ଏହି ଭାବରେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ମଣିଷଟିଏକୁ ଦେଖିଲେ, ଜ୍ଞାନରେ ପ୍ରବୀଣ ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ଉଠାଇଲେ। ସେ, ମହାତ୍ମା ତପୋବଳରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଏହି ଋଷିମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ବିନୟରେ କହିଲେ, “ମୁଁ ଦୁଃଖୀ, ଆପଣମାନେ ସମସ୍ତେ ମୋତେ ଉଠାଇଲେ; ମୁଁ ପାପର ଦଳଦଳରେ ଡୁବିଯାଇଥିଲି।” ତେବେ ଋଷିମାନେ କହିଲେ, “ହେ ପୁତ୍ର, ତୁମେ ଏହି ବାଲୁମାଟିର ଭିତରେ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଅବସ୍ଥାନ କରିଛ।” ଏପରେ, ତପସ୍ଵୀ ଋଷିମାନେ ସ୍ୱ-ସ୍ୱ ଦିଗକୁ ଚଳିଗଲେ; ପରେ, କୁଶସ୍ଥଳୀକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେମାନେ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ସେଠାରୁ, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦୟାରେ କବିତାର ଅନୁପ୍ରେରଣା ପାଇ, ସେ ମଧୁର କବିତା ରଚନା କଲେ। ସେଇ ସମୟରୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ “ବାଲ୍ମୀକେଶ୍ୱର” ନାମରେ ପରିଚିତ ହେବାକୁ ଲାଗିଲେ। ଏହିପରି, ବାଲ୍ମୀକେଶ୍ୱର ନାମକ ଉତ୍ତମ ଲିଙ୍ଗର ବର୍ଣ୍ଣନା ତୁମକୁ କରାଯାଇଛି। ଏହିପରି, ଯେଉଁଠାରେ ଭକ୍ତିସହିତ ନମସ୍କାର କରାଯାଏ, ସେଉଁଠି ଲୋକେ ରୁଦ୍ରର ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି। ଯିଏ ଭୀମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ଏବଂ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପୂଜା କରେ, ଯିଏ ଗର୍ଗେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ତିଳ ତେଲ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକ କରେ, ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଉପବାସ ରହି, ତିଳ ମିଶ୍ରିତ ପାଣିରେ ସ୍ନାନ କରେ, ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ମନେ ହଜାର ଗାଈ ଦାନ କରେ, ଯିଏ କାମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ କୁମ୍କୁମ ଆଦି ଦ୍ରବ୍ୟରେ ଅଙ୍ଗରାଗ କରେ, କାର୍ତ୍ତିକ ଶୁକ୍ଳ ନବମୀରେ ଚୂଡାମଣିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ, କୃଷ୍ଣାଷ୍ଟମୀରେ ଉପବାସ ରଖି ଚଣ୍ଡୀଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେମାନେ ଏହି ସମସ୍ତ ପୁଣ୍ୟ ମହେଶ୍ୱର ତୀର୍ଥକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଅନେକ ମହାଫଳର ଅଧିକାରୀ ହୁଅନ୍ତି। ଏହିପରି, ଶ୍ରୀମଦ୍ ଅଠାଉଁ ହଜାର ଶ୍ଲୋକର ମହାପୁରାଣ, ଅବନ୍ତି ଖଣ୍ଡର ପଞ୍ଚମ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ଶୁକ୍ରେଶ୍ୱର, ଭୀମେଶ୍ୱର, ଗର୍ଗେଶ୍ୱର, କାମେଶ୍ୱର, ଚୂଡାମଣିଶ୍ୱର, ଚଣ୍ଡୀଶ୍ୱର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା ଅନ୍ତିମ ହେଲା। ତାପରେ, ଜିଜ୍ଞାସୁ ଜଣେ ପଚାରିଲେ, “ହେ ପୂଜ୍ୟ, ଏହି ମହା କାଳବନର ମାପ କିଏଁ?” ଉତ୍ତର ମେଳିଲା, “ମୁଁ ଏହା ବିସ୍ତାରିତ ଭାବେ କହିବି, ଶୁଣ। ଏହି କାଳବନ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଏକ ଯୋଜନ ପରିମାଣର, ସମସ୍ତ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଶୋଭିତ। ଏଠାରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ କଳସରେ ଶୋଭିତ ଦ୍ୱାର ଅଛି। ମହାଦେବଙ୍କ ନିଯୁକ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦ୍ୱାରପାଳମାନେ ରହନ୍ତି। ପୂର୍ବ ଦିଗରେ, ଶିଶୁ ଆକୃତିରେ ଅଗ୍ନିପ୍ରଭା ପିଙ୍ଗଲେଶ୍ୱର ରହନ୍ତି। ଦକ୍ଷିଣରେ ମହାଯୋଗୀ କାୟାବରୋହଣେଶ୍ୱର ବସିଛନ୍ତି। ଏହିମାନେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ନିଯୁକ୍ତ, ଭାରୁଣ୍ୟ ଦିଗରେ ଅବସ୍ଥିତ। ଶଙ୍କରଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରନ୍ତି। ଏଠାରେ ଯିଏ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଇଚ୍ଛାପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେବ ରଥରେ ବସି ରୁଦ୍ରପୁରକୁ ଯାଆନ୍ତି। ପଞ୍ଚ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟାବୃତ୍ତି ଏବଂ କ୍ରମିକ ଭାବେ ନମସ୍କାର କଲେ, ଅନେକ ଜନ୍ମର ସଞ୍ଚିତ ପାପ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ସେ ଏହି ଦେହରେ ରୁଦ୍ରଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏବେ ଶୁଣ, ମୁଁ ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶକ ବିଧି କହିବି। ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି, ମହାକାଳ ଓ ଈଶାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ପରେ ଗଣେଶ, ପିଙ୍ଗଲେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଇ, ମହାକାଳେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚି, ପୁନଃ ସ୍ନାନ କରି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ ଈଶାନ ଦିଗରେ ରାତି ଉପବାସ ରଖି ରାତି ବିତାଉଥିବା ଉଚିତ। ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ପୂର୍ବବତ୍ ସ୍ନାନ କରି, ତରପରି ତ୍ରୟୋଦଶୀ ଦିନେ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ବିଲ୍ବେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଅମାବାସ୍ୟାରେ ପବିତ୍ର ହେଇ, ସ୍ନାନ କରି, ମହାକାଳେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଦ୍ୱାରା, ଗୀତ, ନୃତ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କଳା କରି, ନମସ୍କାର କରି, ଖ୍ଷମା ଚାହିଁବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ମହାପୁଣ୍ୟ ତୀର୍ଥ ଓ ବିଧିବିଧାନର ମହିମା ଏଠାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଇଛି।