ସେଉଁଥିରେ, ଜଣେ ମହାପୁରୁଷ ସତ୍ୟରେ ଲୋକମାନଙ୍କର ହୃଦୟ ଓ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଜାଣି ପାରିଲେ। ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ନିଅସ୍ଥ କରିଥିବା କଳା ଗଦାକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରି, ସେ ଦେହକୁ ଭୂମିରେ ନମାଇ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ କହିଲେ – “ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଆପଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଶରଣ ନେଇଛି।” ଏହିପରି ଉକ୍ତି ଶୁଣି, ଋଷିମାନେ ଅତ୍ରିଙ୍କୁ କହିଲେ – “ଏହି ଜଣକୁ ଆପଣ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ; ଏହି ଜଣ ଆପଣଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ ହେଉ। ଏହି ଧ୍ୟାନ-ଯୋଗ ଓ ମହାମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣରେ, ଗଛର ମୂଳରେ ଅବସ୍ଥାନ କରି, ଆପଣ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିପାରିବେ।” ଏପରି କହି, ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ ନିଜ-ନିଜ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଚାଲିଗଲେ, ତା’ପରେ ସେ ମହାପୁରୁଷ ଏଠି ଅବସ୍ଥାନ କଲେ। ତାଙ୍କ ଉପରେ ଏକ ପୁତିଗୁହା ତିଆରି ହେଲା, କାରଣ ସେ ଅଚଳ ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଥିଲେ। ଏହି ପୁତିଗୁହାର ଭିତରୁ ସେ ଏକ ଧ୍ୱନି ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ଯାହା ଦେଖି ଋଷିମାନେ ବିସ୍ମୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ। ତା’ପରେ, ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ଉଠାଇଲେ; ଏହି ତପୋଦ୍ଧା ମହାପୁରୁଷମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ସେ କହିଲେ – “ମୁଁ ଦୁଃଖୀ, ଆପଣମାନେ ମୋତେ ଉଠାଇଛନ୍ତି; ମୁଁ ପାପର ଦଳାଳିରେ ଡୁବିଯାଇଥିଲି।” ଋଷିମାନେ କହିଲେ – “ଓ ପୁତ୍ର, ତୁମେ ଏହି ପୁତିଗୁହାରେ ଏକାଗ୍ର ମନରେ ଅବସ୍ଥାନ କଲା।” ଏପରି କହି, ତପୋଦ୍ଧା ଋଷିମାନେ ନିଜ-ନିଜ ଦିଗକୁ ଯାଇ Kuśasthalī ରେ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ଏଠାରୁ ପ୍ରେରଣା ଲାଭ କରି, ସେ ଦୀପ୍ତିମୟ କବିତା ରଚନା କଲେ। ଏହି ଦିନଠାରୁ ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ Vālmīkeśvara ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ। ଏପରି, Vālmīkeśvara ନାମକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଲିଙ୍ଗର ବିବର୍ଣ୍ନନ ଦିଆଯାଇଛି। ଏଠାରେ, ଯିଏ ଭକ୍ତିପୂର୍ବକ ନମସ୍କାର କରେ, ସେ Rudra ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ଭିମେଶ୍ୱର ଦର୍ଶନ କରି, ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ପୂଜା କରିଲେ, ଗର୍ଗେଶ୍ୱରକୁ ତିଳ ତେଲରେ ଅଭିଷେକ କରିଲେ, ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନରେ ଉପବାସ କରି ତିଳ ଜଳ ଦେଇ ପୂଜା କରିଲେ, ଶୁଦ୍ଧ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ହଜାର ଗାଈ ଦାନ କରିଲେ, କାମେଶ୍ୱରକୁ କେଶର ଓ ଅନ୍ୟ ଅଙ୍ଗରକ ଦେଇ ପୂଜା କରିଲେ, କାର୍ତିକ ପକ୍ଷର ଶୁକ୍ଳ ନବମୀ ଦିନରେ ଚୂଡାମଣି ଉପରେ ନମସ୍କାର କଲେ, କୃଷ୍ଣ ଅଷ୍ଟମୀ ଦିନରେ ଚଣ୍ଡୀଶ୍ୱରକୁ ଉପବାସ କରି ପୂଜା କଲେ—ଏପରି ମହେଶ୍ୱରଙ୍କର ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନମାନେ ଉପସ୍ଥିତି ଦେଇ, ଅନେକ ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ ହୁଏ। ସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏଠି ଅଠାଉଣି ହଜାର ଶ୍ଲୋକର ପଞ୍ଚମ ଅବନ୍ତି ଖଣ୍ଡରେ, ଅବନ୍ତି ଭୂମିର ମହାତ୍ମ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳର ୨୫ ଅଧ୍ୟାୟ ‘ଶୁକ୍ରେଶ୍ୱର, ଭିମେଶ୍ୱର, ଗର୍ଗେଶ୍ୱର, କାମେଶ୍ୱର, ଚୂଡାମଣିଶ୍ୱର, ଚଣ୍ଡୀଶ୍ୱର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ତୀର୍ଥମାନଙ୍କର ମହାତ୍ମ୍ୟ ବିବର୍ଣ୍ନନ’ ଏଠି ସମାପ୍ତ ହେଲା। ଏବେ, ଜନେ ଶ୍ରୀମାନ୍ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ – “ମହା କାଳବନର ମାପ କେଉଁଠି ଅଛି?” ଉତ୍ତର ଦିଆଯାଇଲା – “ମୁଁ ଏହା ବିବର୍ଣ୍ନନ କରିବି; ଶୁଣ। ଏହା ଚାରିଦିଗରେ ଏକ ଯୋଜନ ପରିସରରେ ବିସ୍ତୃତ ଅଛି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଶୋଭା ମଣ୍ଡିତ। ଏଠାରେ ସୁନା ପାତ୍ରରେ ଶୋଭା ପାଉଥିବା ଦ୍ୱାରମାନେ ରହିଛି। ଶିବଙ୍କ ନିଯୁକ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦ୍ୱାରପାଳମାନେ ଅଛନ୍ତି। ପିଙ୍ଗଳେଶ୍ୱର, ଶିଶୁ ରୂପେ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଅଗ୍ନିର ଦୀପ୍ତିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଛନ୍ତି। ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ କାୟାବରୋହଣେଶ୍ୱର ମହାଯୋଗୀ ଅଛନ୍ତି। ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିଯୁକ୍ତ, ସେ ବରୁଣ ଦିଗରେ ଅଛନ୍ତି। ସଂକରଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ, ସେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରନ୍ତି। ଏଠିରେ ଯେଉଁମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଇଛାପୂର୍ଣ୍ଣ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ Rudrapura କୁ ଯାନ୍ତି। ପଞ୍ଚ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଉଲ୍ଟା ଓ ସିଧା କ୍ରମରେ, ଏକ ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ, ଏକାଧିକ ଜନ୍ମର ସଂଚିତ ପାପ ମଧ୍ୟ ଦୂର ହୁଏ। ଏପରି, ପୁଣ୍ୟ ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମହାତ୍ମ୍ୟ, ତପୋଦ୍ଧା ମହାପୁରୁଷଙ୍କ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଆତ୍ମା ଓ ଶିବ ଭୂମିର ବିଶେଷତା ଏଠି ବିବର୍ଣ୍ନନ ହେଲା।