ୍ରଥମ ଦିନେ ସେ ପ୍ରକଟିତ ହେଲେ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ। ଚତୁର୍ଥ ଦିନେ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ସହିତ, ଛଅ ମୁହଁ ଓ ବାରଟି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଶିଶୁ ପ୍ରକାଶ ଲାଭ କଲେ। ତାଙ୍କର ଧଳା ଓ ତାମ୍ର ଚମକରେ ସମସ୍ତ ତିନି ଲୋକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇଯିଲା। ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ହୋଇ, ବ୍ରହ୍ମା ନିୟମାନୁସାରେ ତାଙ୍କର ଅଭିଷେକ କଲେ। ଏହିପରି, ଗୌରୀ ତାଙ୍କୁ ମୟୂର ଯାନ ଦେଲେ। କୃତ୍ତିକାମାନେ ଏବଂ ଶୂଳ ଦ୍ୱାରା, ସେ ତାଙ୍କୁ ପୁଅ ଭାବେ ଲାଲନା କଲେ।