ଏହି ସମୟରେ, ଢୋଳ, ତୁରୀ, ଓ ଶଙ୍ଖର ଉଚ୍ଚ ରବି ମଧ୍ୟରେ ଦେବତା, ବିଦ୍ୟାଧର, ଓ ସିଦ୍ଧମାନେ ସେଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନାୟକଙ୍କୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଆସୁଥିବା ଦେଖିଲେ। ସେଠାରେ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଙ୍କ ଉତ୍ପ୍ରେରଣ ଛଡ଼ା ମଧ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଦୂତମାନେ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ସେଉଁଠି ଥିଲେ। ଦୁଇଜଣେ ମିଶି ତାଙ୍କର ସେନା ଓ କେଶବଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅସ୍ତଚ୍ୟୁତ କରିଦେଲେ। ସେ ଚାରିପଟେ ହଜାର ହଜାର ଦୂତମାନଙ୍କୁ ଭେଦି, ଅପରାଜିତ ଭାବେ, କାମଦେବଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ଚାଲିଯାଉଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦୂତ ଭଙ୍ଗ ହୋଇଯିବାକୁ ଦେଖି, ବିଷଣ୍ଣ ହୃଦୟରେ ଚିତ୍କାର କଲେ। ପଞ୍ଚଟି ଅସ୍ତ୍ରରେ ତିନି କୃଷ୍ଣମାୟାନ୍ତଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ, ଏବଂ ଅଠଟି ଅସ୍ତ୍ରରେ ତାଙ୍କ ମୁହଁକୁ ଆହତ କଲେ। ତାପରେ, କୃତାନ୍ତ ତାଙ୍କର ରଥ ନେଇ ବିଦାୟ ନେଲେ, ଏବଂ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଘାତରେ ଅଚେତନ ହେଇପଡ଼ିଲେ। ସେନାନାୟକମାନେ ଭଙ୍ଗ ହୋଇଯିବା ସହିତ, ବିଭିନ୍ନ ଦଳ ବିଖଣ୍ଡିତ ହେଲା, ଏବଂ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ପରାଜିତ ହେବାର ଖବର ଦେଇଦେଲେ। ଯେପରି ବିପ୍ରଳୟ କାଳରେ ଅଗ୍ନି ତଳରୁ ଉଠି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଧ୍ଵଂସ କରିଦିଏ, ସେପରି ସେ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଶ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ। ସେଇ କାଳ, ତାଙ୍କର ଭୟାନକ ଦଣ୍ଡ ଉଠାଇ, ଦେବମାନେ ଓ ଅଚ୍ୟୁତ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ, ତାହା କ୍ଷେପଣ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ଓ ମହାର୍ଷିମାନେ ରାମଙ୍କ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ। ଯେତେବେଳେ କାଳ ତାଙ୍କ ଦଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ନାଶ କରିବାକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୟାରି ହେଉଥିଲେ, ସେତେବେଳେ କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କୁ ରୋକିବା ପାଇଁ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ବ୍ରହ୍ମା କାଳଙ୍କୁ ଉତ୍କଟ କଥାରେ କହିଲେ, "ଏହାକୁ ମୁକ୍ତ କରନାହାଁ।" ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, "ହେ ଦେବ, ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଶିର ଉପରେ ଅଛ; ଏହି ଜଗତରେ ତୁମ ସମାନ ଅନ୍ୟ କେହି ନାହିଁ। ରାମ, ତୁମେ ଛଡ଼ି ଅନ୍ୟ କିଏ ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ ଭସ୍ମ କରିପାରିବେ? ଏହି ବିଶ୍ୱର ଏକମାତ୍ର ନାୟକ ବିଷ୍ଣୁ ମଧ୍ୟ ତୁମ ରକ୍ଷାରେ ଅଛନ୍ତି। ଏହିପରି, ବିଷ୍ଣୁ ଯେଉଁଠାରେ ତୁମ ଆଲିଙ୍ଗନରେ ବିଶ୍ରାମ କରନ୍ତି, ଆମେ ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଧିସ୍ତ ହେଉଛୁ।" ଏପରି ବ୍ରହ୍ମା, ଦେବମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିବା ବେଳେ କହିଲେ, "ତୁମେ ହେଉଛ ଏହି ବିଶ୍ୱର ଏକମାତ୍ର ନାୟକ ବିଷ୍ଣୁ। ପୂର୍ବରୁ ଯମଙ୍କୁ ତୁମେ ତାଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଥିଲେ। ଏହିପରି, ହେ ପରମେଶ୍ୱର, ଏହି ଅପରାଧକୁ କ୍ଷମା କରନ୍ତୁ।" ଏହା ଶୁଣି କୃଷ୍ଣ କହିଲେ, "ହେ ଧାତୃ, ମୋ ଗୁରୁଙ୍କ କଥା ଶୁଣ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦକ୍ଷିଣା ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦିଅ, ସେଇ ପରମ ଆଚାର୍ୟଙ୍କୁ ଦିଅ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ପ୍ରଜାପତି ବ୍ରହ୍ମା ଜାଣିଲେ ଯେ, ଯମ ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାଜିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଧର୍ମରାଜ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଯେଉଁ ଦେହହୀନ ଯମଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ, ସେପୁଣି ପୁନଃ ଦେହୀ ହେଲେ।" ଏହିପରି ବ୍ରହ୍ମା, ସ୍ୱୟଂ ଜଗତ୍ପତି, ପୁନଃ କହିଲେ: "ଏହି ପୁଅକୁ ତୁମେ ସାନ୍ଦୀପନି ଋଷିଙ୍କୁ ଦାନ କର।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଧର୍ମରାଜ ମଧ୍ୟ ସେଇ ପୁଅକୁ ସାନ୍ଦୀପନିଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ। ସେଇ ଶିଶୁ, ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷଣରେ ଶୋଭିତ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦିଆଗଲା। ପୁଅକୁ ଗୁରୁଠାରୁ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ପ୍ରଭୁ ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ଅବନ୍ତି ରାଜ୍ୟର ଅଙ୍କପାଦ ନାମକ ସ୍ଥାନରେ, ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ମଣିଷ ଯମଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ। ମହାକାଳ ନଗରରେ ପ୍ରାଚୀନ ଦେବ, ପରମ ପୁରୁଷ ବିରାଜିତ। କୁଶସ୍ଥଳୀରେ ଯେଉଁମାନେ ପଞ୍ଚମୂର୍ତ୍ତି ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି। ମୋ ଏଠାରେ ଆସିବା ଦିନଠାରୁ, ରାମଙ୍କୁ କୌଣସି କ୍ଷତି ହୁଏନାହିଁ। ଏହି କଥା ଶେଷେ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ହରିଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ: "ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରଥମ ପୁରୁଷ, ମନୁଷ୍ୟମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ଚିହ୍ନିବେ, ସେମାନେ ମହାକାଳଙ୍କ ଦୀପ୍ତିମାନ ଦର୍ଶନ କରି ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଇବେ।" ପରେ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ କାଳଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ସେ ରଥାରୁ ଉପରକୁ ଚଢ଼ିଗଲେ। ଏଭଳି ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅକାଳମୃତ୍ୟୁ, ରୋଗ ବା ଅପମଙ୍ଗଳ ଭୋଗିବେ ନାହିଁ।