ସମୟରେ, ଦେବତାମାନେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି ଚିନ୍ତାଗ୍ରସ୍ତ ହେଲେ । ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ମହାଦେବ ମହେଶ୍ୱର କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି?” ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଦେବଗଣ ମିଶି ଗଣନାୟକଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ । ସେମାନେ ବିନମ୍ରତାରେ କହିଲେ, “ଏ ମହାବଳଶାଳୀ, ଆମେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ । ଆମେ ତୁମକୁ ମିଠା ଲଡୁ ଦେବା । ଦୟାକରି କହ, ମହେଶ୍ୱର କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି?” ତେବେ ସେଠାରେ ଏକ ତରୁଣ ହାତୀ ଥିଲା, ଯାହାକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷିମାନେ ଦେଖିଥିଲେ ଏବଂ ବୁଝିଥିଲେ ଏହି ହାତୀ ହେଉଛନ୍ତି ସେଇ ମହାଦେବ । ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ହାତୀକୁ ଚିହ୍ନିଲେ, କାରଣ ସେଉଁଠି ହାତୀ ନିଜେ କଥା କହୁଥିଲେ । ଏହି ଭାବରେ, “କିପରି ଏହି ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଜଣାଗଲା?” ବୋଲି ଶଙ୍କର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ । ସେଉଁଠି ଶଙ୍କର ଏକ ଦିବ୍ୟ ଲିଙ୍ଗ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ଯାହାକୁ କରଭେଶ୍ୱର ବୋଲି କୁହାଯାଉଛି । ସେଠାଠୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଶଙ୍କରଙ୍କ ନାମ କରଭେଶ୍ୱର ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା । ସେ ହାତୀକୁ ତାଙ୍କ ନିଜ ନାମରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୂଜ୍ୟ କଲେ । ଦେବତାମାନେ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ ଓ ଭୋଗ ଦେଇ ପୂଜା କଲେ । ଏହି ଭକ୍ତିର ଫଳ ଅପାର, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ । ଏଭଳି କରଭେଶ୍ୱର ଏହି ଜଗତରେ ଶ୍ରୀଦାତା ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ । ସନତ୍କୁମାର କହିଲେ, ତାପରେ ଦେବତାମାନେ ମିଠା ଲଡୁ ଦେଇ ବିଘ୍ନନାଥଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ । ଯେଉଁଠି ଭକ୍ତିସହିତ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେଉଁଠି କେବେ ଅବରୋଧ ଆସେନାହିଁ । ଚତୁର୍ଥୀ ଉପବାସ କରି, ବିଶେଷ କରି ଶିପ୍ରା ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରି, ଲାଲ ଚନ୍ଦନ ମିଶ୍ରିତ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରି ପୂର୍ବରୁ, ଦିବ୍ୟ ଧୂପ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ଭୋଗ ଦେଲେ, ଏହି ମିଠା ଭୋଗ ପ୍ରିୟ ଦେବଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥାଏ । ଏପରି ଭକ୍ତଙ୍କୁ କେବେ ରୋଗ, ଭୟ କିମ୍ବା ବିଘ୍ନ ଆସେନାହିଁ । ସେ ପୃଥିବୀରେ ରାଜା ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ । ଯେଉଁଠି ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେ ଶିବଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରେ । ଯେଉଁଠି ଜୟେଶ୍ୱର, ଦେବତାଙ୍କ ଦେବ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରାଯାଏ, ଏବଂ ଶିବ ଦ୍ୱାରରେ ଥିବା ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରାଯାଏ, ଏହି କଥା ସୁଣ, ଏବେ ମୁଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାର୍କଣ୍ଡେଶ୍ୱର ବିଷୟରେ କହିବି । ସେଠି ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କଲେ, ବଜପେୟ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ । ଏହି ସହରରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥ ବିଷୟରେ, ଏହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନ, ହେ ବ୍ୟାସ, ଶୁଣ । ସେଠି ଭକ୍ତଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରାଯାଏ ଏବଂ ପିତା ଯେପରି ନିଜ ସନ୍ତାନକୁ ରକ୍ଷା କରେ, ଏହିପରି ଦେବତା ଭକ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି । ସେଠାରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଦେବମାନ୍ୟେ ଯାହାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ, ସେ ଦେବୀ ବ୍ରହ୍ମା ପୂର୍ବରୁ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଥିଲେ ଏବଂ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିଲେ । ଯେଉଁଠି ବ୍ରହ୍ମସରୋବରରେ ସ୍ନାନ କରି ବ୍ରହ୍ମେଶ୍ୱର ଶିବଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରାଯାଏ, ଏବେ ମୁଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯଜ୍ଞକୁଣ୍ଡ ବିଷୟରେ କହିବି । ଯେଉଁଠି ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ତଳା ତିଆରି ହୋଇଛି, ତାକୁ ଯଜ୍ଞକୁଣ୍ଡ ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ । ଯେଉଁଠି ସ୍ନାନ କରି ପଶୁପତିଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରାଯାଏ, ସେଉଁଠି ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ମଣି, ମୁକ୍ତା ଓ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ଭୋଗ ଥାଏ । ସୌନ୍ଦର୍ୟ ସରୋବରରେ ସ୍ନାନ କଲେ ମଣିଷ ସୁନ୍ଦର ହୁଏ । ପ୍ରେମ ସରୋବରରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଏକାଗ୍ର ହୁଏ, ଇଚ୍ଛିତ ଭୋଗ ମିଳେ ଏବଂ ପରଲୋକରେ ଶିବଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ । ଆଷାଢ଼ ଶୁକ୍ଳ ଅଷ୍ଟମୀରେ ଯେଉଁଠି ଜାଗରଣ କରାଯାଏ, ହାତୀ ସରୋବରରେ ସ୍ନାନ କରି ବିଶ୍ୱମୂର୍ତ୍ତିଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ, ଛାଗ ସୁଗନ୍ଧି ସରୋବରରେ ସ୍ନାନ କରି ବ୍ରହ୍ମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରାଯାଏ, ଚକ୍ର ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି ଚକ୍ରପତିଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ଇଚ୍ଛିତ ମହଲରେ ରୁଦ୍ରଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ । ସେ ଚନ୍ଦ୍ର ସମ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ କରେ । ଏହି ସମସ୍ତ କଥା କିପରି ଘଟିଲା, ଏହାର ସତ୍ୟ ମୁଁ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ ।