ପ୍ରଭାସ ତୀରେ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା କରିବା ସମୟରେ, ତୁମେ ସେଉଁଠୁ ତାଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣିବା ଦରକାର। ଏହି ସମୟରେ, ବଡ଼ ଦାନବ ପଞ୍ଚଜନ ଜଳଜନ୍ତୁର ଆକାର ଧରି କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କିଛି କଥା କହିଲେ। ତାପରେ, କୃଷ୍ଣ ଏହି ଜଳଜନ୍ତୁ ଆକାରରେ ଥିବା ପଞ୍ଚଜନକୁ ବଧ କରିଲେ। ସେ ବଡ଼ ସହଜରେ ଜଳର ମାଲିକ ବାରୁଣଙ୍କ ଘରରୁ ଏହି ଜଳଜନ୍ତୁ ଆକାରରେ ପଞ୍ଚଜନକୁ ନେଇ ଆସିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଯମର ନିବାସକୁ ଯାଇଛନ୍ତି ବୋଲି ଭାବି, କୃଷ୍ଣ ବାରୁଣଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ। କୃଷ୍ଣ ଏହିପରି କହିଲେ: "ପୂର୍ବରୁ ଦାନବ ଏବଂ ଦାନବଗଣ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଉପରେ ଅଭିମାନ କରି, ବଧ ହୋଇଥିଲେ। ତୁମେ ଯେଉଁ ରଥ ରଖିଛ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିବା ବୀର ଏହାକୁ ଉପରେ ରଖିଛ। ଏହି ରଥ ସହାୟତାରେ, ଯମର ନିବାସରେ ବିଜୟ ଲାଭ କରି, ମୁଁ ଏକ ଶିଶୁକୁ ଦେଖିଥିଲି। ଦେବତା ଓ ଅସୁରଗଣ ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ରଥକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।" ତାପରେ, ହରି ଏହି ରଥକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ରତ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଭୂଷିତ ଥିଲା। ଏହି ରଥ ଅନେକ ଅଦ୍ଭୁତ ଆକାରରେ ଶୋଭା ପାଉଥିଲା ଏବଂ ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ପତାକା ବୋହିଥିଲା। ଏହାକୁ ଦେବତା, ଦାନବ, ଅସୁର, ରାକ୍ଷସ ମଧ୍ୟ କେହି ବି ଜିତିପାରିବ ନାହିଁ। ତାହାର ଚାରିଟି ଚକ୍ର ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିଲା। ଏହି ରଥ ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାଉଥିଲା ଏବଂ ଗରୁଡ଼ର ପତାକା ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ ଥିଲା। ହରି ଏହି ରଥକୁ ସୁଦକ୍ଷିଣା ଦିଗରେ ପରିକ୍ରମା କରି ଦେବତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ତାପରେ, ଜନାର୍ଦନ, ଯେଉଁଥିରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ବସିଛି, ଶୀଘ୍ର ଯମର ନିବାସକୁ ଗଲେ। ଏଠାରେ, ଶାର୍ଙ୍ଗଧାରୀ କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କର ଶଙ୍ଖ ଦ୍ୱାନି କଲେ। ନରକରେ ଥିବା ମାନବଗଣ, ଯେଉଁମାନେ ପାପ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିପ୍ତ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ନିଷ୍ପ୍ରଭ ହୋଇଗଲା ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରତିବନ୍ଧ ଶକ୍ତିହୀନ ହୋଇଗଲା। ତଳୱାର ପତ୍ର ରୁଦ୍ରବନ, ଯାହାକୁ ଅସିପତ୍ରବନ କୁହାଯାଏ, ଏହାର ପତ୍ର ଝଡ଼ିଗଲା। ଭୟଙ୍କର ନରକ ଭୂମି—ଭୈରବ, ଅଭୈରବ, କୁମ୍ଭୀପାକ, ଅବାଚିକା—ସବୁ ଅସ୍ତିର ହୋଇଗଲା। ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟଦାୟକ ଏବଂ ପରେ ସହଜ ହୋଇଥିବା ବୈତରଣୀ ନଦୀ, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଗମନରେ, ନରକର ଶେଷରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଗଲା। ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୋଇଗଲା, ଏବଂ ସେମାନେ ସବୁ ନରକରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ। ସେମାନେ ହଜାର ହଜାର ଦିଗରୁ ଆକାଶର ରଥ ଉପରେ ଉଡ଼ିଗଲେ। ଏହା ପରେ, ମୁନି, ସମସ୍ତ ନରକ ଶୂନ୍ୟ ହୋଇଗଲା। ଏହି ପରି ହେବା ପରେ, ଯମର ଦୂତ ଏବଂ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଯୋଧାମାନେ ଦେଖିଲେ। ଯମର ଦୂତମାନେ କହିଲେ: "ହେ ବୀର, ଏହି ରଥକୁ ଏ ପଥରେ ଆଣିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।" ଯେଉଁ ପାପୀ ଲୋକଙ୍କୁ ଯମ ଦଣ୍ଡିତ କରିଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ପରେ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏହି କଥା ଶୁଣି, କୃଷ୍ଣ ଗଭୀର କରୁଣାରେ ଭରିଯାଇଲେ। ସେ କହିଲେ: "ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗ ଦେଇଥିବା ଦାତା, ଏବଂ ଯମର ନିବାସରେ ପ୍ରବେଶ ଅଟକାଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଦୂତମାନେ ଶୀଘ୍ର ଯମଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ। ତାପରେ, ଯମ, କ୍ରୋଧରେ ଭରିଯାଇ, ତାଙ୍କର ଦୂତମାନେ ଉପରେ କହିଲେ: "ସେଉଁଠୁ ଯାଅ, ତାଙ୍କୁ ଅଟକାଅ; ତାଙ୍କୁ ଧରି ଏଠାକୁ ଆଣ।" ଏପରି କହିବା ପରେ, ଯମଙ୍କର ଦୂତ ନାରନ୍ତକ ତାଙ୍କ ନାମ ଅନୁଯାୟୀ, ଅଟକାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ତାଙ୍କୁ ଅଟକାଇପାରିଲେ ନାହିଁ, ନାରନ୍ତକ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଠିଆ ହେଲେ ଏବଂ ରୋଷରେ ଭରିଗଲେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ବଳରାମ ମଧ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମିତ ହେଲେ। କୃଷ୍ଣ ଓ ବଳରାମ ଦିବ୍ୟ ଧନୁ ଉଠାଇ ଯମର ଦୂତମାନେ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ନାରନ୍ତକ ମଧ୍ୟ ବଳଶାଳୀଙ୍କ ଶକ୍ତିଦ୍ୱାରା ଅବଦିଷ୍ଟ ହେଲେ। ନାରନ୍ତକ ଯମର ଦୂତମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପଡ଼ିଗଲା ପରେ, ରାମ ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୂତମାନେ ବଧ ହୋଇ ଭୟଭୀତ ହେଲେ। ତାପରେ, ଯମ, ରୋଷରେ ଭରିଯାଇ, ତାଙ୍କର ଦୂତମାନେ ସମ୍ବିଧାନ କରି ସମସ୍ତ ପାଖରେ ଘିରି ଆଗେଇ ଆସିଲେ।