ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ସୀତା ତାହାକୁ ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ। ସେଠାରେ ଏକ ରାତି ବିତାଇ ସୀତା ଚିନ୍ତା କଲେ ଯେ, ଏବେ ଚାଲିଯିବା ଉଚିତ। ଏହି ସମୟରେ ସୌମିତ୍ରି ଅର୍ଥାତ୍ ଲକ୍ଷ୍ମଣ କହିଲେ, "ମୁଁ କେବେ ବି ଯିବିନାହିଁ। ମୁଁ ଆଉ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଆଗକୁ ଯିବିନାହିଁ, ନାହିଁ କି ଅୟୋଧ୍ୟାକୁ ଯିବିନାହିଁ। ଆଗରେ ଆପଣ ମୋ ସହିତ ଅୟୋଧ୍ୟା କିପରି ଛାଡ଼ିଥିଲେ? ମୋ ପାଇଁ ଏକ ତ୍ରୁଟି ହେଉ, ହେ ରାଘବ, ମୋତେ ମଧ୍ୟ ନେଇଯାଅ।" ତାପରେ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ପୁନିଥରେ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯିବିନାହିଁ।" ରାମ କହିଲେ, "ମୋ ପଛରେ ଆସିବାନାହିଁ, ସୌମିତ୍ରି; ମୁଁ ଏକାକି ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯିବି।" ଏହି ଭାବରେ ମନେ ଅସ୍ଥିର ହୋଇ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଧନୁଷ ଧରି ଉଠିଲେ। ରାମ କହିଲେ, "ପଛକୁ ଫେର, ସୌମିତ୍ରି, ଏହି ଧନୁଷ ମୋତେ ଦେ।" ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଚିନ୍ତା କଲେ, "ମୁଁ କାହିଁକି ତ୍ୟାଗିତ ହେଲି? କେଉଁ ଦୋଷ କରିଛି?" ଏହି ସମୟରେ ସୀତା ରାମଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, "ଆପଣ କାହିଁକି ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ...?" ରାଘବ କହିଲେ, "ମୁଁ ଲକ୍ଷ୍ମଣକୁ ତ୍ୟାଗିବିନାହିଁ।" "ହେ ସୁନ୍ଦର ନିତମ୍ଭିନୀ, ଏହି ଭୂମିକୁ ପୂର୍ବରୁ ବିକ୍ଷୁବ୍ଧ ହୋଇଥିବା ଶୁଣାଯାଇଛି। ଏଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣେ ନିଜ ଲାଭ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ଏକାଉଁ ଦ୍ଵିତୀୟଙ୍କୁ ଗର୍ହଣ କରନ୍ତିନାହିଁ। ଶିଷ୍ୟ ଗୁରୁଙ୍କ କଥା ଶୁଣିନାହାନ୍ତି, ଗୁରୁ ମଧ୍ୟ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିନାହାନ୍ତି।" ଏହିପରି କଥା କହି ରାମ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଓ ଜାନକୀ ଚାଲିଯାଇଲେ। ସେମାନେ ରାମଙ୍କ ପବିତ୍ର ତୀରେ ସ୍ନାନ କରି ରାମେଶ୍ଵର ଶିବଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କଲେ। ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୋଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଙ୍ଗଳ ଲାଭ ହୁଏ। ଘୃତତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ମଣିଷ ଘୃତ ଦ୍ଵାରା ଶିବଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠାରେ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ପୂଜିଥାନ୍ତି, ସେହି ଯୋଗେଶ୍ଵରୀ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଶଂଖାବର୍ତ୍ତରେ ସ୍ନାନ କଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ ହୁଏ। ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ଶୁଦ୍ଧ ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରି ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରିବା ଉଚିତ। ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଉ ଏକ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ବିଷୟରେ କହିବି, ଯାହା ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ପୂର୍ବକାଳରେ ତ୍ରେତାୟୁଗରେ ସୁନେତ୍ର ନାମକ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ, ହେ ବ୍ୟାସ। ଯଵକୃତଙ୍କ ଶାପରେ ସେ ନିଜେ ନିଜ ପିତାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ। ସେ କିମ୍ପୁନକ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି ପବିତ୍ର ଧାରାକୁ ଗଲେ। ସେ ଚିନ୍ତା କଲେ, "ମୋ ଧାରା କିପରି ପତିତ ହେଲା, କିମ୍ବା ମୋ ପାଠ କିପରି ଅସତ୍ୟ ହେଲା?" ସେଠାରେ ପୁନି ସ୍ନାନ କରି, ଏକ ଦିବ୍ୟ ସ୍ବର ଶୁଣିଲେ, "ତୁମେ ବ୍ରାହ୍ମଣହତ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଦୁଷ୍ଟ ହେଉନାହିଁ, ଏହା ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ନାନରେ ନାଶ ହୋଇଯାଇଛି।" ସେଠାରେ ରହି, ସେ ପୁନି ଏହି ନଗରକୁ ଦେଖିଲେ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହେଶ୍ଵର ଏଠାରେ ପଟ୍ଟନେଶ୍ଵର ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏଠି ଭକ୍ତି ସହ କ୍ଷେମରେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏହା କଲେ, ମଣିଷ ହଂସ ଯୁକ୍ତ ରଥରେ ଚଢ଼ି ଶିବଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ଏହି ତୀର୍ଥ 'ଦୁର୍ଧର୍ଷ' ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣହତ୍ୟା ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତିଦାୟକ। ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପରିଶୁଦ୍ଧ ଭାବେ ନଦୀତଟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ସପ୍ତମୀ କିମ୍ବା ଅଷ୍ଟମୀ ଦିନ, କିମ୍ବା ସଂକ୍ରାନ୍ତିରେ, ବିଶେଷକରି ରବିବାରରେ, ଏଠି ଶିପ୍ରା ତଟରେ ରହିଥିବା ମହେଶ୍ଵରଙ୍କୁ ଦେଖି, ଆପଣ ନିଜ ପୂର୍ବଜ ଓ ମାତୃଗଣକୁ ଉଦ୍ଧାର କରି ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବେ। ଏହି ପୁଣ୍ୟ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯାଏଁ ରହିବେ, ତାଏଁ ସଂସାରରେ ଅବିନାଶୀ ରହିଥାଏ।