ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ନର-ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ବିଷୟରେ କହିବି। ଦିବ୍ୟ ନର ଓ ନାରାୟଣ ଭୂଲୋକରେ ଅବତରଣ କରିଲେ। ସେମାନେ ଏଠାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ବସିବାକୁ ଲାଗିଲେ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ କ୍ଷେମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଲେ। ସେଇ ଦୁଇଁଜଣ, କଂସ ଆଦି ଦାନବମାନଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିନାଶ କରିଦେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଠାରୁ ଅସ୍ତ୍ର ଉପହାର ଭାବରେ ପାଇ, ଅର୍ଜୁନ ହିରଣ୍ୟପୁରର ଭୟଙ୍କର ନିବାତକବଚ ଦାନବମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବାକୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କଲେ। ଅର୍ଜୁନ ସେମାନେ ଦୁଷ୍ଟଚିତ୍ତ ଦାନବମାନଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ ଓ ଏହି କଠିନ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କଲେ। ତାପରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ପାର୍ଥ, ତୁମ ହୃଦୟରେ ଯେଉଁଠି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବର ଆଛି, ତାହା ଚୟନ କର।" ଏହିପରି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦକ୍ଷଙ୍କୁ ବର ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା। ଦେବତା ଓ ଅସୁରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିବାଦ ହେବା ସମୟରେ, ଏକ ପାଉଁ ଉପରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଇନ୍ଦ୍ର ଭୟଙ୍କର ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ। ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ, ବୃହସ୍ପତି ତାଙ୍କୁ ଦେଖି କହିଲେ, "ଏକାକି ଅରଣ୍ୟରେ ରହି, ତୁମ୍ଭେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଜୟ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।" ପୂଜା ପାଇଁ ଉପଜିଥିବା ପାରିଜାତ ବୃକ୍ଷ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିଲା। ସେଉଁଠି ଦୁଇଁଜଣଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ, ତାଙ୍କ ଦୟାରେ ନିଶ୍ଚିତ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ନାଶ ହେବ। ଏହିପରି, ଶକ୍ର (ଇନ୍ଦ୍ର) ଶତ ବର୍ଷ ଧରି ଦକ୍ଷଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିକୁ ପୂଜା କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ସେଉଁଠିକୁ ଶୀଘ୍ର ଗଲେ। ଏହି ଭକ୍ତିରେ ସେ ଆମକୁ ବହୁତ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥିଲେ, ଏହା ଜାଣ, ଓ ବାସବ। ତାପରେ, ଶକ୍ର ଆପଣଙ୍କ ମନ ତୃପ୍ତି ପାଇ, ଏକ ବର ଚୟନ କଲେ—"ସେମାନେ ସବୁ ନିଶ୍ଚିତ ନାଶ ପାଉନ୍ତୁ, ଏହି ବର ମୁଁ ଚାହେଁ।" ତାହାପରେ, "ଏହିପରି ହେଉ," ବୋଲି କହି, ସେମାନେ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିରୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚଲିଗଲେ। ଏହି ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିଗୁଡ଼ିକୁ ମହାତ୍ମା ଶଙ୍କର ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିଥିଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଏକ ଦିନ ହେଉଁଯାଏଁ ଏହି ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିଗୁଡ଼ିକୁ ଗୋଲାପି ରଙ୍ଗର ସଂଖ୍ୟାଧିକ ପତ୍ର ଥିବା ପଦ୍ମରେ ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ପୂଜା କରିଯାଇଥିଲା। ନୀଳ କମଳ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲରେ ହଜାର-ହଜାର ବର୍ଷ ପୂଜା ହେଉଥିଲା। ସେଉଁଠି ସୁଭ ଲାଲ ଶାଳୁକ ଓ ପଦ୍ମ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରାଯାଉଥିଲା। ଏହି ଦୁଇଁଜଣ ନ ଥିଲେ, ସ୍ୱର୍ଗ ମୃତ୍ୟୁ ସମାନ ହେଉଥିବ। ତେଣୁ ଏହି ବର ମୋତେ ଚାହିଁ ନାହିଁ, ବୋଲି ସେ କହିଲେ। ତାପରେ, "ଏହି ଦୁଇଁଜଣଙ୍କୁ ନିଅ, ଓ ବୀର, ଏବଂ କୁଶସ୍ଥଳୀରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କର," ବୋଲି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଗଲା। ଯେଉଁଠି ଏହି ଦୁଇଁଜଣ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେବେ, ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହେବ; ତାପରେ ଆଷାଢ଼ୀ ଓ କୌମୁଦୀ ମାସର ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ଶୁଭ ହେବ। "ମୁଁ ଏଠାକୁ ଆସିବି, ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ସହିତ," ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ ହେଲା। ମେଘମାଳା ଆସିଲେ, ସେଠାରେ ବର୍ଷା କରିଦେବି। ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପୂଜିତ ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ କରାଗଲା। ଏପରେ, ବ୍ୟାସଦେବ, ବାସବ (ଇନ୍ଦ୍ର) ଏହି ଦୁଇଁଜଣଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ। ଏବଂ ଦ୍ୱାରକାରେ ନାରଦ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ ଦେବା ପାଇଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ "କୁଶସ୍ଥଳୀକୁ ଆସ, କୃଷ୍ଣ" ବୋଲି ଶୁଣେଇଲେ। ଏହିପରି, ଇନ୍ଦ୍ର ତୁମକୁ ମଧ୍ୟ ଏହି ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଦେଇଥିଲେ, ଓ ପାଣ୍ଡବ। ସେ ଆକାଶରୁ ଅବତରି, ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ। "ମୋ ଜନ୍ମ ସାର୍ଥକ ହେଲା; ମୋତେ ଅନନ୍ଦ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଓ ଅର୍ଜୁନ," ବୋଲି କହିଲେ। ଏପରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ବ୍ୟାସଦେବ, ସେଇ ଦୁଇଁଜଣ କୁଶସ୍ଥଳୀକୁ ଚଲିଗଲେ।