ଏକ ସମୟର କଥା, ଦେବତାମାନେ ଚନ୍ଦ୍ରାଦିତ୍ୟ ନାମକ ଦେବତାଙ୍କୁ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ, ଧୂପ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ମହାପ୍ରସାଦ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିଥିଲେ। ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିବା ଲୋକ ଏହି ଜଗତକୁ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଶୁଧ୍ଧ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି। ଚନ୍ଦ୍ରାଦିତ୍ୟ ଦେବତା, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଥିଲେ, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ସମ୍ମାନ କରୁଥିବା ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ ଯେ କେହି ପୂଜା କରେ, ସେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦେବଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଥାନ୍ତି। କେବଳ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ, କେହି ମନ୍ଦ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଇନାହିଁ। ଏହି ଦେବତା କରଭେଶ ନାମରେ କିପରି ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ? ଏହି ଅରଣ୍ୟରେ, ଶିବ ଦେବ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ଖେଳୁଥିଲେ। ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଖେଳିବା ପରେ, ଶଙ୍କର ଏକ ଯୁବ ହାତୀର ଆକାର ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ଦେବତାମାନେ ଏହା ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପଡ଼ି, ଶିବଙ୍କୁ ଖୋଜିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ। ତାପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଲେ—“ମହାଦେବ ମହେଶ୍ୱର କେଉଁଠି?” ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଗଣମୁଖ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ଆମେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ, ମିଠା ଲଡୁ ଦେବା, ଦୟାକରି କହ।" ଗଣମୁଖ୍ୟ କହିଲେ, “ଏହି ଯୁବ ହାତୀ ମହାଦେବ, ନିପୁଣ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଦେଖିଛନ୍ତି। ଆମେ ନିଜେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିଛୁ, କାରଣ ସେ କଥା କରୁଛନ୍ତି।” ଏହି ଭାବରେ ଶଙ୍କର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପଡ଼ିଲେ—“କିପରି ଚିହ୍ନିଲେ?” ତାପରେ, ଶିବ ଏଠାରେ ଦିବ୍ୟ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରକାଶ କଲେ, ଯାହା କରଭେଶ୍ୱର ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା। ସେଠୁଁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଶଙ୍କର କରଭେଶ୍ୱର ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ। ଶିବ ହାତୀକୁ ନିଜ ନାମରେ ସ୍ଥାପନ କଲେ, ଏବଂ ସେ ବହୁତ ପୂଜିତ ହେଲା। ଏହି କରଭେଶ୍ୱର ଦେବତାଙ୍କୁ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ ଓ ମହାପ୍ରସାଦ ଦେଇ ପୂଜା କଲେ, ତାହାର ଫଳ ଏକଥା ଶୁଣ: ଏହି ପୂଜାରେ ଅତି ଉତ୍ତମ ଫଳ ମିଳେ, ଏହାରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏଭଳି କରଭେଶ୍ୱର ଏହି ଜଗତରେ ସମୃଦ୍ଧି ଦାତା ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ। ତାପରେ, ସନତ୍କୁମାର କହିଲେ: ଦେବତାମାନେ ମିଠା ଲଡୁ ଦେଇ ଵିଘ୍ନନାଥଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ। ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଭକ୍ତି ସହିତ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି କେହି ବିଘ୍ନ ଆସିନାହିଁ। ଚତୁର୍ଥୀ ଦିନରେ ଉପବାସ କରି, ବିଶେଷ ଭାବେ ଶିପ୍ରା ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରି, ଲାଲ ଚନ୍ଦନ ମିଶ୍ରିତ ଜଳ ଦେଇ ମନ୍ତ୍ର ପଠନ ପୂର୍ବକ, ଦିବ୍ୟ ଧୂପ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ପ୍ରସାଦ ଦେବେ। ଏହି ଭକ୍ତଙ୍କୁ କେବେ ରୋଗ, ଭୟ, ବିଘ୍ନ ଆସିନାହିଁ। ସେ ପୁନଃ ଏହି ଜଗତକୁ ଆସି, ପୃଥିବୀର ଶାସକ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେ ଶିବ ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ଜୟେଶ୍ୱର, ଦେବତାଙ୍କ ଦେବତା, ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ଶିବ ଦ୍ୱାରରେ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଅନ୍ୟ ଏକ ଉତ୍ତମ ମାର୍କଣ୍ଡେଶ୍ୱର ଦେବତା ବିଷୟରେ ଏଁଠି ବର୍ଣ୍ନନା ହେଉଛି। ଶଙ୍କର ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ବାଜପେୟ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହି ସହରର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥ ବିଷୟରେ ଶୁଣ, ଭକ୍ତଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି ଏବଂ ପିତା ଯେପରି ଜନ୍ମକୁ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେପରି ଭକ୍ତମାନେ ସୁରକ୍ଷିତ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି। ଏଁଠି ଏକ ଦେବୀ, ବ୍ରହ୍ମା ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବମାନେ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତିତ, ବ୍ରହ୍ମା ପୂର୍ବରୁ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ରଖିଥିଲେ ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିଲେ। ଯେଉଁଠି ଜଣେ ବ୍ରହ୍ମା ସରୋବରରେ ସ୍ନାନ କରି, ବ୍ରହ୍ମେଶ୍ୱର ଶିବଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଅନ୍ୟ ଏକ ଉତ୍ତମ ଯଜ୍ଞ ସରୋବର ବିଷୟରେ ବର୍ଣ୍ନନା ହେଉଛି। ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଗଡ଼ିକୁ ଯଜ୍ଞ ସରୋବର ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ। ଏହିଭଳି ଦେବତାମାନଙ୍କ ପୂଜା, ତୀର୍ଥ ଦର୍ଶନ ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତମାନେ ଉତ୍ତମ ଫଳ, ଆନନ୍ଦ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।