ଦେବତା ନିଜ ଦେହରୁ ସେନାପତିଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ। ଏହି ଭାବନା ପରେ, ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ଶୀଘ୍ର କାମଦେବଙ୍କୁ ଡାକିଲେ। “ହେ କାମ, ଏଭଳି ବ୍ୟବସ୍ଥା କର, ଯେଣେ ଦେବତା ଦେବୀଙ୍କୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରନ୍ତୁ,” ବୋଲି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ। ହରିଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି କାମଦେବ ହସିଲେ ଏବଂ କହିଲେ। ତାଙ୍କ କଥା ପରେ, ଇନ୍ଦ୍ରଦେବ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ମଧୁ ଓ ମିତ୍ରଙ୍କୁ ସହିତ କାମଦେବ ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ସହିତ ଚାଲିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଦେବମଧ୍ୟରେ ଦେବତା ଦେବଦାରୁ ଉଦ୍ୟାନରେ ବସିଥିଲେ। କାମଦେବ ଆମ୍ବ ଗଛ ତଳେ ଶରଣ ନେଇ, ସବୁଠାରୁ ଆକର୍ଷଣୀୟ ବାଣ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ। ଦେବତା ଧ୍ୟାନ ଓ ବ୍ରତ ତ୍ୟାଗ କରି, ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ସେଇ ଆନନ୍ଦରେ ସଚେତନ ନଥିଲେ। ସେ ଆମ୍ବ ଗଛ ତଳେ ରହିଥିବା କ୍ରୋଧିତ କାମକୁ ଦେଖିଲେ। ଦେବତା ତାଙ୍କ ସହଚରମାନେ ସହିତ ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ସେଠାରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲେ। ଏଉଁପରେ, କାମଦେବ ଅଗ୍ନିରେ ଭସ୍ମ ହୋଇଗଲେ। ତାଙ୍କ ପତିକୁ ଭସ୍ମ ହେବା ଦେଖି, ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଗଭୀର ଶୋକରେ ଡୁବିଲେ ଏବଂ କ୍ରନ୍ଦନ କରିଲେ। ତାଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଲେ, ଯେପରିକି ଗଭୀର ଦୁଃଖିତ ବନ୍ଧୁକୁ ଦିଆଯାଏ। ଯଦିଓ ଅନଙ୍ଗ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଉପସ୍ଥିତ ନୁହଁନ୍ତି, ସେ ମିତ୍ରମାନେ ଚାହିଁଥିବା କାମ କରିଥାନ୍ତି। ଏହିପରେ, ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଫଳ ମିଳିବ। ସେଠିଏ, ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେବ, ତାଙ୍କ ଦେହ ଥିବ, ନାମ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ହେବେ, ସେଇ ତୁମର ସ୍ୱାମୀ ହେବେ। ଏହି ସମୟରେ, ଦେବୀ ଉମା ହିମବତଙ୍କ ଗୃହରେ ଏହି ସବୁ ବିଷୟ ଚିନ୍ତା କରିଲେ—“ଦେବତା କିପରି ସ୍ୱାମୀ ହେବେ? କାମଦେବ କିପରି ପୁନଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେବେ?” ଏଭଳି ଚିନ୍ତା କରି, ସେ ତାଙ୍କ ସଖୀମାନେ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ବର୍ଷା ଋତୁରେ ସେ ଖୋଲା ଆକାଶ ତଳେ ରହିଲେ, ଶୀତ ଋତୁରେ ଜଳ ଉପରେ ଶୟନ କଲେ। ତାଙ୍କ ତପସ୍ୟା ଦେଖି, ଶିବ ଏକାନ୍ତବ୍ରତରେ ଥିବାବେଳେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। “ଏତେ ଯୁବତୀ, କମଳା କଟି, କ୍ଷୀଣ ଅଙ୍ଗ, କାହିଁକି ଏହି ଯୁବାବସ୍ଥାରେ ଏପରି?”—ଏହିପରି ଅନ୍ତଃକରଣରେ ଚିନ୍ତା କଲେ। ଦେବୀ ମଧୁର ଏବଂ ସତ୍ୟ କଥାରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ଏହି ଶୁଣି ଏବଂ ବିଚାର କରି, ହର ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ଏହି କଥା ଶୁଣି, ପାହାଡ଼ର ଝିଅ ଅଧିକ ଦୀର୍ଘ ସହିପାରିଲେ ନାହିଁ; ସେ ନିଜ ସ୍ୱରୂପ, ତ୍ରିନୟନ ଏବଂ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଦେଖାଇଲେ। ଭବାନୀ ଲଜ୍ଜିତ ହେଲେ, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖି ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଦଉଁଡ଼ିଲେ, ଏବଂ ମୁଁ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଅପହରଣ କରିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରେ। ଏପରି କହି, ଦେବତା ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ ଏବଂ ଦେବୀ ତାଙ୍କର ପିତାଙ୍କ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ। ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେମାନେ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ନମନ କଲେ। ଏହିପରେ, ପାହାଡ଼ର ରାଜାଙ୍କ ଗୃହରେ ପ୍ରଭୁ ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ। ସମସ୍ତେ ‘ଏଭଳି ହେଉ’ ବୋଲି ସହମତ ହେଲେ ଏବଂ ଶମ୍ଭୁ ସହିତ ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ। ପାହାଡ଼ର ରାଜା ହସ୍ତପାଦ ପରିଚ୍ଛାନ ପାଇଁ ଜଳ ଦେଲେ, ଏବଂ ଆସନ ଦିଆଯାଇଲା। ରାଜା ‘ଦିଆଗଲା’ ବୋଲି କହିଲେ, ବିବାହ ତିଥି ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହେଲା। ସମସ୍ତେ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହିମବତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶିବା ଦିଆଯାଇଛନ୍ତି।” ଏହିପରେ ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ବିବାହ ଉପକରଣ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ। ଶଂଖ ଓ ଡ଼ୋଲ ଶବ୍ଦରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅମରମାନେ ସହିତ ବିବାହ ଆୟୋଜିତ ହେଲା। ନିୟମାନୁସାରେ ବିବାହ କରି, ସେ ତାଙ୍କର ଅବସ୍ଥାନକୁ ପୁନଃ ଫେରିଗଲେ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଭୟଭୀତ ଦେବତାମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଖକୁ ପଠାଇଲେ। ଅଗ୍ନି, ବଡ଼ ଲଜ୍ଜାରେ, ଶିବଙ୍କ ଶୁକ୍ରକୁ ନିଜ ମୁଖରେ ଧରିଲେ। ଏହି ଶୁକ୍ର ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ବାହାର କରାଯିବା ସମୟରେ ଗଙ୍ଗା ମଧ୍ୟରେ ପଡ଼ିଲା। ସପ୍ତ ଋଷିଙ୍କ ଛଅ ଜଣ ପତ୍ନୀ ଜହ୍ନବୀରେ ସ୍ନାନ ପାଇଁ ଗଲେ।