ଏହିପରି ଏକ ଦିନ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରେ ନିଜେ curse ଓ boon ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ଏହାପରେ ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମା, ଯିଏ Virāñci ଭାବେ ପରିଚିତ, ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରି ଷ୍ଟୁତି କଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର କଥାରେ ସମସ୍ତ ଦ୍ୱିଜ ମୁଖ୍ୟମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ। ସେଠାରେ କିଛି ଋଷିମାନେ କହିଲେ, "ଆମେ ବେଦ ଚୟନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।" ଅନ୍ୟ ଋଷିମାନେ କହିଲେ, "ବଡ଼ପୁରୁଷ ବ୍ରହ୍ମା ଯଦି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ତେବେ ଧନର ଆମେ କ’ଣ କରିବା?" ସେମାନେ ଚାହିଲେ, "ଆମ ପାଇଁ ଶାନ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀ ଲୋକ ଉଦ୍ଭବ କରୁ।" ଏହି boon ପାଇଁ, ଋଷିମାନେ ଏକାପରେ ଏକା ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। କିଛି ଋଷି ଉଦାସୀନ ରହିଲେ, ତାଙ୍କୁ କିଛି ମନେ ହେଇଲା ନାହିଁ, ଅନ୍ୟ ଲୋକ ଚୁପ୍ଚାପ ରହିଲେ। ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ। ଏହି ଆଲୋଚନା ପରେ, ଋଷିମାନେ ଏଠାରେ ବାସ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେମାନେ ଦେଖିଲେ, କେବଳ ଦେଖିବାରେ ମାନେ ଯମର ଲୋକକୁ ଦେଖିବେ ନାହିଁ। ଯଦି କେହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ଯମର ଲୋକକୁ ଦେଖିବେ ନାହିଁ। ଏହିପରି, ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଓ ମହାପ୍ରଭା ନିୟସ୍ଥା, ଯଦୁ ବଂଶରେ ତାଙ୍କର ଅବତରଣ ହେଲା। କଂସ ଓ ଚାଣୂରକୁ ହତ୍ୟା କରି, ଉଗ୍ରସେନଙ୍କୁ ରାଜା ଭାବେ ଅଭିଷେକ କଲେ। ଏଠାରେ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଲା, "ତୁମର ପୁଅ ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଛି, ମୁଁ ଏବେ କ’ଣ କରିବି?" କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କହାଗଲା, "ତୁମ ପାଇଁ କିଛି ଅସମ୍ଭବ ନୁହେଁ, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧିତ ହେବ।" ତାଙ୍କୁ କହାଗଲା, "ତୁମେ ଉଜ୍ଜୟିନୀକୁ ଯାଅ; ସେଠାରେ ତୁମେ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ହେବା।" ସେମାନେ ବେଦ ଓ ସମସ୍ତ ଆଚରଣରେ ପାରଙ୍ଗତ ହେଲେ, ଏହା ସେମାନଙ୍କ ଜିହ୍ବାର ଟିପରେ ଥିଲା। ଷଷ୍ଠି ଚାରି ଦିନ ଓ ରାତି ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା। ଏହାପରେ ତିନି ବିଚାର କଲେ, ସେମାନେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏକାତ୍ମ ହୋଇଛନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିଜ ଶିଷ୍ୟମାନେ ସହ କାଳବନରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ରାମ ଓ କେଶବ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ସହ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ମହାକାଳଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ସେ କେଶବଙ୍କୁ କହିଲେ। ମହାକାଳ ସଦା ଧର୍ମିକ ଓ ଅଜ୍ଞା ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିଲେ। କଂସ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଦ୍ୱାରା ହତ୍ୟା ହୋଇଛନ୍ତି; ଏବେ, ଏ ନିର୍ମଳ ଏକ, ତୁମେ ଋଷି, ସିଦ୍ଧ, ଦେବତା ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର କ୍ଷେମ କରିବା ଦାୟିତ୍ୱ ନିବାହ କର। କୃଷ୍ଣ କହିଲେ, "ମୁଁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବି," ଓ ପ୍ରଣାମ କରି ବିଦାୟ ନେଲେ। କିଏ ଏହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କଥାକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା କରିପାରିବ? ଏହି ମହାସ୍ଥାନରେ, ଦୁଇଜଣ ଅଙ୍ଗାଲିଅଙ୍ଗା ହେଲେ, ଏକ ଶବ୍ଦ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା। ମୁଁ ଜାଣିନଥିଲି, ଏହି ଦୁଇ ଶୂରବିର ଯଦୁ ଓ ବୃଷ୍ଣି ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ହୋଇଛନ୍ତି। ରାମ ସହିତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଇ, ସେ କହିଲେ, "ମୋ ଗୁରୁପାଇଁ ମୁଁ କ’ଣ ଦେବି?" ଉତ୍ତର ମିଳିଲା, "ମୁଁ ତୁମଠାରୁ ଚାହେଁ ଯେ, ଲବଣ ସାଗରରେ ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥିବା ପୁଅକୁ ଦେ।" "ପ୍ରଭାସ ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରା ସମୟରେ, ତୁମେ ତାକୁ ଏଠାକୁ ଆଣିବାକୁ ପଡିବ।" ତାପରେ, ସାଗର ଜନ୍ତୁ ରୂପ ଧରିଥିବା ମହା ଦୂର୍ଜନ Pañcajana ତାଙ୍କୁ କହିଲା। କୃଷ୍ଣ, ସାଗର ଜନ୍ତୁ ରୂପ ଧରିଥିବା Pañcajana କୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରିଲେ। ଏହାପରେ, ସେ ସାଗର ଦେବତାଙ୍କ ଘରରୁ ସାଗର ଜନ୍ତୁ ରୂପରେ ତାକୁ ସହଜରେ ନେଇ ଆସିଲେ। ସେ ଭାବିଲେ, ପୁଅ ଯମର ଲୋକକୁ ଗଲା, ଏହି ଭାବରେ ଭାରୁଣଙ୍କୁ କହିଲେ। ଦୀର୍ଘ କାଳ ପୂର୍ବେ, ଦୂର୍ଜନ ଓ ଦାନବମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଗର୍ବିତ ହୋଇ, ବିଧ୍ୱଂସ ହୋଇଥିଲେ। ଯେ ରଥ ତୁମେ ରଖିଥିଲେ, ଶତ୍ରୁଘ୍ନ କରିଥିବା ଦେବତା ଦ୍ୱାରା ଉପଲକ୍ଷିତ, ଏହି ରଥରେ ଯମର ଲୋକକୁ ଜୟ କରି, ପୁଅକୁ ଦେଖିଥିଲି; ଦେବତା ଓ ଅସୁରମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ତାକୁ ଏହି ଅଚଳ ରଥ ଦେଇଥିଲେ। ତାପରେ, ହରି ଏହି ରଥକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ରତ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା। ଏହି ରଥ ପ୍ରଭା ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ରୂପରେ ଶୋଭିତ, ଗରୁଡ଼ ଝଣ୍ଡା ଉପରେ ଥିଲା।