ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, ଏକ ମହାନ କ୍ରିୟାର ବିବରଣା ଦିଆଯାଇଛି। ମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏକ ବଡ଼ ଦୀପ ପ୍ରଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠାରେ ଏକ ନୂତନ, ନିର୍ମଳ, ଧଳା କିମ୍ବା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଲାଲ କପଡ଼ା କିମ୍ବା ଶୁଦ୍ଧ ଧଳା କପଡ଼ା ନେଇଯିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି। ଏହାକୁ ଚାଉଳର ଚୂରା ଉପରେ ରଖିବାକୁ, ଯେପରି ଏହା ଭାଙ୍ଗି ଯାଏ ନାହିଁ କିମ୍ବା କମ୍ପି ଯାଏ ନାହିଁ, ଏବଂ ଫୁଲର ପାତରେ ଲଗାଇ ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ଶୋଭା ଓ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ପାଇଁ ଚିତ୍ରଣ କରିବାକୁ ଉଚିତ। ତାପରେ, ଭୂମିକୁ ଗୋମୁତ୍ରରେ ଲିପି, ମନ୍ଦ ଗନ୍ଧବତୀ ଜଳରେ ଅନୁଳିପିତ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ, ଶୀତଳ ଜଳ ଆଣି, ଅଠଟି ଶୋଭାବନ୍ତ ଜଳପାତ୍ର ପୂରଣ କରିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି। ଏହି ପାତ୍ରଗୁଡିକୁ ମଧୁ, ଘିଅ, ଦହି ଓ ଦୁଧରେ ପୂରଣ କରି, ଦକ୍ଷିଣପଶ୍ଚିମ କୋଣରୁ ଦକ୍ଷିଣ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନୁକ୍ରମରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଦ୍ୱାରା, ପ୍ରଜାପତି, ପିତୃ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ସହିତ, ଗାଁ, ସୁନା, ଚାନ୍ଦି, କପଡ଼ା, ଫଳ, ମୂଳ, ଯବ ଓ ଧାନ ଦେଇ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ, ପୁରାଣ ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ସମୟରେ, ଦେବୀ ଅପ୍ସରାମାନେ ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ଆସି ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ସ୍ନାନସ୍ଥଳ ତିନି ଜଗତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ। ଏଠାରେ ଯେଉଁ ଜଣେ ସ୍ନାନ କରି ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି, ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ଏବଂ ତାଙ୍କର ବଂଶ ଏହି ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଜଟାଶୃଙ୍ଗରେ ସ୍ନାନ କରି, ପବିତ୍ର ହେଇ, ଇନ୍ଦ୍ରତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି ଇନ୍ଦ୍ରେଶ୍ୱର ଶିବଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବା, କୁଣ୍ଡେଶ୍ୱରକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା, ଗୋପତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି ଗୋପେଶ୍ୱର ଶିବଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବା, ଚିପିଟାତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା, ଏବଂ ବିଜୟାତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି ଆନନ୍ଦେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଏହି ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ଦିର ଦର୍ଶନର ଅନୁଭବ ଦେଇଥାଏ। ଏବେ, କୁଶସ୍ଥଳୀରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳ ବିବରଣା ଦିଆଯାଉଛି। ଏଠି ଏକ ଅତି ପ୍ରସିଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ର, ଅବନ୍ତି ଦେଶରେ ଅବସ୍ଥିତ। ଏଠିରେ ଏକ ସମୟ, ଚିତ୍ରକୂଟରୁ ରାମ, ସୀତା ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସହିତ ବିଦାୟ ନେଲେ। ସେ ଯେଉଁଠି ଯାଇଥିଲେ, କେବେ ନିଜ ପରିଜନଙ୍କୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଅନୁଭବ କରିନଥିଲେ। ଜଙ୍ଗଲ ନିବାସ ଓ ପିତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ୱାରା ଯଦିଓ ବିପଦ ଆସିଥିଲା, ରାଘବଙ୍କର ଉଚ୍ଚ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ— "ତୁମେ ଭଲ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛ, ରାଘୁବଂଶର ବୃଦ୍ଧି କରୁଥିବା ନାୟକ!" "ଅବନ୍ତି ଦେଶରେ ଏକ କୁଶସ୍ଥଳୀ ନାମକ ନଗର ଅଛି। ଏଠି ଦେବତା ସବୁ ସମୟ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି। ଏଠିକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ଯାଇଥିଲେ, ଏହା ଅବନ୍ତି ଅଞ୍ଚଳର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳ। ଏଠି ସ୍ନାନ କରି ରାମ ତାଙ୍କର ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କୁ ତର୍ପଣ ଦେଲେ।" ତାପରେ, ଦେବତାଙ୍କର ଏକ ଅଦୃଶ୍ୟ କଣ୍ଠ ଶବ୍ଦ ହେଲା— "ଏହି ସ୍ଥଳ ମୁଁ ଦେଇଛି, ରାଘବ, ତୁମେ ସନ୍ଦେହ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ।" "ସୁମିତ୍ରାନନ୍ଦନ, ଶମ୍ଭୁ ଦେବତା ତୁମକୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରିଛନ୍ତି।" ଏହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଏଠି ଶଂକରଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କଲେ। ରାମ କହିଲେ— "ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଶୀପ୍ରା ନଦୀରୁ ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଜଳ ଆଣ।" ଲକ୍ଷ୍ମଣ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ— "ସୀତା ସହିତ କଣ କରିବେ?" ରାମ କହିଲେ— "ସୀତା ମୋ ପାଖରେ ଦୃଢ଼, ପୁଷ୍ଟ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛି।" ଏହି ଶବ୍ଦ ଲକ୍ଷ୍ମଣ କହିଥିବା ଶୁଣି, ରାମ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ...